To jest doprawdy idotyczne.

Dziś dowiedziałem się, że dziewczyna odniosła wrażenie, że się na nią obraziłem śmiertelnie. Pytam niewinnie "a po czym tak wnioskujesz?"

*Nie odpisałeś mi na smsa.

Od razu przypomniało mi się zachowanie jednej z koleżanek z przeszłości. Jej kumpela pyta się mnie czemu nie odzywam się do "pani XYZ", ja odpowiadam jak to się do niej nie odzywam?!

*Bo jej nie odpowiedziałeś na jej komentarz pod twoim zdjęciem na gronie (coś w stylu NK jakby ktoś nie wiedział) 

Autentycznie mnie to zniesmacza, dziewczyny potrafią dopatrzyć się w tobie czegoś ani cię nie widząc, ani nie słysząc, ani nawet nie wiedząc czy cokolwiek zrobiłeś - a wszystko przez ten cholerny internet i telefon komórkowy.

Niedawne wpisy KRZEMKA i Ticala o tym, że gentlemani przegrywają, że szansę na zdobycie dziewczyny swoich marzeń mają tylko w bajkach, że one tak naprawdę lecą tylko i wyłącznie na tych złych, chamów, prostaków itp., dały mi sporo do myślenia, zwłaszcza po pewnym zdarzeniu dzisiejszego dnia.

Jestem typem, który praktykuje głównie podrywanie na różnego rodzaju imprezach. Kocham muzykę i kluby, zaliczałem udane łowy na bibach d'n'b, techno, koncertach hip-hopowych, zwykłych dicho etc. Postaram się przedstawić plusy i minusy wyboru takiego pola bitwy, oraz parę trików jak te minusy zamienić w plusy. Zacznę od utrudnień.

Minusy:
- Brak elementu zaskoczenia: Każda goodlookin' girl wie, że jak wyjdzie z koleżankami, to co najmniej 15 najebanych debili będzie chciało "postawić drinka", "zabrać na afterparty do domu", "cześć, jak się bawisz?", "cześć, jestem Mietek, pięknie wyglądasz" blabla nudy.
W tym miejscu jest szansa dla Ciebie - oryginalnego, pewnego siebie, unikalnego ALPHA. Znając techniki omawiane m.in. na tym portalu masz szansę zaskoczyć i zaciekawić.

- Duża konkurencja... Ale jaka kurwa duża konkurencja? Ze 100% typów na imprezie odlicz najebanych, napalonych, nieatrakcyjnych, zajętych i tych przewidywalnych co wyżej. Zostajesz Ty

Elo. Opowiem wam dzisiaj kawałek historii z moją byłą. Podkreślam, że na początku tej znajomości byłem szczeniakiem. No to, zaczęło się od takich prostych akcji, pisanie ze sobą, od czasu do czasu spotykanie się. Tylko przyjażń. Taka wydawałoby się bardzo, bardzo mocna przyjaźń. No i któregoś tam razu dowiedziałem się, że najprawdopodobniej wyprowadzam się do Niemiec. Reakcja tej dziewczynie mnie bardzo zaskoczyła. Znaliśmy się około pół roku, a przyjaźniliśmy jakieś 3 miesiące. Strasznie płakała, bawiła się w takie można powiedzieć gierki, przytulanki etc. etc. Mówiła mi jak bardzo jest zakochana, takie typowe teksty. Sam przyznam, że do Niej zaczynałem coś czuć. Okazało się, że mam wyjechać na dwa tygodnie. No, a laska jak laska, cały czas sms jak to ona nie tęskni, jaki to ja nie jestem, no sami to chyba znacie z własnych doświadczeń. Wracam na swoje miejsce, spotykamy się. Dajemy sobie prezenty, ona mi jakiegoś misia ja jej jakiś tani pierścioneczek.