Witam wszystkich użytkowników gdyż jest to mój pierwszy post na
tym forum.

Witam wszystkich kolegów. Jak pisałem ostatnio jestem na etapie 3. lekcji, a raczej pracy domowej.
     Tak jak mówiłem, był lekki stresik, ale powiedziałem sobie, że nie jestem pizdą i ruszyłem w teren, tzn. na miasto, bo na ulicy miałem zamiar podchodzić do kobiet z zapytaniem o godzinę wiem, że to dla niektórych banalne, ale każdy od czegoś zaczynał w końcu. Wyszedłem zatem na ulicę odziany w trochę za duży sweter (to mnie nieco dołowało) i od razu podszedłem do grupy 3 dziewczyn i zapytałem jedną z nich o godzinę - miałem wrażenie, że ma ze mnie bekę razem z tymi koleżankami, ale miałem to w dupie w końcu to dla mnie jest ta nauka nie dla nich, chuj z nimi później jakoś jednak krępowałem się podchodzić do grupek dziewczyn, jak Gracjan napisał "podejdź do kobiety" to chyba do pojedynczej, ale jakbym się mylił to poprawcie mnie, drodzy koledzy. Potem to już było z górki, choć pewne błędu oczywiście były, muszę chyba zwrócić uwagę na postawę, bo nieco się garbię.

Witam wszystkich. Wpis ten miałem umieścić na blogu dopiero po odniesieniu sukcesu, jednak doszedłem do wniosku, że moje przemyślenia "przelane na papier" zmotywują i zobowiążą mnie do zaczęcia działań. Jeśli nie chce Ci się czytać kolejnych przemyśleń kolejnego nowego blogowicz to po prostu tego nie czytaj.

Siema wszystkim!

Chciałem opisać już to wcześniej ale dopiero ostatnie przygody zmotywowały mnie abym dokonał tego wpisu. Nie będę tu prawił o bogu czy różnych tam pierdołach, ten art będzie o wierze i przekonaniu do swoich działań które głównie adresuję do nowych użytkowników.

Początkowo czytając artykuły po lewej, przyjąłem je do wiadomości i stosowałem, natomiast zrobiłem podstawowy błąd, brakowało mi przekonania i wiary w ich skuteczność. Co powodowało że podążałem  dróżką wydreptaną przez ludzi którzy te rady napisali, a brak przekonania uczynił tę dróżkę polną, nie utwardzoną w dodatku przez bagna. Rady tutaj zawarte są jak biblia, dla ludzi wierzących to święta księga, a dla nie wierzących zwykła książka.  Jednak po paru tygodniach gdy przekonałem się o ich skuteczności, wszystko nabrało sensu, zebrałem podstawowe informacje które zaczęły wreszcie do mnie docierać i utwardzać tą dróżkę którą idę.

Witam wszystkich, jestem nowym użytkownikiem tego zacnego forum i przyłączam się do Waszego grona z nadzieją, że te wszystkie porady pomogą mi zmienić swój stosunek do kobiet, ale także i do świata. Długo żyłem w świecie iluzji, o których pisał Gracjan, jednak pewnego dnia (niedawno) pomyślałem sobie - "kur** a co to ja gorszy jakiś jestem?! Mnie się nie należy?". Od tego czasu stałem się bardziej odważny, częściej rozmawiam z kobietami (jednak nie zawsze umiem kierować rozmową) oraz mam do siebie większy dystans. Wiem, że jeszcze długo to potrwa zanim będę mógł podejść na 100 % luzie do zajebistej kobiety, o której reszta facetów nawet nie marzy, jednak wiem, że praca się opłaci. Na razie przede mną lekcja 4 - strach co prawda jest, ale nie taki znów wielki. Ogólnie to przekonałem się, że ładne laski zachowują się podobnie do innych, tylko uroda je wyróżnia i nie ma co się bać. Do dzieła!

Witam,
   O pozytywnym nastawieniu było już tysiąc tematów, ale chciałbym podzielić się swoimi doświadczeniami.
   Otóż byłem wczoraj ze znajomymi w klubie, byłem już wcięty, ale miałem tak świetny humor jak mało kiedy. Szedłem przez parkiet siejąc uśmiechem do wszystkich lasek, wiele oddawało uśmiech. Po takim ewidentnym sygnale zainteresowania po prostu chwytałem laskę za rękę i robiłem z nią parę obrotów i szedłem dalej od czasu do czasu zatrzymując się i tańcząc z niektórymi laskami trochę dłużej.
   W pewnym momencie stało się coś, czego bym się nie spodziewał, idę sobie i czuję, że ktoś mnie kopie, odwracam się i widzę śliczną dziewczynkę uśmiechniętą od ucha do ucha. Pytam się czy podrywa w ten sposób wszystkich facetów, a ona z tekstem: "Bo ty się tak ładnie uśmiechasz".
   Byłem tak miło zaskoczony jej zachowaniem i oczarowany uśmiechem, że postanowiłem to wszystko opisać.