Zanim zdobędę więcej doświadczenia w PU i wrzucę do bloga coś pozytywniejszego niż "nieudany podryw", pozwólcie iż podzielę się z wami historią z zeszłego lata, która mnie nauczyła paru rzeczy o frajerstwie (we własnym wykonaniu, niestety).

Obiekt moich ówczesnych westchnień nazwijmy ją S., wybierał się ze swoją ekipą (w tym i mną) na całonocną imprezę. Nie oszukujmy się, wiadomo czemu ja tam polazłem (nienawidzę zarywać nocy).

Czym dla Ciebie jest szacunek do kobiety? Jak sie przejawia szanowanie kobiety?

Kupowanie kwiatów, prezenciki, spełnianie jej zachcianek , mówienie jej zawsze miłych rzeczy, nie mówienie jej szczerej prawdy o jej zachowaniu? A może szacunek polega na tym, że za wszystko musisz ładnie dziękować i o wszystko ładnie prosić? 

Według mnie prawdziwy szacunek polega na czymś zupełnie innym. Przeczytajcie tą historię a załapiecie o co chodzi.

Moj znajomy był  z dziewczyną. Ona go kochała. On chyba ją też. Uchodził wśród nas za " jebakę ".

Przeprowadziłem wywiad z Underem ( Adrianem Kołodziejem) autorem polskiej książki o uwodzeniu - Tajemnice Największych Uwodzicieli

Niedawno zacząłem mą przygodę z PU, a już zaczynam odczuwać pierwsze efekty:)

Pierwszym i dla części z nas zapewne największym problemem jest zagadanie do dziewczyn. U mnie było z tym przekopane niczym gazociąg ruski. "Co ona sobie o mnie pomyśli?". "Zagadam i co dalej?", "Wkoło kopa większych ode mnie kolesi na widok których kobiety się rozpływają" itp.

To czym było największym problemem był strach. Strach przed odrzuceniem, przed wyśmianiem, przed potwierdzeniem mej niskiej samooceny.