Optymizm! To ważna cecha nie tylko podrywu ale również życia na psychicznie wyższym poziomie. To chyba najważniejsza z zalet człowieka, bo kiedy we wszystkich zdarzeniach widzisz plusy, łatwiej jest przebrnąć przez najtrudniejszy moment w zdobywaniu każdej umiejętności (czy jest to deskorolka, czy jazda samochodem, czy uwodzenie kobiet) - początek. W każdym zdarzeniu należy widzieć plusy i zawsze powinno być ich więcej niż minusów. To właśnie moja zasada. Najważniejsza! Optymizm pozwala patrzeć na świat okiem kogoś lepszego od innych. Buduje w nas pewność siebie.
    "Inne też mają"? A co tam tą zasadę również dołączam.

" Kogo płomień zazdrości otoczy, ten na koniec, jak skorpion, zatrute
żądło skieruje przeciw sobie. " Fryderyk Nietzsche

       Z czym porównuję moje życie? Dla mnie to walka bokserska. Walka
ze ślepym losem o szczęście lepsze życie. W prawdziwym życiu jest jak w
walce- nie ważne jak mocno bijesz ważne ile zadałeś ciosów i czy jesteś w
stanie wytrzymać te tobie zadane. A los zadaje często potężne ciosy.
Nie wierzę w przeznaczenie. Moim zdaniem mój los leży w moich rękach i
żadna złota rybka nie może mi w żaden życie jest sposób pomoc. Umiesz
liczyć? licz na siebie. W życiu jest właśnie jak w tej walce. Aby wygrać
losem trzeba go znokautować o a o to trzeba się postarać. Trzeba pokazać
wolę walki i zaangażowanie i trzeba być w tym naprawdę dobry.

To co się stało pomogło mi i to bardzo. To się wydarzyło jeszcze za czasów mojej eks. Byłem u niej w domu, ona przygnębiona usiadła koło mnie. Napaliłem się na nią bardzo...
Więc powoli przechodziłem do dzieła, po jej minie widać że coś się stało, gdy nabierało to tempa, oznajmiła mi że miała poważna rozmowę z matką. Rozmawiały na temat związku, jej matka powiedziała żeby uważała na siebie bo chłopakom tylko jedno w głowię...   heh byłem zaskoczony że mi to powiedziała. Jak to usłyszałem to przestałem, ją pieścić i powiedziałem do niej tak " że mi nie zależy na tym żeby pójść z tobą do łóżka". U niej od razu pojawił się uśmiech i sama zaczęła dążyć do tego żeby pójść ze mną na wyrko. Po tym wszystkim, sam miałem uśmiech na buzi i to nie dla tego że się z nią przespałem tylko poczułem się jak bym myślał tak jak ona.

Lekcja pierwsza mówi o iluzjach które kobiety wpajają mężczyznom oraz samym sobie. Mi z pewnością wpoiły do głowy fakt że żeby podejść do pięknej kobiety, musisz być przystojny, przy kasie, świecić bransoletkami po 500zł i chodzić w ubraniach lacoste. Można by rzec że bałem się podejść do dziewczyny, ponieważ głupio jest podejść do kogoś obcego w centrum handlowym, albo w parku. Czy to jest prawda? Ops! w blogach nie zadajemy pytań.. wiec muszę sobie sam odpowiedzieć.. NIE! Otóż wbijam to teraz do swojej głowy: nie jest głupotą poznanie dziewczyny w innym miejscu, niż zwykle się to dzieje (czytaj dyskoteka, impreza, spotkanie ze znajomymi - na tym właściwie kończyły się jeszcze do niedawna moje możliwości poznania kogoś nowego). Teraz patrzę na to w inny sposób. Jeśli podejdę do dziewczyny która czeka na przystanku autobusowym i  najzwyczajniej w świecie zacznę z nią gadać, wymienimy się numerami i będziemy kontynuować tą znajomość, zapamięta mnie ona jako kogoś innego.

        Witam wszystkich. Do napisania bloga na tej stronie skłaniają ludzi różne rzeczy. Niektórzy chcą wywalić swoje brudy, by w jakiś tam sposób się oczyścić, inni chcą napisać o swoich przemyśleniach, a jeszcze inni piszą aby ktoś z komentujących napisał: "jesteś super że zmieniłeś swój pogląd na świat", "tak trzymaj", "z każdą chwilą będzie coraz lepiej". To z pewnością ma ogromną wartość dla przeciętnego gościa, bo podnosi jego pewność siebie, a to przecież klucz do udanego podrywu. Mnie jednak do spłodzenia tego tekstu sprowokowała inna sytuacja. Jakiś rok temu mogłem nazwać siebie tragicznie rozlazłym i mało odpowiedzialnym chłopaczkiem, który nigdy nie kończy tego co zaczął. Matura sprowokowała mnie jednak do większej systematyczności. Jak ją osiągnąć? Otóż zacząłem zapisywać zadania które muszę zrealizować w notesie, z datą i mówiłem sobie że jeśli nie skończę czegoś danego dnia, to będę kompletnym frajerem. Poskutkowało!

Cześć, wszem i wobec mogę wam przyznać że dopiero ta strona otworzyła mi oczy i mogę patrzeć trzeźwo na swoją przeszłość i kardynalne błędy jakie wcześniej robiłem.

Otóż jestem prawie pełnoletni ale kilka poprzednich lat spędziłem na 'usługiwaniu' pewniej kobiecie, popełniałem wszystkie błędy przed którymi tak bardzo przestrzegacie, rama przyjaciela i tak dalej ponad 3 lata...
Krótko mówiąc będąc młody chciałem jej 'oddać cały świat do stóp', co poprzez moje wychowanie i to jak ją idealizowałem wydawało mi się że zdobędę jej serce.

Jednak jak to zwykle bywa z rok temu przeszliśmy poważną rozmowę na której zostałem sprowadzony na ziemię(lubię Cię jako przyjaciela), co jednak nie zmieniło moich uczuć, jednak etap idealizowania minął, zacząłem na nią patrzeć jak na kobietę, która mimo wszystko posiada wady(co ładnie pokazała mi wystawiając mnie konkretnie z innymi kolesiami, tak bolało, nawet bardzo).