Na starcie przyjmijmy, że kobieta była atrakcyjna, zadbana, nie patologiczna itd.

Ja pamiętam takie dwie sytuacje. Koleżanka ze szkoły, w szkole trzymaliśmy się na dystans. Po szkole zaczęliśmy razem imprezować, mieliśmy wspólnych znajomych i razem wszyscy spędzaliśmy dużo czasu. Owa P. była w związku z moim kolegą M. Dziwny był to związek bo przyjęli zasadę, że nie będzie tam fizyczności. Prawie nigdy nie chodzili za rękę, nie współżyli, nie dawali sobie buziaków itd. Ja się jej podobałem, ona też. Po kilku miesiącach jej związek zaczął się sypać, praktycznie już nie byli ze sobą. Chodziłem z nią na spacery za rękę, czasami ja ją gdzieś zapraszałem, ale na ogół ona. Szybko dążyła do większego kontaktu fizycznego, tutaj niby dotknięcie, zaproszenie do siebie jak była sama, zaproszenie "na piwo", tutaj muśnięcie. Mieszkaliśmy 10 minut drogi od siebie. Zawsze się dystansowałem, zakodowałem sobie, że będę w chuj prawilny i odpuszczałem ze względu na naszego kolegę, chociaż przecież praktycznie nie byli już w związku. Miała poważne problemy i z rozpaczy potem była w pół rocznym związku z "gangsta", który totalnie są sterroryzował, zabrał telefon, jak się do niej dzwoniło to on odbierał "co jest kur...", miał jej wszystkie hasła do komunikatorów itd. Mogło to się skończyć bardzo źle. Z perspektywy czasu żałuję, że odpuściłem. Teraz wiem, że nie miałbym żadnych wyrzutów względem kolegi, z którym praktycznie i tak nie była już i wtedy nie miałby nawet do mnie pretensji.

Druga sytuacja. E. poznałem w robocie. Nie była za ładna, ale miała to coś, była starsza dwa lata. Nieśmiała, ale jej na mnie zależała, przychodziła jak byłem sam w biurze, dążyła do kontaktu. Nawet zaczęła udawać, że pali by tylko być wtedy tam gdzie ja. Potem była bardziej śmiała, niby przypadkiem obejmowała mnie za szyje od tyłu by zobaczyć na komputerze bym jej coś tam niby wyjaśnił. Z chemii na pewno pierwsze czy drugie spotkanie skończyłoby się zaliczeniem. Rywalizowałem wtedy z pewnym chłopakiem o inną dziewczynę. To samo miejsce pracy. Nie zależało mi tak na niej, jak na byciu "lepszym" od niego. Gościu wysoki, dobrze zbudowany, ciągle się wygłupiał, zaczepny do dziewczyn, od razu dążył do fizycznego kontaktu, głupi, wielki mały chłopiec w krótkich spodenkach z rumieńcami na policzkach. Chciałem zbliżyć się do tamtej wspólnej cipki bardziej jak on, za wszelką cenę. W końcu mi się udało, ale nie ważne. Potem dotarła do mnie oczywistość, że jakbym zachował minimum dyskrecji to oni by się nawet nie zorientowali, że zaliczyłem E., ze wspólnej pracy, bo niby skąd. Na żywo to nie było oczywiste.