Postaram się opowiedzieć to jak najkrócej się da. Otóż w klasie mam koleżankę, która mi się spodobała. Było to zeszłego roku w okresie wielkanocnym, podryw podrywem, wszystko szło dobrze, nawet ona mnie podrywała. Niestety niedługo potem się skończyło, rozstaliśmy się. Najgorsze jest to, że się w niej zakochałem. Myślałem, że mi to przejdzie. W połowie wakacji ta sytuacja mocno dała mi w kość, ponieważ ja(jeszcze w niej zakochany) przez ponad tydzień byłem całkowicie sam, przyjaciel uciekł za granicę, brat do pracy wyjechał, rodzice pracowali do późna... Jak trochę moich ludzi wróciło, odżyłem zapomniałem o dziewczynie, cieszyłem się z wakacji. Nadszedł wrzesień, znów ją zobaczyłem i od razu mi się wszystko przypomniało. Uznałem,że mimo tego co czułem nie warto, zakochanie minie. Nic nie robiłem w tej sprawie, poznawałem inne dziewczyny. Ją traktowałem jak koleżankę, a czasem nawet gorzej, byłem w niej zakochany, a jednocześnie jej nienawidziłem za danie złudnej nadziei. Kiedyś usłyszałem jej rozmowę z koleżanką, wynikało z niej to, że "koleżaneczka" jakby jej odradziła umawianie się ze mną, z początku nie dowierzałem ale zawsze patrząc w oczy mojej byłej widziałem ten błysk, wiedziałem po jej spojrzeniu, że ona mnie chce. Po tym incydencie było identycznie. Nadszedł luty, a mianowicie okres przed walentynkowy. Czułem, ze była daje mi znaki abym coś zrobił, długo się nad tym zastanawiałem i w końcu postanowiłem jej wysłać walentynkę(co mogłem stracić? nic), napisałem w niej co czuję, była ona oczywiście anonimowa. Wiecie głównie z jakiego powodu ja wysłałem? By potem nie żałować, że nie spróbowałem, jest to nasz ostatni rok w szkole i wiem, że jej potem nigdy nie zobaczę. No więc poczta walentynkowa, dostarczyła jej walentynkę, poprosiłem przyjaciela by sprawdził jej reakcję jak ją przeczyta(niestety ja w tym momencie nie mogłem tam być). Powiedział, ze była bardzo szczęśliwa i aż się zaczerwieniła. Kilka godzin później do niej podchodzą i wyjawiam, ze to ode mnie, z początku wiedziałem, że już jest coś nie tak. Pod koniec zajęć jeszcze raz do niej zagadałem. Ona krótko mówiąc powiedziała żebym "spierdalał"(nie w dosłownym sensie). Byłem po prostu wtedy wkurwiony, wiec żeby jej dokuczyć polazłem z kumplem na dyskotekę. Potem ona mnie przepraszała za swoje zachowanie i ze nie ma czasu na związek... Niestety zakochanie nie minęło nawet po tym. Kilka dni temu była studniówka(od razu powiem, że mieszkam na wsi dlatego tutaj studniówka jest w czerwcu, a nie styczniu). No wiec na tym balu po prostu się bawiłem, nie interesowało mnie otoczenie, obtańczyłem wszystkie koleżanki, niektóre same mnie prosiły do tańca, poznałem kilka nowych dziewczyn, po prostu się bawiłem aż nie poprosiłem do tańca byłej. Znów zobaczyłem ten błysk w jej oczach... Tak wiec dobrnąłem do dnia dzisiejszego. Minął ponad rok i się nie odkochałem, teraz się zastanawiam i zwracam się z tym pytaniem do was: czy warto spróbować ten ostatni raz? Za wszelką cenę potem nie chcę patrzeć w przeszłość i żałować, że czegoś nie zrobiłem, zwłaszcza, że zapewne już jej nigdy nie zobaczę.