No i stało się. W najmniej oczekiwanym momencie zawodowo poznałem świetną dziewczynę. Sposób bycia, myślenia, fizyczność - wszystko jest ekstra.

Dla panny zawodowo to nowe środowisko. Kończy studia, przyjaciółka przypadkiem ją wyciągnęła na organizowane przeze mnie wydarzenie, wkręciły się okrutnie, zmieniło im się zupełnie myślenie o przyszłości zawodowej. Fajnie się składa, że akurat w tym momencie w tym środowisku stałem się rozpoznawalny i dalej z żelazną konsekwencją realizuję swoją wizję, panny chyba to lubią

Do rzeczy - przy okazji pierwszego spotkania jeszcze w gronie zawodowym sama zaproponowała, że musimy się jeszcze spotkać. Tak więc do spotkania doprowadziłem, doszło do niego w dniu roboczym. Miało być na chwilę, trwało prawie pół dnia - dziewczyna przeciągała, ja w końcu uciąłem. Kolejne spotkanie miks zawodowo-rozrywkowy, znowu przeciąganie i ucięcie, a "po" pozytywny sms (ale bez żadnych podtekstów). Kolejne spotkanie rozrywkowe w małym gronie, reszta się wykruszyła, ona została pomimo, że padała ze zmęczenia. Po dłużej chwili odstawiłem do domu, uciąłem i się ulotniłem.

Chciałem się przekonać, czy w jakiś sposób jest mną zainteresowana - chyba jest. Upewniłem się również, że kogoś ma (wspomniała o nim kilka razy, ale bez żadnych wyrzutów/ostrzeżeń). W końcu zrozumiałem, że facet zawodowo znika co kilka tygodni na parę tygodni i akurat znowu jest ten czas. Ten związek trwa chyba od studiów. Panna sama przyznała, że ostatnio trochę się jej wszystko przewartościowało, czyżby szansa na koniec?

Jako, że czas na 4. spotkanie, postanowiłem w sprzyjających okolicznościach wieczorem powiedzieć wprost jak ja to widzę i zobaczyć jej reakcję - nie chcę żadnych dziwnych sytuacji w trójkącie. Albo wóz albo przewóz. Uważam, że jedynie mogę na tym zyskać. Chętnie usłyszę opinie tych bardziej doświadczonych