Witam wszystkich, forum śledzę już kilka lat i dzięki Waszej wiedzy na przestrzeni 3-4 lat zmieniło się u mnie bardzo wiele, a właściwie to wywróciło się wszystko do góry nogami. Na początek dzięki za świetną pracę i otworzenie oczu na funkcjonowanie relacji, a teraz przejdę do tego co mnie trapi.

W ostatnim czasie mam problemy z nastawieniem do samego siebie, czuję się mało atrakcyjny i mam jakby zaniżoną samoocenę, mimo tego że nawiązuję jakieś relacje dość łatwo to sobie tworzę blokady w głowie, czuję się mało wartościowy tak jakby. Przykładowo widzę świetną dziewczynę na parkiecie (nazwijmy ją O), będąc z kumplami i pojawia się opór przed podejściem, bo mi odmówi i boję się tego odrzucenia, gdzie kumpel podbił do niej bez problemu.
Dodam tylko, że sama potem mnie zawołała, bo powiedziała że mnie kojarzy więc jakąś tam atrakcyjność miałem, z tym że kumpel ją wcześniej otworzył więc nie mogłem ciągnąć tematu.

Nie wynika to w żadnym stopniu z jakiejś diametralnej zmiany w wyglądzie, to tylko i wyłącznie psychika, a nawet ubieram się dużo lepiej i mam dużo lepszą sylwetkę, mimo tego że wcześniej z ulanym brzuchem i rozczochranymi włosami wjeżdzałem na pewniaka, z różnym skutkiem oczywiście, ale bez jakiejś bariery. Czuję, że zamiast iść do przodu to zrobiłem krok w tył, poprawiłem wygląd a zawodzi mnie głowa.

Kolejna sprawa, a właściwie pytanie i od razu przykład na to jaki mam problem w głowie.
Podbijamy z kumplem do dziewczyn, tańczymy, śmiejemy się. Czuję, że jest spoko, ona mnie ciągnie żeby pogadać. Rozmawiamy na luzie, żartujemy, czuję się mega swobodnie i jestem "odblokowany".

Zaczynam ją dotykać, widzę po niej że jej się podobam, pyta mnie o związki, zahacza tematy seksualne najpierw jakimiś aluzjami, potem wprost pyta z kim ostatnio spałem, jaki seks był i ogólnie rzecz biorąc czuję, że mam ją w garści. Lecimy już grubiej, idziemy za klub na ławki w mniej zatłoczone miejsce i tam już ręka pod sukienką, widzę że jest nakręcona.

Międzyczasie jakieś ST że mówiła mi że ma chłopaka, odbijam że nic złego nie robimy. Nie wnikam kompletnie w to czy to prawda i robię swoje. Ona co jakiś czas faktycznie patrzy w telefon i komuś odpisuje. No, ale ostatecznie wracamy do klubu, na parkiecie szybko po tym intensywnie KC i jej maślane oczy, wszystko tak jak miało być.

Tańczymy dalej, umawiamy się na jutro na driny, międzyczasie parę razy całujemy się i koleżanka jej musi się zwijać (też w związku), a my z kumplem odbijamy gdzieś dalej. Za jakiś czas przychodzą te dwie i ta od kumpla się z nami żegna, ale mówi że jej koleżanka zostaje i żebym ją pilnował. Superowo, kumpel wraca do sobie do innej, ja idę z tą moją nazwijmy ją D.

No i teraz plot twist, bo idąc ona napotyka swoją koleżankę i zaczynają coś rozmawiać, zaraz się okazuje, że z nią jest grupka znajomych i oni znają się z D. No i siłą rzeczy chwilę tam stoję z nimi, coś pijemy ale nie mam ochoty zostawiać kumpla na rzecz losowych ludzi skoro mam z nią tam się bawić wspólnie.

Próbuję ją jakoś wyciągnąć i stawia opory, żebyśmy się bawili z jej znajomymi. Szukam kumpla i akurat tak się trafiło, że ta jego dziewczyna, do której podbił (O.) mówi że mnie kojarzy i mnie bierze do tańca, on akurat na chwilę od niej odszedł i stał w przy barze, zatańczyłem z nią, pojawił się kumpel.

Oddałem ją w jego ręce i wróciłem do tamtego towarzystwa jednak to działo się na ich oczach, ona wtedy nagle chętniej ich opuściła, KC wjechało znowu, ale zaraz dalej chce tam wracać, a kumpela jej jeszcze coś mówiła do niej na mój temat, tak że miałem nie słyszeć, więc już w głowie sajgon, że ona jak znalazła znajomych to już mogę spierdalać, że ci znajomi myślą i mają mnie za debila i ogólnie nastawienie zepsute.

Po chwili mam dość takiego pajacowania i wołam kumpla, mówię że uciekam dalej i żeby dała kontakt. W głowie już czarne myśli, że pewnie lipny numer, zawijamy się dalej, ale przez głupią sytuację już mój mindset jest zjebany i spada moja pewność siebie, nie potrafię racjonalnie ocenić sytuacji i rozkminiam co się tam wydarzyło i dlaczego oni na mnie dziwnie patrzą.

Mówię o wątpliwościach kumplowi, on mi pokazuje wiadomość od tej jej kumpeli, że D. szuka Twojego kolegi i chce zostać, z tym że to miało miejsce przed tą całą akcją. Dopóki nie widziała znajomych było dobrze, nagle w 5 minut się zdystansowała.

Moje pytanie brzmi, co w takiej sytuacji zrobiłem nie tak, dlaczego wyszło to wszystko jakoś dziwnie, czy nie bawiła się na tyle dobrze ze mną, żeby olać znajomych i iść się bawić razem, czy w grupie zachowywałem się źle albo odwaliłem że ją zostawiłem i zatańczyłem z inną dziewczyną na ich oczach ?
Czy miałem siedzieć z tą ekipą i czekać aż oni się zawiną albo spróbować ją odciągnąć za jakiś czas ?

Chociaż ona nie przedstawiała mnie jako swojego chłopaka, znała ich ale raczej nie utrzymywali takiego kontaktu na codzień żeby wiedzieć z kim ona jest (w związku), ale też nie mówiła im na pewno że przyszliśmy razem. Ogólnie z autostrady do tego, żeby domknąć ją i spędzić wieczór nazajutrz albo nawet ten sam i się przespać to zjechałem w polną drogę mojego umysłowego zjebania.

Oczywiście przez głowę mi nie przeszło żeby umawiać się na kolejny dzień, bo sobie pomyślałem że ona po prostu nie miała z kim się bawić a że się nawinąłem to spoko, jak spotkała ekipkę to ja do odstawki i że nie ma sensu proponować spotkania.
Dodam, że ona mieszka w innym mieście, a tu przebywa rzadko a ja też byłem tam tymczasowo więc temat zamknięty.

Liczę na konstruktywną krytykę i solidnego kopa jak będzie trzeba a najlepiej to o porady jak sobie zmienić negatywne myślenie w głowie i analizowanie wszystkiego chociaż to już kompletnie nie będzie miało znaczenia.