Cześć wam,

jestem tu nowym użytkownikiem, ale od dobrego półrocza sukcesywnie i cierpliwie badałem wszelkiego typu porady i sugestie, co do bycia lepszym, silniejszym i mądrzejszym... Choćby po rozstaniu.

Od najmłodszych lat interesowalem sie coachingiem, rozwojem osobistym, podrywaniem kobiet (na początku dla seksu, potem, w miarę upływu czasu dla bycia w zwiazku). Nie miałem specjalnych problemów z tym, ponieważ zawsze byłem tym odwazniejszym i tym bardziej rozgadanym od innych. Myśle, ze głownie przez to, ze nigdy przy mnie nie było ojca, a zawsze wychowywaly mnie kobiety. Nie jestem superprzystojny ani superwysoki, ale znam swoją wartość i garbaty tez strasznie nie jestem. W swoim życiu przeszedłem rożne batalie z kobietami, te lepsze, te gorsze. Będąc 15latkiem zacząłem spotykać sie z kobieta o 10 lat starsza od siebie.. To ona wprowadziła mnie w świat dorosłych, kiedy moi rówieśnicy doświadczyli pierwszych "szczeniackich miłosci".

Z perspektywy czasu widze, ze to było trochę niemoralne.. Ale strasznie zaimponowalem jej swoją wiedza i ogólnym rozgarnieciem.. Teraz mam 24 Lata i znamy sie juz prawie 9 lat. Mniejsza o to. Przeżyłem kilka ważnych związków, rozstan z mojej inicjatywy, z ich inicjatywy. Zawsze wychodziły schematy. Ja zrywalem, wchodzilem w nowy związek - padał - czasem sie wracalo, z czystej słabości, nawet i przez łóżko - co jest szalenie dużym błędem, chyba, ze ktoś jest naiwny, ze seks a szczególnie ten zamieszany ze łzami, tęsknota, żalem, złością w ogóle nie działa. Gdy one zrywaly, zaczynałem latać jak pies w panice, potem ogarnialem sie szybko i miałem juz wyjechane.. A one chciały wracać. Zawsze było za późno. Zawsze interesowały mnie starsze kobiety. I zawsze w takich związkach byłem. Dopiero na ostatnim roku studiów polonistycznych (tak, kierunek typowo sfeminizowany, konkurencja praktycznie zerowa, idealne miejsce do poznania ambitnej i całkiem fajnej dziewczyny) cos mi odbiło i zmienilem swoj target: na licealistki. Nie wiem, czemu, ale z czarnych, fajnych kobiet, przerzucilem sie na małe blondi - urody modeleczek. Sam byłem zaradny od zawsze, bo rodzice biedni i zajęci swoimi kłótniami. Zawsze sam sie utrzymywalem i nikt mi nie pomagał. Samochodu jeszcze nie kupiłem, prawka jeszcze nie zrobiłem... Choć próbowałem.. Więc dużego majątku nie mogłem zaprezentować. Jedynie swoja ambicje, wiedzę, szacunek wsród przyjaciół i wysoki statut społeczny. Przez moja odwagę wszędzie miałem jakiś znajomych i ludzi, do których mogłem sie zwrócić.

Moj ostatni związek nie daje mi spokoju... Śliczna blodyneczka. Typ: sfrustrowana wiecznie córeczka bogatych rodziców. Seks wyśmienity. Zawsze sie dogadywalismy. Zawsze byłem dla niej ideałem. Zawsze powtarzala mi, ze bede jej mezem. Ja to zbywalem i smialem sie, ze gada niesamowite banaly. Ambitny. Zaradny. Niebrzydki. Z kultura słowa. Z umiejętnością zachowania sie w odpowiednich sytuacjach. Jej mama była we mnie zakochana.. Zreszta moja ex zawsze była zazdrosna o to, gdy przechodziłem do jej domu i gadalem godzinami z jej mama, albo gdy mama zabierała mnie na spacery. Sam fakt poznania sie z moja ex byl śmieszny, bo poznaliśmy sie przez moja starsza koleżankę, ktora była kolezanka jej mamy... Moja ex przyszła któregoś razu na spotkanie jako dodatek.

Mniejsza o to. Byliśmy moze około roku, bardzo intensywnego i burzliwego. Pod koniec moich studiów i jej końca szkoły. Postanowiliśmy, ze pojedziemy do Anglii. Dwa dni przed wyjazdem obronilem sie na 5. I polecielismy ze wspólnymi planami... Do miejsca straceńcow ale tez ogromnej szansy. Przed wyjazdem: miałem prace (systemy automatyki budynkowej). Swoje mieszkanie, z pokojem i antresolą i wszystko postawiłem na jedna kartę

Sama klimatyzacja tutaj była niesamowicie trudna. Przyjechaliśmy do jej znajomych, którzy załatwili nam prace, pokój i ogólne ogarniecia. Zawożenie. Jedzenie. Itd. Idealnie było... Do czasu

Nie minęły dwa tygodnie. Królewnie zaczęło odwalać, w zderzeniu z rzeczywistością i w zabawie w dom. Ja nie ogarnialem tematu i potrzebowałem cierpliwości na to, by poukładać wszystko. System 12h w fabryce. Bez znaczenia czy to dzien czy noc. Takie dziewczyny jak ona w Anglii, to unikat, więc szybko sie dowartosciowala i zbudowała swoja odwagę, bo nie oszukujmy sie. Wszystkie atrakcyjne kobiety i na dodatek ambitne są w kraju i cieżko pracują a nie uciekają z kraju. 2 tygodnie. Schemat. Schemat. Schemat.

Kochasz mnie?
Nie wiem? Nie układa nam sie. Porozmawiajmy.
Chce jeszcze poszaleć.
Ale co bzykać?
Nie no, flirtować...

Nikt nie potrafił mi pomoc, zważywszy, ze byłem tu sam - zdany na siebie. Bez przyjaciół. Spanikowalem. Napisałem do swojej koleżanki ze studiów, bo moja piękna nie chciała ze mną w ogóle dyskutować, ze zachowuje sie jak suka i nie docenia tego, co dla niej robię i ze chce szaleć.
Ex przetrzepala moj telefon. Znalazła smsa. Pretekst do tego by sie rozstać. Nigdy nie wyobrażałem sobie tego, ze to tak sie skończy. A to dlaczego? Bo w pewnym momencie pokazalem, ze mi zależy, ze moze być pewna, ze zawsze będę. Pieskowalem. Skupilem sie na człowieku a nie na sobie. Po tygodniu, gdzie nie wiedziałem, gdzie mam iść, zostawila mi double room do oplaty, nie miałem jeszcze odwagi w rozmawianiu po angielsku, chcieli mnie wyrzucić z pracy... Napisała, ze jest na idealnej drodze do zakochania sie w kolesiu o 2 lata starszym ode mnie. Rownież studentem jakiejś fizjoterapii. Wiecie co jest nalepsze? Zaczęła opowiadać swoim znajomym, ze ja pobilem, a tutaj sie nie ma zmiłuj dla takich zachowań i od razu jest więzienie, czy jakieś żółte papiery. A wszystko przez to, ze chciałem jej wyrwać telefon a ta walnela sie stopa i rozwalila palucha - niepotrzebna sytuacja.

Świat sie zawalił. Spanikowalem jak dziecko, bo tutaj, w Anglii znalezienie fajnej, ambitnej i ładnej Polki graniczy z cudem, bo wszyscy albo przyjeżdżają w parach albo maja juz rodziny. Co mnie w ogóle nie podbudowalo. W Polsce mógłbym szybciej sie pocieszyć.

Cholernie zabolalo mnie to, ze nie pozwoliła nam na szczera rozmowę i szanse na naprawienie tego. Dzięki Gracjanowi rozpocząłem ciężka odbudowę samego siebie i dla siebie. W ciagu pól roku zacząłem aktywnie chodzić na silownie. Schudlem około 8-9 kg. Dzięki mojemu sąsiadowi z Litwy, który dal mi motywacje, jako jeden z pierwszych.. Potem poznałem Kolumbijczykow-studentów. Tournee po imprezach studenckich. I próba pocieszania sie dziewczynami z innych krajów (zdecydowanie wyższy level, bo najgorszym utrudnieniem byl język). Spotykałem sie ze studentka architektury Uniwersytetu Praskiego - poznałem w autobusie. Spotykałem sie z Angielka. - poznałem w klubie. Była z chłopakiem. Najlepsze, ze gdy dałem jej znać, ze wychodzę, przyszła z drugiego końca sali, by sie całowac ze mną. Studentka pielęgniarstwa. Kolumbijka - studentka finansów. Niesamowicie piękna, uśmiechnięta, mądra dziewczyna. No i pojawiła sie tez Polka...

Ale co z tego, jak ta s. wyrzadzila mi taki rozpierdziel w głowie, ze ciagle o niej myślałem... Dzięki Gracjanowi uwierzylem w obojętność do niej i do szybkiej weryfikacji zwiazku. Wyciągnięcia wniosków. Podzielenia plusów i minusów. Mam wrażenie, ze chyba kochalem ja za ten seks tylko nic wiecej... To chyba wystarczy powiedzieć, ze: stary! Ciesz sie, ze nie wyladowales w Anglii z dzieciakami i bez żadnych zobowiązań.

Moja praca nad sobą doszła do takiego momentu, ze zostałem dziennikarzem w jedynej polskiej gazecie i na dodatek managerem fan page na FB. Poznałem fantastycznych, ciepłych, pozytywnych ludzi, którzy byli mi bardzo pomocni, z całego swiata, którzy czekają aż ich odwiedze. Ludzie, ktorymi sie otacza, mowia mi wprost, ze ciesza sie, ze mnie poznali i mowia, ze nie opuszcza mnie juz, bo zbyt wazny dla nich jestem (moze to troche prozne, ale dowartosciowalem sie dzieki nim). Trochę zwiedzilem, wszystko w obrębie Anglii. Zacząłem wiecej czytać o coachingu, rozwoju, biznesie. Anglia pobudzila mnie umysłowo i aktywnie. Prócz silowni.. Pojawił sie windsurfing. Jestem obecnie przedstawicielem handlowym suplementow diety i zdrowych napojów. Nigdy nie spodziewałem sie, ze będę robił takie rzeczy...

Wiecie w czym jest problem? Odezwała sie po miesiącu z samej ciekawości i dalej pisze... Z tendencja co 8-14 dni. Zaczepny SMS. Czasem telefon. I magiczne: co słychać? Wiem, ze szuka kontaktu. Tylko po co? Wybrała lepsze życie. Koleś starszy. Ambitny. Fizjoterapeuta. Przystojny. Taki, lepszy model mnie. Zakochana. I co? Deska ratunkowa? Alternatywa? Mija pól roku a ja mam jej juz serdecznie dosyć naprawdę. Mam czasem wrażenie, ze to jej pisanie jest cholernie toksyczne. Próbowałem juz wszystkiego. olewanie - nadal pisze. Opisywanie - pokazywanie, ze mi na niej zależy. Wiele razy próbowała sie spotkać, zazwyczaj ona odmawiala, ale nie przejmowalem sie tym. Musiałem ja nawet zablokować na Fb, bo wysłała mi zaproszenie. Nie dodalem jej, to zaczęła mnie subskrybowac. Kontrolować moje życie nie będąc moim znajomym. Jej mama ciagle nim jest. Czasem lajknie mi fotkę albo złożymy sobie życzenia przez SMS

Piękna widze, ze jest tak spanikowana, ze za nia nie latam, ze próbuje wszelkich sztuczek. Od pisania, po dzwonienie, po zwracanie sie do mnie w taki sposób, jak mówiła do mnie, gdy byliśmy razem. Po pisanie mi, jaka to ona nie jest szczesliwa, jak to ona docenia teraz zwiazek, ze razem mieszkaja... A ja mam to gdzies. Myśle czasem o tym. Boli mnie to. Tesknie, ale nie chce. Szkoda czasu na toksycznych ludzi. Za młody jestem.

Nawet wymyśliłem ostatnio historie, ze sie Zakochałem z wzajemnoscia ale to i tak nic nie dało. wczoraj rozmawialismy przez telefon.. I wiecie co najbardziej zapadło mi w pamięć? Gdy zapytalem sie co u niej ona odpowiedziała mi jedno: wszystko po staremu. Nic sie nie zmieniło. A moje życie obrocilo sie o 180 stopni!!!!!! Ciagle cos sie dzieje. Ciagle poznaje nowych - ciekawych ludzi i jest super. Wiem, ze ma kogoś i dalej z nim jest. Ja. Głupi.. Podczas rozmowy zaproponowałem jej kolacje w restauracji. Ucieszyła sie i potwierdziła swoja obecność. Ale jak skonczylismy rozmawiać, to pomyślałem sobie, po kiego grzyba? Co to zmieni? Nasze spotkanie bedzie jedna, wielka licytacja - kto ma lepiej w życiu. Z drugiej strony, co to mnie interesuje, co sie u niej dzieje? (nigdy nie zapytałem, co u niej. Zawsze ona pyta, a ja obsypuje ja nowymi rzeczami). Po kilku godzinach napisałem jej, ze ide do kina w ten dzien ze znajoma na nowy film Tarantina i ze nie możemy sie spotkać. Odpisala, ze szkoda i ze do następnego razu... Taaaa - na pewno

Czasem myślałem, zeby wrócić - po co? Dla pukanka? Dalej bedzie to samo. I co wiecej. Gdybyśmy wrócili, na pewno nie robilbym tych rzeczy, które robię teraz. W jaki najgrzeczniejszy sposób moge jej sie pozbyć? Milczenie? Wyzwanie od najgorszych? Akcja z kolezanka, ktora jest niby moja dziewczyna i jest zazdrosna?

Czy po prostu sama sie pewnego dnia kiedyś po prostu zamknie... Wierze w to

W Anglii jest jeszcze gorzej, bo takie rzeczy są powszechne i normalne, ze laskom, zonom, odbija od tego, jak zobaczą funta w ręce. Myślą, ze złapaly Pana Boga za nogi, a potem okazuje sie, ze wcale nie jest tak łatwo...

Inwestujcie w siebie. W swój czas. Marzenia. Nie zapominajcie o nich. Nie bójcie sie zmian. Róbcie, to co robicie i najważniejsza rzecz... Nigdy. Nigdy. Nigdy. Nie skupiajcie sie na drugim człowieku. Wszystko samo przyjdzie. Otaczajcie sie ludźmi, którzy was uskrzydlaja a nie podcinaja wam skrzydła. Jak widzicie, dalej sie uczę i bardzo sie cieszę z tego. Choć czasami jest cieżko i w chwilach słabości wraca sie do tego, co kiedyś było pewne... Ale kiedys. Teraz jestes juz innym człowiekiem. Pozdrawiam