Zainteresuj się pojęciem asertywności i tym, z czym się ono wiąże.

Przed tobą długa droga, ale powiem szczerze że ze mną było gorzej.

Rozwijaj się... Innej rady nie ma.

Pytanie czy jesteś szczęśliwy z samym sobą i dobrze się czujesz w swojej skórze ?

Bo jeśli przejmujesz się opinią innych to znaczy,że prawdopodobnie nie czujesz się w pełni wartościowym czy/i atrakcyjnym człowiekiem.

Zacznij od pracy nad sobą,jeśli jest coś co chciałbyś zmienić;charakter/sylwetkę/ubrania/złe nawyki itp.Jeśli będziesz się czuł wartościowy to opinia ludzi nie powinna Cię już obchodzić,bo dostrzeżesz to,że należy przyciągać odpowiednich ludzi,ludzi którzy docenią Cię za to kim jesteś.

Zdaj sobie sprawę też z tego,że większość krytyki z jaką się spotykasz,wynika z zazdrości lub słabości innych ludzi.Wartościowi ludzie nie zaprzątają sobie głowy myśleniem i ocenianiem innych ludzi.

Nie bądź dla zwykłych ludzi zbyt miły,nie bądź też chamem.Okazuj im tyle ile oni Tobie okazują,po co być miłym dla kogoś kto nie jest miły dla Ciebie ?

To tak w dużym skrócie,przede wszystkim pracuj nad sobą.Sam byłem kiedyś mało pewny siebie i przejmowałem się tym co myślą inni.Teraz gdziekolwiek idę,idę emanując od siebie moją zajebistością,może to trochę egoistyczne,ale ale lubię taki wyraz twarzy,że czuję się zajebiście i wiem,że taki jestem.Dużo zmienił u mnie styl ubierania,zapierdalam ciężko,więc stać mnie na ciuchy i jakieś dodatki.Lubię koszule,marynarki,zegarki i gadżety.Zdarza się,że ludzie którzy mnie mijają,patrzą wzrokiem "pozer","elegant" czy chuj wie co tam sobie myślą:D Ja,jak widzę,że ktoś tak patrzy to patrzę na nich z pogardą,jakby byli nikim dla mnie.I robię to tylko do ludzi,którzy mają takie same podejście do mnie.Ale to tylko namiastka tego co może dać Ci więcej pewności siebie,najważniejsza jest zmiana w Twojej głowie.

Jeśli chcesz mieć całkiem wyjebane na krytykę, to musisz mieć też wyjebane na pochwały i poklepywanie po ramieniu.

No to jak w końcu, jesteś miły, czy jesteś chamem? Widzę pewne podobieństwo między Tobą, a dawnym mną. Otóż także byłem miły, lecz jeśli ktoś zaczął przekraczać pewną granicę to zaczynałem się robić niemiły, i to bardzo. Czy tak jest również w Twoim przypadku?

Niezależnie od odpowiedzi przytoczę moją historię. Otóż dojrzewało to trochę we mnie, że niektórzy mnie wykorzystują. Jak wspominałem, potrafiłem być niemiły, jednak jeśli kogoś znałem dłużej to nie robiłem się nagle chujem. Tutaj ten proces był marginalny. Bądź co bądź zrób komuś przysługę, to stanie się to Twoim obowiązkiem. Coś w tym jest. Ponadto byłem tak miły, że robiłem coś dla kogoś niszcząc przy tym siebie - tzn. gnałem na złamanie karku bo komuś coś obiecałem, potrafiłem zrezygnować z własnego odpoczynku, aby pomóc komuś. Z tego powodu czasem zawałem swoje sprawy, no i na kogo byłem zły - na siebie oczywiście.

W końcu powiedziałem sobie: dość. To się rozgrywało mniej więcej równoległe z moim ogólno pojętym rozwojem osobistym. Zacząłem mówić 'nie', cenić swój czas i wyrażać pewnie swoje zdanie. Wielu było obrażonych, urażonych, że jak to, że co, że gówno W dupie to miałem, albo to zaakceptują, że mam swoje sprawy albo cześć. Zdarzało się, że ktoś mi powiedział, że jestem egoistą. Najlepszy tekst ever Bo tak naprawdę to oni egoistycznie chcieli mnie wykorzystać i sprawić, abym zaczął uważać ich sprawy za ważniejsze od moich. Prosta sprawa - punkt widzenia od punktu siedzenia. Ja robię pod siebie, ktoś pod siebie i to jest naturalne. Nie każdy jednak zdaje sobie z tego sprawę.

Obecnie, parę lat później, asertywny Rafał ma ciągle tych samych kolegów, koleżanki i znajomych co miał wcześniej. Świat się nie zawalił, nikt się od niego nie odwrócił, było trochę zdziwienia i po krzyku. A co z samym Rafałem? Czuje się zajebiście i jest szczęśliwy, że żyje swoim życiem, a nie innych. Co więcej, otoczenie zaczęło doceniać i zazdrościć tego, do czego Rafał jest zdolny. Niemniej to tylko taki smaczek, najważniejsze jest jak Rafał postrzega sam siebie

Pozdro

A co robisz, że nazywają Cię bezczelnym? Zawsze w takich tekstach jest ziarno prawdy. Widzisz, pomiędzy szczerością a bezczelnością jest zajebiście cienka granica, czasem się to nawet zlewa. Popracuj przede wszystkim nad tym, żeby panować nad tym co, komu i jak mówisz. To, że wypada coś powiedzieć siedząc z kumplami, nie znaczy, że jest to ok w środowisku, które dopiero poznałeś (albo w ogóle nie znasz).

Z drugiej strony spójrz na to tak - jeżeli widzisz, że nie zrobiłeś nic złego, wręcz masz rację, czym się przejmujesz? Jak ktoś pierdoli głupoty - jego sprawa, jego strata, niech sobie pierdoli. Czasami warto po prostu uciąć temat, zamiast go drążyć, szczególnie, jeżeli jesteś w 100% pewien, że masz rację. Inni też sie przekonają, że mialeś słuszność, wystarczy chwilę poczekać. Takim rozwiązaniem nie wdajesz się w niepotrzebne afery, kłótnie, dodatkowo masz przede wszystkim satysfakcję, że miałeś rację - jak już wszystko wyjdzie na jaw. Większość ludzi w trakcie kłótni, nawet kiedy już przekona się, że nie ma racji, dalej uparcie udaje, że to co mówi, jest słuszne, tylko po to, żeby nie wyjść na debila, żeby nie pokazać, Ci, że jesteś mądrzejszy, co prowadzi tylko do zaostrzenia konfliktu, bo taki jebany idiota w życiu sie nie przyzna, ze nie mial racji, bo zmaleje mu ego.

Z jeszcze innej strony, staraj się mieć dystans do siebie ;p Dużo lepiej towarzystwo odbierze to, że obrócisz coś w żart, nie biorąc tego do siebie, co więcej - sprawisz, że ten kto rzuca obelgę będzie w sumie zmieszany (no jak to, nie podziałało? wtf? nikt sie nie smieje?) - a jeszcze lepiej, jeżeli odwrócisz sytuację w taki sposób, że - ujmę to delikatnie - w mało chamski sposób zmieszasz z błotem gostka tak, że wszyscy będą śmiać się z niego, zamiast z Ciebie. To działa dużo lepiej niż bierne milczenie (lub co gorsza zwyzywanie kogoś) w odpowiedzi na obelgę. Wymaga co prawda zmiany nastawienia co do siebie, ale zapewniam, że warto. Zlewaj takie teksty i nie bierz sobie tego do siebie. Jeżeli masz z tym problem to analizuj - "ktoś nazwał mnie debilem? A co on takiego osiągnął? Co on ma w sobie, czego nie mam ja? Wszystko co ma zawdzięcza dzianym starym, podczas gdy ja ciężko na to zapierdalałem, i jestem z tego dumny" - to tylko przykład oczywiście.

Jak zaakceptujesz i polubisz siebie to bedziesz miał w dupie jak na Ciebie ktoś patrzy, ja zawsze i do niedawna popełniałem ten błąd, chciałem sie kazdemu przypodobać co miało mizerny efekt a teraz mam tak, że w dupie mam to czy mnie ktoś lubi, czy nie, czy się krzywo patrzy itd.

Ja myślę, że powinieneś wziąć się za rozwój osobisty, bo wszystko wynika z twoich przekonań i pewności siebie. Skoro nazywają Cie chamem to zatrzymuj pewne uwagi dla siebie i może więcej szacunku dla ludzi ? Z resztą po co przejmować się czyimś zdaniem ? Jak chcesz tak to zmienić to rób to dla siebie, nie dla kogoś.

Wiele osób będzie próbowało Ci umniejszać. A to dlatego, że taka już jest ludzka natura. Ludzie tylko czekają gdzie by tu komuś dopierdolić albo wykorzystać. Dłuugo mnie ludzie uczyli tej asertywności i w końcu chyba nauczyli. Jak coś się komuś nie podoba - ch*j w niego/nią! Nie Twój cyrk, nie Twoje małpki... Powodzenia!

UWAGA: "Krzywo się spojrzałem przez ten temat na Ciebie"

Miej wyjebane w ludzi co się krzywo patrzą, bo może ci czegoś zazdroszczą albo cie pod jakimś kątem krytykują. Tego się nie dowiesz póki się nie zapytasz. A co jeśli się okaże, że on patrzył krzywo na coś co było akurat za tobą i tak jakoś się zdarzyło, że akurat myślałeś, że to o tobie? <- Prosta sytuacja jak bardzo się myliłeś co do oceny. sytuacji. Wyluzuj i popracuj nad pewnością siebie !

Hmhm no ok ok, lecz odbieraj wszystko jako feedback. Wiele padło wypowiedzi, abyś był bardziej pewny swojego zdania i to jest dobre. Niemniej nie można uważać swojego zdania jako jedynego prawdziwego, że Twoja prawda jest 'najmojsza'. To znaczy, żebyś przez chwilę się zastanowił czy to co ktoś powiedział ma słuszność czy nie. Jak ktoś mi mówi, że jestem chujem to nie robię obrażonej minki i nie tupię nóżkami. Zatrzymuję się i weryfikuję ile w tym jest racji. Jeśli rzeczywiście zjebałem to mówię: 'Ok, masz rację, przepraszam' i potem propozycje jak to ogarnąć. Jak nie to: 'Nie wydaje mi się, to Twoje zdanie' i już. Bez spiny.

Samorozwój , czytaj , czytaj , czytaj , ucz się a przestaniesz się innymi przejmować ? Chamskie spojrzenia ? A może zazdrosne spojrzenia ?