Hej,

trochę niecodzienna sytuacja. Raz spotkałem się z dziewczyną (znałem ją już wcześniej dość długo), mając świadomość że ja się jej bardziej podobam niż ona mnie. Najgorsze, że wiedziałem że jest świetną babką, ale mam ten kretyński mechanizm, że jak wiem że się którejś bardzo podobam to trochę odpuszczam i mniej mi zależy. Mimo to, utrzymywałem z nią sporadyczny, flirtujacy kontakt na fb. No i po dwóch miesiącach od pierwszego spotkania (wiem że długi czas minął) stwierdziłem, że zadziałam konkretnie i ją zaproszę na kolejną randkę. Napisałem co u niej, odpisała że przez tyle czasu dawała sygnały chęci spotkania i bliższego poznania a ja nie reagowałem, więc ona nie poczuwa się do odpisywania, i że w jej życiu prywatnym zdarzyły się rzeczy, których sama nie mogła przewidzieć (miała na myśli pewnie typa), ale że ma do mnie teraz przyjacielskie nastawienie.

Myślę, że wkurzyła się tym, że bawiłem się nią i dawałem jej nadzieję. Myślę, że nadal chciałaby się ze mną spotykać (nie na przyjacielskiej stopie), tylko jej urażona "kobieca duma" jej na to nie pozwala. Myślę też, że tekst o zmianach w życiu to ściema(pewności oczywiscie nie mam) Na jej wywód odpisałem "ok, rozumiem" i pociągnąłem na luzie jeszcze chwilę rozmowę. Ale co robić dalej? W sytuacji kiedy straciło się laskę nie przez cipienie ale przez olanie jej? Na razie nie odzywam się żeby nie wyjść na gościa, który się przejął jej gadką (zresztą słuszną)...Ma za 5 dni urodziny, pewnie jej napiszę życzenia i zobaczę jak ona zareaguje...Macie jakieś pomysły?