kurwa sklasyfikuj jakie kobiety lubisz i jej to powiedz i po problemie.. albo się dostosuje albo niech spierdala

Chciałbym dostać kosza od takiej żeby mieć świety spokój.

Swego czasu byłem w podobnej sytuacji i nie ma na to leku nawet jakby był refundowany w 100% to nie uleczy.

LUDZIE się NIE ZMIENIAJĄ no może 1%

Pozdro

a ty wiesz że laski z takich domów, no nie tylko laski, to ciężki charakter

,,Najczęściej okazując to
zwyzywaniem, poniżeniem, znienawidzeniem swojego faceta. Po
czym laska okażę skruchę i znowu jest świetnie" świetnie... JAK DO KURWY NĘDZY MOŻE BYĆ ŚWIETNIE JAK ONA CIĘ ZWYZYWAŁA I PONIŻAŁA ? No do chuja pana ja po pierwszym takim czymś bym jej powiedział, że lepiej dla niej, żeby to się nie powtórzyło. A jak by zowu wybuchła to bym kazał jej wypierdalać. I żadna przysięga by jej nie pomogła. Trudne dzieciństwo ? To jak mój ojciec też chleje nieźle to mam się na swojej Bogu ducha winnej lasce wyżywać ? Jestem pewny, że by wykazała się dużo większymi jajami od ciebie i by mnie po góra trzech takich akcjach wypierdoliła. I jakbym się nie nauczył, żyć wśród ludzi to bym sam siedział. Nie tłumacz sobie jej zachowania. Z takim nastawieniem to możesz być nie długo ofiarą przemocy domowej.

z własnego doświadczenia wiem, że związki z panną z domu w którym jest alkoholizm to jedna z najgorszej relacji w jaką można się wkopać, kilka razy mi się to trafiło.
niestety niewiele jesteś tu w stanie zdziałać. to wszystko siedzi w najgłębszych warstwach jej psychiki.

Np; ja bylem bardzo zaangarzowany w jej problemy, mialem od niej slabość i chyba mam do tej pory bo odpowiada mi w 99% ale charakter ma nieziemsko dziwny i wiem ze nie dam rady z nia byc, bo co nie zrobisz to i tak bedzie zle

"Porozmaw8iac z ia to nie tak latwo bo zaraz jest : ze ciągle ja obwiniam, ze sie czepiam , ze wymyślam, na wszystko ma wytłumaczenie. A jak juz ja konkretnie faktami zapędzę z ślepa uliczkę to mi powie ze nie chce o tym rozmawiac"
Ona nie umie obiektywnie ocenić swojego zachowania i logiczną z nią rozmową niczego nie osiągniesz. Ona widząc, że masz racje uratuje się okłamaniem samej siebie, że tak nie jest a ty usłysz, nie będę o tym rozmawiać.
Mnie osobiście najbardziej na świecie irytuje z kwitowanie trafnych argumentów odpowiedzią: nie będę o tym rozmawiać, nie chce mi się o tym mówić...

Spierdalaj póki czas. Byłem do niedawna w kilkuletnim związku z taką dziewczyną, ale mimo wielkiej słabości do niej, zerwałem. Podczas tej znajomości sporo się dokształciłem i nie miałem wątpliwości, że nic z tego nie będzie. Miłość to też odpowiedzialność, więc pod koniec związku, pomogłem jej podjąć decyzje o rozpoczęciu terapii bez której, jestem pewien, nie stworzy szczęśliwego związku ze zdrową osobą.

Objawy podobnie jak u Ciebie. Kobieta zmienną jest, ale ten typ - ponad wszelką miarę. Z regularnością większą niż krwawienie miesiączkowe, przechodziła ze stanów euforii, planowania wspólnego domu w przekonanie o braku sensu i przyszłości związku. Wnioski takie wynikały zwykle niekoniecznie "z", ale na pewno podczas, prowokowanych przez jakieś pierdoły kłótni. Oczywiście zazwyczaj nie wdawałem się w nie, ale niewiele to pomagało.

Te nieprzyjemne sytuacje pojawiały się podczas okresów "stabilności". 2-3 tygodnie to już było długo. Nie mylić z nudą. Po prostu jeśli przez kilka dni spędzaliśmy czas miło i ciekawie, laska zamiast się cieszyć, czuła jakiś lęk, obawę, że coś jest nie w porządku (jej słowa!!).
Jak się zastanowić, nie powinno to dziwić. Wyobrażenie miłości kształtujemy na bazie uczucia jakie obserwujemy pomiędzy rodzicami. Jeśli w domu panował lęk, cierpienie i inne negatywne emocje, laska będzie czuła miłość w związku, kiedy będą jej towarzyszyć właśnie te złe emocje.
Toksyczne. Cierpi, jest miłość. Również w jakimś stopniu demoralizujące dla partnera. Im większym chujem byłem, im mniej szacunku, a więcej chamstwa okazywałem - było jej cierpienie - pojawiała się miłość, tj.: Wybuch zaangażowania, starania, poświęcania. Po takich sytuacjach, mimo 4 let razem, starała się i robiła więcej niż dziewczyny w początkowej fazie zauroczenia w innych, dobrze prowadzonych związkach. Przystrojenie części parku w nocy to nie największe osiągnięcie po takim "wybuchu".

Mimo świetnego sexu, tego sinusoidalnego, ale bardzo instensywnego zaangażowania, mam spore wątpliwości czy takiego kobiety w ogóle potrafą kochać w powszechnym rozumieniu tego słowa.
Często słyszałem, że brakuje jej poczucia "bycia potrzebną". Nie chodziło o to, że jej nie doceniałem, bo ta potrzeba była zaspokojona. Przeczytałem w jakiejś publikacji, że takie kobiety często mylą litość z miłością i faktycznie odnosiłem takie dziwne wrażenie, że w momentach jakiejś mojej "słabości", ona rozkwitała. Na moje szczęście niewiele mam takiego materiału badawczego.
Poza tym, gdy było za długo dobrze, mogła nie tęsknić przez 2 tygodnie, a o seksie zupełnie zapomnieć. Wystarczyła jednak mała kłótnia, odrobina wątpliwości z mojej strony i już przez cały tydzień czekają na mnie pachnące babeczki, a w łóżku napalona kotka.

Sam nic nie zmienisz. Jakąś nadzieją jest KILKULETNIA terapia, ale masz siłę trwać w tym przez ten czas, bez gwarancji powodzenia? Znam jedną taką kobietę po 2-letniej terapii i poza większymi wymaganiami wobec partnera i przerostem pewności siebie, innych zmian nie dostrzegam. Jej żyć łatwiej, innym z nią - niekoniecznie.
Ja mimo miłości, zrezygnowałem. Życie jest za krótkie, żeby co chwilę się kłócić i godzić. Nie jestem masochistą i tylu przeciwstawnych uczuć nie potrzebuję. Tobie polecam to samo, choć wiem, że może to być trudne.

Fakt ciężko jest być z taką ale czy to nie my mamy problem?))) Po co się tym zamartwiać, napewno znajdzie takiego z którym będzie "Im"( mojej, twojej, jego już niedługo Ex) dobrze, taka to musi owinąć dobrze wokół palca i ciągłe gówno zmaieniać w miód takie to z nich czarodziejki..., pozdrawiam wszystkich męczenników!

PS. nie wiem jak Wy ale Ja i tak nie żałuje!!!

Z tego co piszesz to ona jest choleryczką, to choroba. Więc być może ona faktycznie nie ma kontroli nad tym... Zatem albo to akceptujesz albo nie. Decyzja należy do Ciebie.

Jak napisal poprzednik: poczytaj o DDA.
Tam masz wyjasnione jej zmiany nastroju itp. zachowania.
Niektorzy sa w stanie sami sobie pomoc i sami pracuja nad soba innym pomoze tylko terapia.