Zmatchowało mnie z dziewczyną na Tinderze, wymieniliśmy kilka wiadomości, szybko ustawiłem spotkanie. Było bardzo fajnie, rozmowa się kleiła, dużo wspólnych tematów. Następnie musiałem wyjechać w celach zawodowych na 5 dni, o czym jej powiedziałem na spotkaniu. W czasie mojego wyjazdu trochę pisaliśmy ze sobą, była zainteresowana tym co robię (mam nietypową pracę). Po moim powrocie od razu ustawiłem drugie spotkanie, na które się zgodziła bez oporu. Spotkanie znów bardzo fajne, od razu ustawione kolejne. Na kolejnym baaardzo długi spacer, rozmowy, dużo śmiechu. Pod koniec chciałem wreszcie zrobić ruch i ją pocałować, ale wybrałem najgorszy moment, bo akurat podjechał jej autobus (rzadko jeżdżą, na kolejny musiałaby czekać 30 min) i pobiegła zanim zdążyłem cokolwiek zrobić. Oczywiście wiem że powinienem całować wcześniej, ale nie mogłem się przemóc.

Spotkanie nr. 4: kolejny spacer, tym razem wykonałem ruch przed końcem spotkania, ale odwróciła się mówiąc "nie". Powiedziałem że ok, luz, ale było trochę niezręcznie. Niedługo potem się rozeszliśmy. Po powrocie do domu napisała do mnie, że bardzo ją zaskoczyłem, bo nie dawałem jej odczuć że jestem nią zainteresowany, że ciężko się domyślić bo nic jej nie mówiłem ani nawet na nią nie patrzyłem. Zapewniłem ją że jestem zainteresowany i mi się podoba, i zapytałem wprost czy chce kontynuować tą relację (zaznaczyłem wyraźnie że chodzi mi o relację między mężczyzną a kobietą). Odpisała że dobrze jej się ze mną spędza czas oraz, cytuję: "myślę, że z mojej strony na razie mogą to być małe kroczki". Jeszcze napisała, że kompletnie nie rozumiem idei flirtowania i nie podchwytywałem tego, więc się wycofała i zapał opadł. Zaproponowałem żebyśmy spotkali się w tym tygodniu po jej urlopie i to przegadali, zgodziła się.

Odnośnie tego co napisała: ma rację. Mam problem z wyrażaniem emocji i zdałem sobie sprawę, że rzeczywiście w ogóle nie okazywałem swojego zainteresowania. Po drugiej randce nawet do mnie dotarło, że nie jestem na 100% pewny czy mi się podoba, bo za mało na nią patrzyłem XD Zrozumiałem że ta moja próba pocałunku była totalnie nie podparta żadnym wcześniejszym przygotowaniem typu dotyk, kontakt wzrokowy, itp. Niestety przez ostatnie lata byłem bardzo skupiony na pracy, zaniedbując sferę społeczną i randkowanie również.

Zastanawiam się, czy jest sens próbować to jeszcze odratować, czy uznać że ten statek już odpłynął i iść dalej, przyswajając sobie te cenne lekcje. Powinienem się z nią spotkać żeby to obgadać? Wydaje się to takie sztuczne i wyprane z emocji.