Witam was,

Prosze Was abyscie poswiecil mi kilka minut swojego czasu:

Zaczne może od najważniejszego punktu: po 3 latach zakończył się mój związek z dziewczyna. Zwiazek, do którego doszlo dzieki tym materiałom.
Spędziliśmy ze soba 2 piekne lata. Nie mieszkaliśmy wówczas razem ale widywaliśmy się 3-5x w tygodniu. Okazywala mi olbrzymie zainteresowanie. Byłem jej, jak ona to nazywala, wymarzonym mezczyzna. Czulem bardzo mocno, ze mnie kocha a ja kochalem ja.

Po 2 latach musialem zmienic prace (z szefem się nie układało). Jestem lekarzem pracującym w Niemczech. Moja była dziewczyna jest Niemka, pielegniarka. Ponieważ mnie kochala, razem ze mna przeprowadzila się do miasteczka ok.. 80km oddalonego od poprzedniego miejsca pracy. Nie szukalem pracy w innych, dalej oddalonych miastach, ponieważ ona chciala zostac blisko swojej rodziny. Postanowiliśmy również zamieszkac razem.

Od początku jednak nie podobalo się jej w tym miescie. Mnie z reszta tez, ale miałem pewna, dobra i dobrze platna prace. Miasto jest ogolnie malo atrakcyjne, nie ma tu nawet kina.
Wieksze miasta, w których moznaby się rozerwac, sa oddalon co najmniej 50km.

Przez pierwsze miesiące okazalo się, ze mojej dziewczynie powodzilo się coraz lepiej w pracy. Jednak w sferze prywatnej przygnębiał ja brak koleżanek, których miala w poprzednim miejscu pracy az nadmiar. Ja nigdy nie miałem przyjaciol.
Dopiero dzieki materiałom na tej stronie, zacząłem przez pewien czas być bardziej otwartym dla obcych ludzi. Szybko zaczely się mna interesowac kobiety i wszedłem w związek z dziewczyna, o której pisze. Jednak gdy zawaralem związek, stopnioweo na nowo się zamykałem dla nowych znajomości, m.in. również dlatego, ze moja dziewczyna była bardzo zazdrosna.

Aby umilic swojej dziewczynie czas, kupilem jej konia. Jezdzenie konno jest jej wielka pasja. Wydalem na to 7500 Euro. Oficjalnie (na papierze) jest to mój Kon ale ja tego sportu nie uprawiam. Stadnina koni znajduje się 50km od naszego miejsca zamieszkania, w związku z czym ona 2-3x w tygodniu wyjeżdżała do konia, czasami wracając do naszego mieszkania dopiero nastepnego dnia (nocowala u swoich rodzicow w domu). Na początku nie przeszkadzalo mi to. Myślałem nawet, ze to dobrze-wkoncu każdy mial troche czasu dla siebie.
Zauważyłem jednak, ze coraz mniej spędzaliśmy ze soba czas. Często wyjeżdżała również w weekendy do konia, rodzicow i koleżanek. Spotykaliśmy się wówczas w niedziele u jej rodzicow. W dniach, kiedy ona nie wyjeżdżała, oglądaliśmy razem telewizje albo wyjeżdżaliśmy do restauracji (za co również ja placilem, co w Niemczech nie jest oczywiste).
Wspominam o placeniu, bo byłem w tym związku tym który o wiele wiecej finansowal.

W ten sposób mijaly miesiące. Jak już wspomniałem, nie mam tu przyjaciol ani rodziny. Zawsze po pracy wracałem na naszego wspolnego mieszkania. Wiem, ze w ten sposób z pewnością nie stanowiłem dla niej wyzwania ale po 3 latach już sporo zapomniałem twoich lekcji i nie wcielałem ich w zycie. Bycie wyzwaniem było dla mnie tez znacznie trudniejsze, od kiedy zamieszkaliśmy razem.

Przyszedł czas na Urlop. Wyjechaliśmy do Meksyku. Ponieważ moja dziewczyna nie miala wystarczająco duzo pieniędzy, ja przejalem wszystkie koszty (w sumie 5500 Euro) na 2 tygodnie. Urlop był koszmarny. Tym razem jednak, ja byłem temu winny. Musze dodac, ze moja była dziewczyna zawsze miala dyskretna nadwage. Absolutnie nie była gruba. Miala tylko zawiazki tluszczu na brzuchu i grubsze uda, niestety z mocnym cellulitem. Często jej proponowałem, żeby uczęszczała ze mna na silownie. Sam chodze ćwiczyć 2-3x w tygodniu i mam, jak mysle, ladna i umiesniona (nie przesadnie) sylwetke.
Podczas urlopu przeszkadzalo mi to, ze widzialem sporo pieknych dziewczyn w bikini, wytrenowanych, z brzydalami u swojego boku, podczas kiedy moja dziewczyna była wprawdzie bardzo ladna na twarzy ale figura nie była w moich oczach taka, jaka bym chciał. Powiedziałem jej o tym wprost, zreszta nie pierwszy raz.. Z jakiegos powodu przeszkadzalo mi to na tyle, ze przez 2 tygodnie nie potrafiłem uprawiac z nia sexu. Na jej pytanie czy ja kocham, odpowiedziałem: „mysle, ze tak”. Zabolało ja to bardzo.
Wiem, ze to bydlęce zachowanie. Bardzo tego żałowałem. Pozniej przepraszałem ja za to wiele razy. Sam nie wiem, co wywołało we mnie az taka bestie.
Z pewnością od dłuższego czasu nie byłem juz szczesliwy. Mialo to wowczas z pewnoscia wpływ na moje zachowanie. Czulem jak gdybam poza praca nie miał w zyciu niczego.
Mojej dziewczyny albo nie było w domu, bo wyjeżdżała do konia/koleżanek albo, kiedy była w domu, spędzaliśmy czas w nudzie. Sama nigdy nie wychodzila z inicjatywa aby się wyrwac z domu. Ja czasami próbowałem ja zabrac do kina albo wyjechac do większego miasta ale ona w większości przypadkow twierdzila, ze jest zmeczona i woli zostac w domu albo isc do restauracji. Sam, poza praca, serialami/filmami na komputerze i wychodzeniem na silownie 2-3x w tygodniu nie miałem zadnych innych zajec. Pracuje bardzo duzo-zwykle wracam dopiero kolo 17-18 a wychodze o 6:45. Do tego dochodzi 12-14 dyzurow w miesiącu.

Wkoncu, po powrocie z Meksyku zauważyłem ze moja dziewczyna była coraz rzadziej w domu. Zacząłem z nia o tym rozmawiac. Mowilem ze w ciagu tygodnia ale również w weekend, kiedy mam dyżur, nie mam z tym problemu, ze jej nie ma ale kiedy mam wolne, przede wszystkim w weekendy, chciałbym spędzić z nia czas. Jednak nic się nie zmienilo. Nawet w moje wolne weekendy planowala wieczory z koleżankami, do których również wyjeżdżała do oddalonej o 50km miejscowości. Na noc nie wracala-spala u rodzicow. Mówiła ze może spędzić ze mna czas w ciagu dnia. Przszkadzalo mi to bardzo.
Od czasu Meksyku ona również nie wychodzila z inicjatywa do uprawiania sexu. Usprawiedliwiala się, ze uwazam iż nie jest atrakcyjna i podawala to za glowny powod braku dazenia do sexu. Zapewniałem ja, ze mi się podobala ale zawsze podkreslamem, ze moglaby poprzez trening poprawic swój wyglad w paru miejscach, tym bardziej ze sama się skarżyła ze się jej nie podobaja.

Wkoncu byłem na tyle nieszczęśliwy i samotny, ze zaczalem się zastanawiac, czy ten związek ma mogole jeszcze sens. Po paru tygodniach, ranem powiedzailem jej, ze chce się rozstac z nia. Płakała i pytala, czy rzeczywiście jestem tego pewny.
Powiedziałem jej, co mi w naszym związku przeszkadza. Zapytałem co dla niej jest wazniesze: kon i koleżanki czy ja (przy czym wczesniej podkreślałem, ze nie wymagam od niej aby zupełnie z nich zrezygnowala), na co odpowiedziala:
„koleżanki znam od kiedy jestem mala dziewczynka i one zawsze ze mna zostana a facet dzisiaj jest a jutro go nie ma.”
Na to odpowiedziałem, ze w takim razie powinna jechac do swoich koleżanek i oposcilem mieszkanie. Kiedy wróciłem, jej już nie było.

Po paru dniach (przez ten okres nie przyjezdzala do naszego mieszkania) w niedziele odezwala się z zapytaniem czy może do mnie przyjechac. Mnie nie było (byłem sam w kinie) wiec odpowiedzialem ze może przyjechac ale mnie nie ma do 23. Odpowiedzi na tego smsa nie uzyskałem. Mijaly kolejny dni w ktorych ona ani się nie odezwala ani tez nie przyjezdzala. Wkoncu po ok. tygodniu napisala ze mnie kocha, ze się zmiani i ze jestem dla niej najwazniejsza osoba. Opdowiedzialem, ze w takim razie daje jej jeszcze szanse.
Nastepnego dnia po pracy miałem nadzieje, ze będzie na mnie czekala w mieszkaniu. Pomyliłem się. Zadzwonilem do niej wściekły i dowiedziałem się, ze jest u konia. Usprawiedliwiala się, ze kon jest chory a pyzatym musiala pomoc babci. Powiedziałem, ze wszystko potrafiłbym zrozumiec ale oczekiwałbym przynajmniej telefonu albo smsa, tym bardziej ze wiedziała ze od tego zalezala przyszłość naszego związku. Rzuciłem jej słuchawkę mówiąc ze mnie oklamala i ze jej tak naprawde wcale na zwiazku nie zalezy (przynajmniej takie miałem wówczas odczucie, bo sam, gdyby mnie na kims bardzo zależało, czekałbym aby z ta osoba porozmawiac i udowodnic jej jak bardzo mi zalezy).

Po tym nadeszly kolejne 2 tyg. bez kontaktu. Przez caly ten okres moja dziewczyna nie przyjeżdżała do domu. Wkoncu poprosiłem ja o rozmowe. Zaproponowałem abysmy o wszystkim spokojnie porozmawiali. Ustalillismy (była to moja propozycja) żebyśmy się 4 tygodnie nie kontaktowali i się zastanowili czy ratowac ten związek czy nie (w tym okresie miałem na 2 tygodnie jechac tez do rodziny, która mieszka na stale w Polsce). Po 2 tygodniach, 2 dni przed moim 2-tygodniowym urlopem w Polsce, otrzymalem smsa z zapytaniem czy możemy porozmawiac. Zgodziłem się na spotkanie. Powiedziala ze mnie kocha, w co nie do konca moglem uwierzyc. Tłumaczyłem jej, ze moim zdaniem, jeśli by mnie naprawde kochala, to przyjechalaby do mnie już wczesniej i szukala rozwiązania a nie wysyłała od czasu do czasu smsa. Sama się przyznala, ze jej uczucia nie sa już takie jakie mocne jak kiedys były. Ja również wyznajmilem jej, ze nadal ja kocham i ze zgadzam się abyśmy podjeli jeszcze jedna probe bycia ze soba. Jednak kiedy się całowaliśmy, kiedy leżała w moich ramionach, czulem ze cos jest „nie tak”. Zapytałem czy wszystko jest w porządku na co odpowiedziala, ze „nie wie czy ta milosc wystarczay aby prowadzic związek „ (nie wiem czy tu miala na mysli swoje uczucia czy to, ze mamy malo wspolnych zainteresowan). Tego wieczoru również nie doszlo do sexu, mimo ze przynajmniej ja tego chciałem. Mówiła, ze ma miesiączkę i ze boli ja glowa. Nastepnego dnia poszlismy do pracy. Miałem nadzieje, ze dzien przed moim wyjazdem do Polski ona przyjedzie do naszego mieszkania i spedzi kolejna noc u mnie. Nie przyjechala.
Mówiła pozniej, ze jest zmeczona po pracy i nie wiedziała czy może do mnie przyjechac. Chciałem isc tego wieczoru wczesnie spac, kolo 20, bo nastepnego dnia miałem wyjechac o 4 rano.
Oczywiście była to dla mnie dalsza oznaka braku zainteresowania/wymowka. Przez kolejne 2 tygodnie nie mielismy kontaktu ze soba poza jednym smsem, w którym mi oznajmila, ze w pracy kraza plotki, ze przespałem się z jedna z pielęgniarek (co nie jest prawda). Przysięgałem na zycie swojego pieska, o którym wie, ze go bardzo kocham, ze nigdy jej nie zdradziłem. Sama również przysięgała mi krotko wczesniej, na zycie rodzicow, ze mnie nigdy nie zdradzila. Powiedziala, ze nie wie w co ma wierzyc na co jej odpowiedziałem stanowczo, ze albo mi zaufa albo nie. Od tego czasu nie było już zadnego kontaktu.

Po moim powrocie z Polski poprosiłem ja o nastepna rozmowe (tak się wkoncu umówiliśmy). W zasadzie chciałem jej powiedziec, ze to dla mnie ostateczny koniec związku (czulem jej brak zainteresowania, ale wciąż miałem nadzieje, ze się myle). Nie chciala się ze mna spotkac tego samego dnia, tylko nastepnego. Odpowiedziałem ze wole te sprawe załatwić tego samego dnia., na co w złości zapytala, czy juz zaplanowałem cos z kims innym nastepnego dnia (pomyślałem, czyzby była zazdrosna?). Na to pytanie nie odpowiedziałem. Zgodzila się wkoncu na spotkanie. Mielismy się widziec w mieszkaniu o 19.00. 15 Min. po naszej rozmowie przyszedł jednak sms, ze woli porozmawiac od razu w mojej dyżurce lekarskiej. Zgodziłem się, aczkolwiek było mi przykro, ze tak wazny temat chce podjąć „na szybko” w dyżurce lekarskiej a nie u nas w domu. Spotkaliśmy się wiec w dyżurce. Zapytałem ja czy się zastanowila nad naszym związkiem. Odwzajemnila, ze tak i ze nie sadzi ze kolejna proba zawarcia związku sie uda. Zgodziłem się z tym (aczkolwiek serce mi krwawilo). Powiedziala to w miare zimnym tonem. Ponadto oznajmila, ze w międzyczasie znalazla w innym miescie nowa prace!
W dalszej rozmowie podjęliśmy temat, jak podzilic się meblami w mieszkaniu. Pyzatym była mi jeszcze winna 1010 Euro. Na koncu wspomniałem o koniu-powiedzialem, ze daje jej 6 miesiecy aby mi go odkupila albo go sprzedala i w ten sposób zwrocila pieniadze. Wowczas się rozpłakała.
W tym momencie zadalem sobie pytanie: czy ten kon po wszystkim co przeszliśmy (byliśmy razem w Barcelonie, Paryzu, Turcji, Meksyku, Rodos, 3 lata ze soba!) był ważniejszy ode mnie? Pare godzin po naszej rozmowie otrzymałem smsa „czy musialem poruszyc kwestie konia i czy karze sie jej go pozbyc bo wiem jak bardzo ja to rani?”.
Brakowalo mi slow.
Przeżyłem zalamanie nerwowe.

Tak do konca wcale nie chciałem się rozstawac-chcialem jedynie zwrocic jej uwage na problemy. Tymczasem dowiedziałem się ze mnie nie kocha i ze najwyraźniej kon był ode mnie ważniejszy.
W międzyczasie się wyprowadzila z naszego mieszkanie. Spotykałem się z kolegami i koleżankami z pracy aby jakos to wszystko przetrwac. Przespałem się nawet z jedna z pielegniarek, jednak nic mi to nie pomoglo.
W ten piątek zabrala swoje ostatnie rzeczy i podejrzewam ze znalazla puste opakowanie po prezerwatywie. Zostawila lancuszek, który jej podarowałem na urodziny i napis:
„dla twojej nowej ukochanej. Bardzo mi przykro ze w ten sposób się to konczy. Spodziewałam się wiecej po tobie. Zycze ci wszystkiego najlepszego i uwazaj, po prezerwatywy mogą pęknąć! Dziekuje za piekny czas. Byles kiedys dla mnie wszystkim”.

W dodatku postawila nasze zdjecia, na ktorych sie calujemy, na stole, mimo ze je wcesniej wszystkie usunalem z mieszkania i przenioslem do piwnicy. Na lozku polozyla poduszke, ktora jej podarowalem na urodziny z naszym zdjeciem i napisem "kocham Cie".

Dlaczego pisze o tym wszystkim,

Nie potrafie się z tego otrząsnąć. Nie rozumiem co się stalo. Ta ogromna milosc przeistoczyla się w zimno, którego w zyciu w takim stopniu nie czulem. Nie potrafie sobie wytłumaczyć co było czynnikiem, który az tak bardzo zmienil uczucia tej dziewczyny. W czym tkwi waszym zdaniem glowny powod naszego rozstania?
Mysle, ze nie znajde spokoju zanim nie uzyskam odpowiedzi na to pytanie. Mój światopogląd, jeśli chodzi o kobiety, jest zupełnie zniszczony. Proszę Was w tej kwestii o pomoc.

PS czy wy w tym przypadku dazylibyscie do zgody a moze nawet ponownego zwiazku z ta kobieta? Nie rozumiem jej zachowania: z jednej strony jest zazdrosna (co by oznaczalo, ze mnie jeszcze kocha), przynosi nasze zdjecia spowrotem do mieszkanie i kladzie mi na lozku poduszke z naszym zdjeciem i napisem "kocham Cie",
z drugiej strony poszukala sobie juz pracy w innym miescie (moze klamala, ale nie wiem w jakim celu mialaby to robic). Nic z tego nie rozumiem.

Z gory dziekuje za wasza pomoc i cierpliwosc podczas czytania powyzszego tekstu.