Witam.

Mam dziś pewną sprawę do obgadania, sprawę obszerną.

Kiedyś, gdy nie rozumiałem kobiet, miałem głowę pełną iluzji i uważałem je za anielskie istoty niezdolne do manipulacji i testowania facetów to za nimi ganiałem jak pies. Latałem i nie wyobrażałem sobie życia bez nich. Gdy z żadną się nie spotykałem, bądź z jakąś mi nie szło momentalnie popadałem w stany depresyjne, odbierało mi to chęć do życia i dalszego działania. Nic nie miało dla mnie sensu. Na szczęście te czasy to już odległa przeszłość.

Gdy zacząłem poznawać prawdziwą naturę kobiet, gdy z głowy zacząłem wybijać sobie kolejne iluzje i gdy weryfikowałem wiedzę ze strony z własnymi doświadczeniami, doszedłem do wniosku, że tak naprawdę kobiet nie znoszę. Nie chce się z nimi umawiać, nie chce mieć z nimi żadnego kontaktu. Szkoda mi czasu, pieniędzy i mojej uwagi na nie wszystkie.
Takie wnioski mam zwłaszcza gdy pomyślę o tych wszystkich ST, manipulacjach i grach. Gdy przypomnę sobie swoje doświadczenia wcześniejsze i różnego rodzaju ich gry i manipulację to odechciewa mi się z nimi wszelkiego kontaktu. Wiem, że każda nowo poznana kobieta i każda znajomość wiąże się z każdą nową dawką ST. W końcu panna musi przetestować z jakim facetem ma do czynienia. A ja powiem szczerze, nie chce mi się tego wszystkiego odbijać, nie umiem to też - to swoją drogą. Moje poprzednie związki rozpadały się właśnie z powodów nieodbijanych ST... I na prawdę, zbrzydło mi już to wszystko. A miałem w swoim życiu już dawkę naprawdę dziwnych i totalnie popierdolonych ST. Czuję, że powoli zaczynam wszelkie kobiety z automatu przez to darzyć negatywnymi uczuciami zmierzającymi wręcz w stronę nienawiści (choć uważam, że przynajmniej na razie, jest to słowo zbyt duże i zbyt mocne). Poczytałem o tym i takie tendencje nazywa się mizoginią. Uważam siebie za mizogina.

Że by nie było... Obecnie spotykam się z jedną dziewczyną od półtora miesiąca. Na początku było między nami wszystko fajnie (pierwszy miesiąc) do moment aż w zeszłym tygodniu nie postanowiła sobie mnie właśnie trochę potestować... Spotykaliśmy się średnio dwa razy na tydzień i po za spotkaniami nie komunikowalismy się na żadnych gg czy innych SMS... Tylko spotkania. Ale w końcu zaczęły się różne jazdy dziwne, P&P (które odbiłem tak jak strona radzi) i inne... Ja takie gadki w których wyczuwałem jakieś podstępy olewałem... Nie podejmowałem tematu i zwracałem jej uwagę by się ogarnęła bo psuje wszystko.
A w zeszły weekend przegięła totalnie. Ona jest fanką siatkówki, gra w amatorskiej drużynie. Ja kupiłem dwa karnety na wszystkie mecze final four ligi mistrzów i chciałem z nią iść. Ona w sobotę przed meczami miała swoje jakieś amatorskie rozgrywki na których koniecznie musiała być. Zapowiedziała że przez to właśnie na mecz pierwszy final four się nie wyrobi i dla tego spóźni się 30 minut... Spóźniła się 1 godzinę 30 minut... Przyszła wesoła jak gdyby nigdy nic, ani przepraszam ani pocałuj mnie w dupe... Wywiązała się kłótnia, że spóźnienie to nie jej wina i że mi mówiła, że może tak być itd. Ja na to, że mnie nie szanuje, mojego czasu i pieniędzy (w końcu karnety na te mecze tanie nie były i nie płaciłem za to by jeden mecz przegapić czekając na nią). W momencie gdy wyczuła, że bez przeprosin się nie obędzie zamiast właśnie mnie przeprosić to oświadczyła, że wraca do domu... Ok... droga wolna... Zostałem sam z dwoma karnetami w miejscu spotkania... Obdzwoniłem kumpli czy by nie przyszli i jakieś koleżanki, chętnych brak. Więc zrobiłem coś za co się nienawidzę. Zrobiłem coś totalnie wbrew sobie. Zadzwoniłem do niej i powiedziałem by przyszła tu z powrotem (nie przepraszałem jej ani nic, tylko powiedziałem by przyszła). Wróciła... Pogadaliśmy o całej tej sytuacji, nikt nikogo nie przeprosił. Mimo to ja ją nagrodziłem za złe zachowanie i zabrałem ją na te mecze (w końcu zapłaciłem i to nie mało, oraz kupiłem to dla niej)... A na meczach siedziała i bawiła się raczej średnio, ja bawiłem się 100 razy lepiej, choć to nie ja jestem fanem siatki lecz ona... Oczywiście nie muszę mówić że po wszystkim w niedziele dostałem dwa buziaki w usta ''za wczoraj - cmok i za dzisiaj cmok'' i to wszystko, radości jej te mecze nie sprawiły chyba żadnej a te buziaki były wymuszone. W końcu wypada jakoś podziękować bym się nie czepiał. Minął weekend, mamy środę a ani ja ani ona się do siebie nie odezwaliśmy. Szczerze? ja do niej odezwać się nie chce, a jeśli się odezwę to tylko po to by to zerwać...

Po co przytoczyłem historię tego weekendu? Po to by pokazać, że ST nie umiem odbijać, brak mi siły i charakteru. A co za tym idzie wszystko to odbiera mi radość z kontaktu z kobietami i sprawia wręcz, że nie mam ochoty by z nimi przebywać i się spotykać oraz jak powiedziałem, wszystkie zaczynam traktować z automatu z dystansem i niechęcią. Zaczynam je darzyć dość mocnymi negatywnymi wręcz uczuciami... Najszczęśliwszy jestem jak po prostu siedzę sam i żadna ode mnie nic nie chce...

Pytanie:
Czy ktoś już z Was tak miał? Czy miał tego typu uczucia?
I czy jest jakieś wyjście z całej tej sytuacji?