znalazłem art na rational male, ale mógłbyś rozwinąć myśl nt. LMR?

zgadzam się. nawiązując do "How I met your mother" czuję się jak Ted, ale zachowuję jak Barney

a bierze się to z tego, że niedawno zakończyłem prawie 4-letni związek, który z idealnego przeistoczył się w toksyczny. ale nie potrafiłem się z niego uwolnić.
i dalej nie potrafię, bo pomimo braku kontaktu i racjonalnych myśli, że nie było wcale tak super,
bardzo często przypominam sobie te dobre czasy i w chuj mi tego brakuje. sam już nie wiem czy tej konkretnej dziewczyny, czy tego uczucia.

przez to szukam miłości, chcę się zakochać, żeby czuć się na tym haju, ale żadna z poznanych dziewczyn nie pasuje mi tak w 100%, że pyk i chcę z nią być. poznaję je, czasami idziemy do łóżka, ale czuję się pusty jak Warszawa w święta

a każda dziewczyna to jakaś kolejna, kompletnie nie mają dla mnie znaczenia.

-> bo mam wyidealizowany obraz (kurde, naprawdę to było idealne przez 2.5 roku z tych 4) tamtego związku i KAŻDA dziewczyna będzie gorsza od wyobrażenia

nie robię tego nawet świadomie, tylko kiedy zastanawiam się nad moimi relacjami z dziewczynami zauważam, że to robię

nie chcę być już z tamtą dziewczyną, uważam, że to nie miałoby już sensu,
ale jednocześnie chciałbym, żeby chciała do mnie wrócić i żeby było tak jak dawniej. uważam, że byłbym w stanie taki być, bo myślę o niej tak jak kiedyś, jakby wszystkie zjebane rzeczy przez 1.5 roku w ogóle się nie wydarzyły. wypieram je całkowicie

co zabawniejsze, będąc przez rok z tą dziewczyną, miałem w głowie wyidealizowany obraz poprzedniej. dopiero po roku właściwie zakochałem się w tej i byłem z nią "świadomie".

kolejnym moim problemem jest potrzeba akceptacji, takiej miłości matczynej, bezinteresownej, pewnej itp.

i kiedy dziewczyna zakochuje się we mnie w ten sposób i jednocześnie podoba mi się (głównie wygląd) to jestem w stanie skupić się na niej, zaangażować itd.

miałem kilka dziewczyn na 1-2 miesiące, do których niczego nie czułem, ale myślałem, że pomogą mi się ogarnąć, zakocham się i będzie ok. bo im zależało bardzo. aż za bardzo, co mnie odrzucało, bo były załóżmy 6/10, a ja chciałbym 8/10.

tak, jestem pojebany i to konkretnie (kompletnie)

dlatego średnio co 2 tygodnie zakładam sobie, że zero dup, skupiam się na karierze, samo się trafi...

...a kilka dni później piszę i spotykam się z kilkoma naraz, mam początkową euforię, która szybko się pojawia, szybko znika i dziewczyna z którą byłem 4 lata wynurza się jak kupa z przerębli

1. Patrząc na ten związek trzeba podzielić go na 2 części. 2.5 roku były idealne, 1.5 były chujowe, bo dziewczyna zmieniła się o 180 stopni.
czasami wyszła do klubu vs melanże 3x w tyg z afterami do 10 rano
siłownia vs ćpanie chlanie palenie
lubiła czytać vs zero książek
ubierała się ładnie, normalnie vs wyzywające ciuchy
marzyliśmy o ślubie itp vs żadnych ślubów, dzieci
chciała pójść na studia i normalnie żyć vs jebać studia, jakoś to będzie

tęsknię za tamtą osobą, za tą której już nie ma, która pojawia się na miesiąc z jakiegoś sentymentu, ale na co dzień to już ktoś inny

2. matczyna miłość - nie bierzcie tego dosłownie, chodzi mi o to, że jestem skrzywiony na słabe związki i będąc z kimś chciałbym, żeby obie strony były w miarę zaangażowane, żeby im zależało, bo ex rozgniotła mnie psychicznie i mam szambo w głowie

3. nie mam głodu miłości. po prostu chcę kiedyś z kimś być, tak jak każdy. ale nie potrafiąc przestać idealizować ex staram się poznawać dużo dziewczyn i traktuję je jako PLASTER. bo wciąż pamiętam o ex i porównuję. coraz mniej, ale wciąż tak mam.

4. gdyby napisała to miałbym satysfakcję, ale bym nie odpisał. wyświetla mi wszystko na insta i snapie, ale nie chcę już z nią rozmawiać. byłem za dobry, wierzyłem (chciałem wierzyć) w to co mówiła i starałem się zrozumieć. zła sytuacja w domu, brak hajsu, pojebało ją itp. ok, chuj, nieważne. zawsze kiedy chciała wrócić miałem wypierdolone max, z czasem zaczynałem być normalny, wcale nie jakoś super zakochany, gadaliśmy o tym, że pierdolić to co było, zaczynamy od 0, bo kochamy się i razem jest nam dobrze pomimo wszystkiego co się stało, były plany, jej zapewnienia...
mijał miesiąc i wszystko przekreślała mówiąc, że mnie kocha, ale nie możemy być razem bo nasi rodzice nas nienawidzą (po tych historiach to nic dziwnego) i ona nie może tak żyć

WIĘC:
problem na dziewczyna. sama ze sobą i straciła naprawdę coś fajnego, kogoś ważnego, najlepszego przyjaciela
ja zrobiłem 100000x za dużo żeby to naprawić, ale to nie pomogło

WIĘC:
wystarcza mi myślenie, że ona mnie kocha i bardzo chce do mnie wrócić, ale to ja już tego nie chcę.

patrząc na chłodno, chcę być z kimś innym niż ona. całkowicie. w niej kręciło mnie na koniec to, że była taka całkiem inna niż ja. toksyczny związek, który kręcił dzisiaj, ale myśląc o jutrze był bezsensowny.

a po tak długim trwaniu w chujni, każdy "normalny" związek wydaje się być nudny.

nie jarają mnie spoko dziewczyny, nawet ładne, z którymi mógłbym być i wieczorem oglądać tv. to wydaje mi się nudne.

ciągnie mnie do takich, które mają wyjebane, mają fejm, są modelkami itp. do tych niedostępnych.

dokładnie tak samo miałem przez związkiem z ex, kiedy miałem inną zjebaną relację.

mam po prostu chujowe doświadczenia z dziewczynami, za które czasami się obwiniam, doszukuję swoich błędów. było ich wiele, ale nie doprowadziły do tego co stało się później.

WIĘC:
a) mieć wyjebane na dupy, bo mam naprawdę dużo na głowie i mam czym się zająć
b) znaleźć dziewczynę, spróbować być z kimś innym
c) ruchać, bawić się i cieszyć świętym spokojem?