Witam. Dawno tu nie pisałem. Jestem od pół roku w związku i wszystko byłoby świetnie gdyby nie kłótnie o pierdoły i jej fochy,Mam 32 lata i Ona także. Dam parę przykładów.

Nie widujemy się zbyt często bo praca więc spędzamy weekendy razem kiedy tylko możemy. Ona w tym czasie woli pisać na messengerze niż dzwonić i tu często są zgrzyty bo ja nie czuje jej emocji i nastroju. Niby z żartu Ona wyciągnie coś poważnie i ma pretensje do mnie, że czuje się odtrącana, że nie daje jej oparcia itd. Proponuje telefon i wtedy "słyszę" "NIE. Dobranoc". Takie sytuacje powtarzają się co miesiąc (tak pewno dobrze się Wam kojarzy). Czasem wiadomo, że też nawalę i przeproszę ale moje przeprosiny są traktowane następująco "No i co mam Ci na to odpowiedzieć?" albo "przeprosiny niczego nie zmieniają". Kiedy Ona przepraszała to zawsze starałem sie nie brnąć w kwasy i przyjmowałem. Może to był mój błąd. Raczej na pewno. Wczoraj była kolejna sprzeczka o pierdołę zakończona fochem. Po prostu chciałem jej coś powiedzieć i się przejęzyczyłem a, że miałem kiepski dzień więc irytacją zareagowałem na jej ciągły śmiech i kiedy zczaiła,że mnie to nie bawi przestała i z sarkazmem pozwoliła mówić. Już wtedy zmieniłem temat bo nie chciałem tego ciągnąć a tu nagle jej foch. Pytam o coś i cisza, próbuję pogadać i słyszę "A co byś sobie życzył żebym powiedziała?". Zapytałem czy tak ma wyglądać nasza rozmowa i cisza. Stwierdziłem, że jak tak to ja kończę. Powiedziałem, że bez sensu to ciągnąć i idę spać i dobranoc. Dziś nawet nie próbuję z nią o tym gadać bo znowu będzie to rozpierdzielać na atomy przez 3 dni. Panna poważnie myśląca o życiu a tu takie zagrywki. Serio to dość męczące. Co z takimi akcjami zrobić?