Afirmacja, jedna z wielu prawd o życiu, cegiełka w gmachu samoświadomości. Gdy staram się w pełni uzmysłowić moc przekazu tego zdania czuję, że mogę pokonać każdą przeszkodę, że każdy cel jaki sobie obiorę mogę zrealizować no chyba, że ....

Nie położyłem sobie solidnych fundamentów od czasu gdy jakieś 2 lata temu trafiłem na stronę lecz mogę powiedzieć, że na tamten czas położyłem jakiekolwiek - byle by przetrwać i sądzę - nie trafić w objęcia jakiejś depresji. Zmienił się wtedy mój światopogląd na temat relacji damsko-męskich (oczywiście dzięki podstawą Gracjana), dowiadywałem się coraz więcej informacji, czy to z blogów czy z forum; zacząłem podchodzić, zagadywać, zgarniać numery, stawać się krok po kroku coraz pewniejszy, oczywiście na każdym kroku towarzyszył mi strach, ale udawało mi się go przezwyciężyć. Koniec końców doszedłem do momentu w którym zacząłem się spotykać z jedną dziewczyną, którą ...po jakimś miesiącu zostawiłem, gdyż stwierdziłem że nie do końca mi pasuje, a przecież ono jest tylko jedną z wielu - przecież to początek. Pomyliłem się straszliwie. Od tamtego czasu zacząłem sam siebie ograniczać, a strach brał górę nade mną. Szło mi coraz ciężej i im gorzej było tym więcej wymówek się pojawiało w mojej głowie, coraz ciężej mam nad sobą panować gdy jestem w jakiejś konfrontacji z inną osobą (obojętnie kobieta czy facet), czyli nie dość że stoję w miejscu (a kto stoi w miejscu, ten się cofa), to do tego jestem rozchwiany emocjonalnie.

Oczywiście ja sam swoją sytuację widzę jako bardziej skomplikowaną bo do tej pory zdążyłem wynaleźć dość sporo wytłumaczeń dla swojego stanu i równie dużo usprawiedliwień dla czynów. Sądzę jednak że główną przeszkodą jestem ja sam, a raczej strach który mnie wręcz paraliżuje i nie pozwala na działanie, a który sam podsycam. Jeśli ktoś z was forumowicze jest w stanie mi jakoś doradzić, wskazać drogę, punkt, cokolwiek żebym mógł przestać sam siebie ograniczać, byłbym wdzięczy.

greetings