Kłaniam się,
Mam taki problemik. Spotkałem się z dawną koleżanką, jeszcze z lat gimnazjum; Nie odmawia spotkań, dobrze się rozmawia na różne tematy itp. Tylko dziwnie się zachowuje, jest czasem jakas spięta, czasami smutna, znudzona, często podczas rozmowy bierze głębokie oddechy, ciężko do niej dotrzeć.
Jest naprawdę ładna, ma rewelacyjny gust w ubiorze.
Wydaje mi się, a nawet jestem pewien że przeszła przez z wiązek z jakimś aseksualnym chłopaczkiem. I wydaję mi się że nie wierzy w swoją atrakcyjność, wtrącam jej komplementy na temat ubioru, różnych szczególików a ona ze znudzeniem... że ach..och jeszcze daleko mi do modelki itp.
Na mój dotyk bardzo wrażliwie reaguje, tzn tak czasem odtrąca czasem robi jakiś unik. A kiedy chcę wyjść z jej mieszkania to nagle zagaduje i gra na czas żebym jeszcze posiedział. Po co ona chce przebywac w moim towarzystwie to ja nie wiem.
Jest studentka 1 szego roku, z tego co widze to mało ma koleżanek. Może nie odnajduję się troche w tym otoczeniu i czuje się samotna. Wkręcałem ją do swoich znajomych to była ciągle spięta.
Wiem że z tego nic dalej nie wyjdzie i nie chcę, bo ona jest jak normalnie toporny głaz. Traktuje mnie jak przyjaciela, ja w tej sytuacji również tak zacząłem, bo nie wiem co zrobić.
Pytałem delikatnie co jej leży na serduchu, to jej sie łzy w oczach zakręciły, ale nic nie powiedziała, chciałem przytulić to mnie odepchneła. I nic siedziałem u niej ze dwie - trzy godziny i kompletnie nic, uspokoiła się, zaczęła rozmowę na jakiś odleły temat.
Nie rozumiem jej, jakiś normalnie kosmos.
Jedyne co mi na mysl przychodzi że albo cierpi z samotności albo przeszła jakiś toksyczny związek.
Jednak zanim całkowicie urwę kontakt, chciałbym dla niej coś zrobić, bo marnuje się ładna laska. Wiem że niebawem pęknie i wypapla co ją gryzie. Chciałbym dać jej trochę tego poczucia że jest wartościowa. Ot tak zabawić się w udrowiciela ;P Poza tym jakoś szkoda mi jej, bo nie wydaje się być jakąś niedorozwiniętą.