Cześć. Mam 17 lat. Moje życie towarzyskie w gimnazjum nie istniało, przez jedną nieudaną próbę nawiązania relacji z dziewczyną (cisnęła ze mnie bekę dla zabawy) i toksyczną znajomość z byłą koleżanką - na każdym kroku mnie wyzywała i próbowała mi udowodnić, że jestem gorszy, a ja jak idiota zamykałem się coraz bardziej w sobie.
W trzeciej gimnazjum natknąłem się na pierwsze środki dotyczące uwodzenia i postanowiłem to zmienić - to był dla mnie hardcore. Włączenie się do grupy, gdzie byli wszyscy moi kumple i jedna dziewczyna z równoległej klasy - katorga. Paliłem się ze wstydu i czułem strach przeszywający mnie od stóp do głowy.
W pierwszej liceum niby sytuacja się poprawiła, nawiązałem parę nie stałych kontaktów, zdobyłem jedną koleżankę i to było tyle.
W ostatnie wakacje nawiązałem kilka znajomości z kobietami i zacząłem przełamywać mój strach, rozmawiając z nimi przez kamerkę.
Po wakacjach nastąpiło dla mnie nagłe uniesienie do góry, jakbym wsiadł w najszybszą rakietę na świecie. Zapisałem się na kick-boxing, zacząłem na masową skalę zagadywać do dziewczyn w szkole, co było dla mnie szokiem. W miesiąc byłem na "siema" z większą ilością kobiet, niż przez całe gimnazjum i pierwszą klasę liceum. Uniesienie jak szybko przyszło, tak szybko poszło. Spaliłem większość potencjalnych relacji. Na moje oko stosowałem za bardzo klubowe podejścia w szkole. Stawiałem dziewczyny poniżej pięt. Traktowałem je chamsko i bez szacunku, przez co w krótką chwilę została przypięta mi łatka prostaka i "fake alvaro", który próbuje podbijać do wszystkich, ale z żadną mi nie wychodzi(z wyjątkiem paru, którym ja się podobam, ale nie one dla mnie).
To wszystko znowu mnie przerosło, i stałem się bardziej bierny. Na początku roku szkolnego nie miałem prawie żadnych oporów względem kobiet w mojej szkole, a teraz coraz bardziej się izoluje.
Dodam, że jeżeli nie rozmawiam z dziewczyną z mojej szkoły, to rozmowa idzie mi o wiele łatwiej i na luzie.
Jak mam naprawić swój status w szkole (z chłopakami jest git, zła opinia krąży tylko w okół dziewczyn)?
I jeszcze jedno... Po sytuacji z gimnazjum, gdzie ja się trochę zaangażowałem, a laska robiła ze mnie żarty, została dla mnie rysa na psychice, przez co nie mogę nawiązać głębszej więzi. Jak przychodzi co do czego, to z automatu mam w głowie myśl, że laska chce ze mnie zrobić tylko jaja i kończy się na tym, że ją zwyzywam i kontakt się urywa. To jest niekontrolowane, działa w mojej podświadomości. Jak mogę to zmienić?

Dzieki i dobrej nocy