Wilkorian:
To nie jest tak, że nie mam alternatyw, przez te 2 lata spotkałem dużo kobiet, ale żadna nie zrobiła na mnie takiego wrażenia. Masz rację z tym, że nasze spotkania wyglądają jak koleżeńskie. Powinienem zainicjować i w jakiś sposób pokazać, że mi się podoba i chcę od niej czegoś więcej. Tylko mam z tym problem, żeby zmniejszyć dystans między nami.

gen:
To nie jest typowa panienka z portalu randkowego. Założyła tam konto mniej więcej w takim samym czasie co ja, czyli tydzień temu. Nie była stałym bywalcem. Nie lubi promocji przez portale społecznościowe (np. fb).
Mam wrażenie, że traktujesz dziewczyny przedmiotowo. A gdzie jakieś uczucia? Cokolwiek? Widzisz kogoś, chwilę rozmawiasz, pierwsze 20 sekund i wiesz, że ta osoba Ci się podoba. Spędzasz z nią trochę więcej czasu i upewniasz się, że poprzednie 2 godziny były jednymi z lepszych od 2 lat i widzisz w końcu dla siebie kogoś innego, ta kobieta jest lepsza od byłej, w którą byłaś zapatrzony przez prawie 3 lata i miałeś się oświadczać, a ona cię zdradziła.
Po prostu teraz znalazłem kogoś innego, wydawałoby się, odpowiedniego dla mnie. Dziewczyna przeszła przez mój gęsty filtr i zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Czekałem na tą chwilę 2 lata, więc sorry ale jakieś emocje u mnie występują.

Pies jest pogrzebany w tym, że ja potrzebuję trochę czasu, aby się z nią oswoić, poznać lepiej i spróbować zbliżyć. Nie potrafię tak od razu pokazywać o co mi chodzi. Ale przecież może się domyślać, że mi zależy, skoro się z nią umawiam, tylko dlaczego mi tego nie pokaże pierwsza inicjując spotkanie, albo chociażby pierwsza nie napisze? Czy dobrym rozwiązaniem byłoby, żebym jej wprost powiedział?

W maju zacząłem się spotykać z koleżanką, można powiedzieć, że byliśmy parą do lipca. Z mojej strony to był zawiązek eksperymentalny, próbowałem w ten sposób zapomnieć o mojej byłej (z którą rozstałem się w 2012 r.). Związałem się z dziewczyną, w której się nie zakochałem. Były wspólne spotkania, doprowadziłem do seksu (była dziewicą), ale związek się skończył, bo nie było iskry. Nie starałem się za bardzo, traktowałem wszystko na luzie i nie wyszło.
Może powinienem spróbować z kilkoma, a nie z jedną? Tylko podejrzewam, że jak na starcie nie poczuję tego czegoś, to nie ma szans stworzyć normalny związek.
Ta dziewczyna z portalu mi się bardzo spodobała, dlatego nie wiem co robić i zapytałem Was o zdanie.
Ostatnio nieczęsto się spotykam z dziewczynami, dużo pracuję i nie mam czasu. Ale przez te dwa lata za czasów studenckich spotkałem dużo kobiet, nawet kilka się we mnie zauroczyło, ale ja to olałem, bo mi się nie podobały.
I podrywu nie traktuję jako sportu, nie siedzę w necie i nie czytam jak tu poderwać laskę, wolę zagrać w piłkę czy pojeździć na rowerze. Mam inne priorytety.
Teraz jestem w kropce, bo jak spotkałem w końcu laskę, która mi się baardzo spodobała, to coś jest nie tak i nie wiem za bardzo co zrobić.

Skorzystałem z Waszych rad i sobie odpuściłem. I co? Po kilku dniach, przed ważnym dla mnie egzaminem, napisała smsa życząc powodzenia. Odpisałem, zaproponowałem oblanie w weekend i w niedzielę się spotkaliśmy. Była w kawiarni z koleżankami, bo popołudnie spędzała z nimi na mieście. Poznałem je, pogadaliśmy wszyscy przez chwilę, one się zebrały i poszły. Zostaliśmy sami.
I kurwa jestem ciotą, bo nawet jej nie dotknąłem.. A był do tego odpowiedni klimat, pusta sala, my sami obok siebie na kanapie.
Ogólnie mam straszny problem, żeby się do laski pierwszy raz zbliżyć. Pierwszy pocałunek jest dla mnie prawie nie do przeskoczenia. Z moją poprzednią dziewczyną to przeskoczyłem, bo napiliśmy się wina w parku. Porażka. Jak już zrobię ten pierwszy krok, to nie mam zahamowań, dosyć szybko inicjuję seks, jest ok. Tylko to pierwsze zbliżenie.
Umówiłem się z nią na jutro na rolki, nie za bardzo potrafi jeździć. Na rolkach będzie mi łatwiej skrócić dystans, złapać za rękę, podtrzymać no i w końcu może się uda. Tylko sęk w tym, że pracę kończę dopiero po 17, a 18 to jednak chyba za późna pora, a na dodatek jutro ma padać :/
I tu pytanie do Was, czy macie dla mnie jakąś radę? Informacja w pigułce co i jak powinienem zrobić?
Chciałbym dodać, że ona studiuje psychologię, więc mi dodatkowo głupio, bo pewnie mnie już przeszyła na wskroś :/

Skorzystałem z Waszych rad i sobie odpuściłem. I co? Po kilku dniach, przed ważnym dla mnie egzaminem, napisała smsa życząc powodzenia. Odpisałem, zaproponowałem oblanie w weekend i w niedzielę się spotkaliśmy. Była w kawiarni z koleżankami, bo popołudnie spędzała z nimi na mieście. Poznałem je, pogadaliśmy wszyscy przez chwilę, one się zebrały i poszły. Zostaliśmy sami.
I kurwa jestem ciotą, bo nawet jej nie dotknąłem.. A był do tego odpowiedni klimat, pusta sala, my sami obok siebie na kanapie.
Ogólnie mam straszny problem, żeby się do laski pierwszy raz zbliżyć. Pierwszy pocałunek jest dla mnie prawie nie do przeskoczenia. Z moją poprzednią dziewczyną to przeskoczyłem, bo napiliśmy się wina w parku. Porażka. Jak już zrobię ten pierwszy krok, to nie mam zahamowań, dosyć szybko inicjuję seks, jest ok. Tylko to pierwsze zbliżenie.
Umówiłem się z nią na jutro na rolki, nie za bardzo potrafi jeździć. Na rolkach będzie mi łatwiej skrócić dystans, złapać za rękę, podtrzymać no i w końcu może się uda. Tylko sęk w tym, że pracę kończę dopiero po 17, a 18 to jednak chyba za późna pora, a na dodatek jutro ma padać :/
I tu pytanie do Was, czy macie dla mnie jakąś radę? Informacja w pigułce co i jak powinienem zrobić?

To prawda, przy pierwszym kontakcie brakuje mi pewności siebie. Moje stawianie laski na piedestale wynosi się pewnie z tego, że wychowywała mnie tylko matka. Zawsze mówiła, że kobiety należy traktować z szacunkiem, więc pewnie stąd moje przeświadczenie o boskości.
Muszę nas sobą popracować. Dzięki za rady