Cześć,

od dłuższego czasu znam Wasze forum, bo zawsze interesowałem się sprawami społecznymi, z resztą nawet moje studia były z tym związane. Mówiłem sobie, że jak będę miał problem z

kobietą to skorzystam z Waszej pomocy. Więc jestem, co oznacza, że jest też problem. Z góry chciałbym zapowiedzieć, że to nie jest problem rodem z gimnazjum, mam jednak trochę więcej latek.

Pracuję od kilku lat w pewnej dużej krakowskiej firmie. Od około 2 lat pracuje tutaj także dziewczyna o której będzie mowa. Karolina jest nieprzyzwoicie ładna, mówię to z góry,
jest rok młodsza ode mnie - ma 24 lata. W firmie mam bardzo dobry kontakt ze wszystkimi, często chętnie poznaję nowych ludzi, więc jak tylko 2 lata temu przyszła Karolina to zwyczajnie w dobrym stylu poszedłem się z nią przywitać. I w zasadzie tyle. Przez 2 lata czasami rozmawiałem z nią podczas przerwy kawowej gdy akurat odbywaliśmy ją razem, czasami kiedy kończyliśmy pracę razem to też zdarzało się porozmawiać, ale to wszystko, z góry mówię, że na pewno nie wszedłem z nią w relację koleżeńską ani nie wpadłem do tzw. strefy przyjaźni. Po tych rozmowach zauważyłem, że dziewczyna poza tym, że jest ładna to jeszcze ma poukładane w głowie, ale jakoś nie za bardzo przyszło mi do głowy ją podrywać. Gdzieś tak ponad miesiąc temu dostaliśmy do realizacji projekt, nie będę się rozpisywał bo to nie o to chodzi, ważne jest, że ze względu na ten projekt musieliśmy z Karoliną spędzać więcej czasu razem. No i wiadomo jak to jest w pracy, trochę pracy, trochę gadania.

Prywatne rozmowy z Karoliną szły naprawdę świetnie, starałem się je prowadzić w taki sposób żeby dziewczyna mówiła sporo o sobie a mało dowiadywała się o mnie. Trochę oczywiście jej tam opowiadałem jak pytała o mnie, ale raczej dawałem jej same ogólniki i choć była zainteresowana wieloma rzeczami w moim życiu to często zwinnie zmieniałem temat albo obracałem jej pytanie w żart. Ogólnie naprawdę w porządku, po jakimś czasie dziewczyna sama zaczęła opowiadać mi różne historie o sobie, o swojej rodzinie itp. Ona ma swoją wielką pasję - śpiewanie, od 12 lat jest wokalistką i jest w tym świetna i niesamowicie w to zaangażowana. Zaimponowało mi to w niej, ogólnie zrobiła na mnie wielkie pozytywne wrażenie. Z jej strony po jakimś czasie zacząłem odczytywać wiele oznak zainteresowania moją osobą, początkowo prowadziła ze mną te rozmowy, ale później zaczęła się nieustannie do mnie uśmiechać, utrzymywać dłuższy kontakt wzrokowy nawet w momencie gdy nie prowadziliśmy rozmowy, na sali gdzie pracujemy w dosyć dużej odległości od siebie często łapałem ją na tym, jak z daleka spoglądała na mnie, ogólnie zainteresowanie duże bez wątpliwości. Zaczęła mi mówić jakie cechy jej się we mnie podoają, przyznała, że lubi pracę ze mną itp. Zacząłem do naszej znajomości wprowadzać trochę dotyku, ale z dużym wyczuciem, bo Karolina jest raczej osobą spokojną, może trochę nieśmiałą i nie chciałem jej spłoszyć, więc ograniczyłem się do minimum. Kiedyś luźno zaproponowała żebym wpadł na jej koncert,ale nie zdecydowałem się, wiem, że na tych koncertach ona ma dookoła siebie duży wianuszek adoratorów i nie chciałem być kolejnym z wielu, który czeka na swoją kolej w rządku. Nie tylko na koncertach ma adoratorów, ma ich chyba wszędzie, na facebooku pod każdym zdjęciem ktoś ją komplementuje, zaprasza gdzieś itp.

Po 3 tygodniach naszej "współpracy", wszystko układało się świetnie i podjąłem decyzję, że to pora aby gdzieś ją zaprosić. Kiedy akurat byliśmy sami zaproponowałem jej spotkanie, zareagowała bardzo entuzjastycznie i z chęcią się zgodziła. Gdy poprosiłem ją o numer wyrecytowała mi go tak, jakby tylko czekała kiedy ją o niego zapytam. Po kilku dniach zadzwoniłem do niej i umówiliśmy się na spotkanie, nadal była tak bardzo entuzjastycznie nastawiona. Ja się nie ekscytowałem, bo choć dziewczyna jest świetna to z doświadczenia wiem, że nie ma sensu chwalić dnia przed zachodem słońca. No i tak było. W dniu spotkania ona napisała mi kilka godzin przed spotkaniem, że nie da rady się spotkać, podała jakiś w miarę racjonalny powód, przeprosiła mnie i zapytała czy możemy spotkać się w innym dniu. Odpisałem jej tylko: "OK będziemy w kontakcie". Zadzwoniłem do niej po 2 dniach żeby umówić się na inny termin, ale nie odebrała telefonu. Nie dzwoniłem drugi raz, przecież widziała, że dzwoniłem. Niestety nie oddzwoniła, co trochę mnie zdenerwowało, zdecydowałem, że pogadam z nią o tym w pracy. Jednak następnego dnia wieczorem sama się odezwała, napisała sms z przeprosinami, że nie odbierała, niby miała akurat
próbę wokalną. Trochę mnie zdziwiło, że odezwała się, ale tak późno. Sumienie ją ruszyło? Nie wiem. Nie odpisałem jej już nic, bo nawet nie wiedziałem co, następnego dnia
mieliśmy się widzieć w pracy. Jak wszedłem do pracy na tą salę to z jej strony od razu zauważyłem zainteresowanie, widziałem, że spogląda na mnie. Chciałem porozmawiać z nią sam na sam, więc nie podchodziłem do jej biurka, wyczekałem moment i złapałem ją na stołówce. Przywitałem się, ona się uśmiechnęła, popatrzyła mi w oczy i powiedziała, że musi iść gdzieś tam, co było dziwne bo zwykle by ze mną trochę porozmawiała. Olałem to, poszedłem w swoją stronę. W pracy tego ani następnego dnia już jej nie spotkałem, więc zadzwoniłem wieczorem po 2 dniach. Nie odebrała. Kolejnego dnia wieczorem znowu napisała mi sms, tym razem dłuższy. Nie będę pisał dosłownie, ale to było coś w stylu: "Przepraszam za moje zachowanie, mam duże problemy w zespole, mam nadzieję, że Cię nie uraziłam swoją postawą. Niedługo powinno udać mi się wszystko poukładać." Trochę dłużej i subtelniej to napisała, ale sens był taki. Nic jej nie odpowiedziałem, bo nie ma sensu takiej dyskusji toczyć przez sms. Nie wiedziałem za bardzo jak zareagować, więc... nie zareagowałem. W pracy skończył nam się ten projekt, więc nie widzimy się już tak często. Z jej strony nadal duże oznaki zainteresowania w moim kierunku, ciągłe spojrzenie, uśmiechy, "podglądanie", ale ja zaczęłem ją trochę olewać (nie ciągnę rozmów, nie odzywam się przez telefon, staram się ograniczać do przywitania), co z resztą nie przychodzi mi łatwo, ale to chyba jedyna droga w tym momencie. Liczyłem, że odezwie się sama jak zobaczy, że coś jest nie tak jak zawsze, ale minął już tydzień i nic. Teraz w pracy nie będziemy widzieć się w ogóle, bo mam pewną zmianę i w biurze będę dopiero 24 czerwca.

Ogólnie ostatnio dziwnie się ta dziewczyna zachowuje. Odkąd zaprosiłem ją po raz pierwszy to zaczęła ubierać się strasznie ładnie, mocno eksponuje swoją urodę. Wcześniej tak nie było, ubierała się w sposób stonowany, nawet trochę zbyt "babciowato". Poza tym w mojej obecności zaczęła mocno interesować się innymi facetami, choć do tej pory trzymała się głównie tylko w gronie koleżanek. Drażni mnie to jak tak ładnie ubrana interesuje się kimś innym, ale nie reaguję, staram się nie pokazywać emocji po sobie.

Teraz pytanie: jak odebrać jej zachowanie?

1. Czy ona po prostu ma mnie w dupie? Jeśli tak to nie wiem po co takie mocno dwuznaczne zachowania.

2. Czy chce żebym się o nią trochę postarał? W końcu ma mnóstwo adoratorów, nie jeden gość już ją gdzieś zapraszał i musiała go zlewać. Koleżanka (też ładna) kiedyś żaliła mi się, że faceci tak łatwo się poddają w relacjach z nią, ona często olewa gości tylko po to aby zobaczyć na ile ich stać. Zwykle nie wracają po 1 - 2 próbach podejścia.

3. Jest jeszcze taka sprawa, że w pracy ogólnie mam dużo kobiet ze względu na profil firmy, no i mam 2 takie swoje adoratorki, ładne dziewczyny, ale ja traktuje je tylko jako
koleżanki. Z boku może to wyglądać inaczej, bo one chodzą, przytulają się itp. Może Karolina myśli, że jestem jakimś amantem-kobieciarzem i boi się, że chce się z nią spotkać tylko dla seksu?

Ogólnie gdyby to była dziewczyna poznana przypadkowo na ulicy tydzień temu to nawet nie zawracałbym sobie głowy, ale tę udało mi się poznać trochę lepiej i nie chcę poddawać się tak łatwo. Muszę tylko zrozumieć o co jej chodzi, bo jej zachowanie jest mocno nielogiczne i dwuznaczne.

Mam nadzieję, że ktoś dotrwał do końca tego posta, będę wdzięczny za pomoc w zrozumieniu tego tematu. Pozdrawiam!