Od jakiegoś czasu nie odzywam się do niej totalnie, a jak coś pisze to albo nie odpisuje albo odpisuje jednym słowem. Wyjebane mam na to, co ma być to będzie, ja już dałem od siebie wszystko co mogłem.
Teraz pytanie: Miałem zajebisty kontakt z jej rodziną i dostałem zaproszenie na najbliższy piątek na imprezę urodzinową jej siostry. Moja była też tam będzie i podobno chce żebym tam był. Ze względu na szacunek do jej rodziny uważam, że wypada abym pojechał chociaż na chwilę i teraz pytanie:
- Czy nie jechać wcale ?
- Czy jechać na trochę i okazać totalny brak zainteresowania mojej byłej i bawić się z koleżankami jej siostry w najlepsze i chociaż przez chwilę nie pokazać, że to dobra mina do złej gry? Jakbym pojechał to muszę być niedostępny i ją olać totalnie

Jej rodzina akurat jest za mną, bo widzą, że jej coś odwaliło w głowie, odkąd dostała stanowisko kierownicze w pracy (jakieś 9 miesięcy temu). Często pisze do mnie jej mama, czy siostry, co jeszcze mnie dobija.
Podjąłem decyzję, nigdzie nie jadę (mimo, że ma być tam sama i chce żebym przyjechał) i pierdolę to serdecznie, bo na światło dzienne wyszły pewne sprawy, o których dowiedziałem się dziś od jej siostry, która mówi, że jej nie poznaje i nie jest fair wobec mnie dlatego coś mi powie. Mianowicie:
1. Chodzi z kolegami z pracy na kawki po pracy - oczywiście spotkania w cztery oczy
2. Tydzień temu z jakimś typem była na weselu (w niedziele po weselu chyba miała moralniaka, bo zaczęła do mnie pisać)
3. Jej przyjciel (który startował do niej jak jeszcze jej nie znałem i byli w gimnazjum) raptem zerwał z dziewczyną i miała takie dobre serduszko, że go przygarnęła do siebie do mieszkania i śpi u niej w pokoju na materacu

Niby moja ex zapewniała siostrę (a podobno mówią sobie wszystko), że nic nie było z nikim i tak dalej ale ja już w to nie wierzę. Dobra jazda co ?

Po prostu nie mogę uwierzyć w to czego się dowiedziałem.
Świętoszka i księżniczka, a ja jak głupi jej ufałem całe życie. Na koniec jeszcze latałem jak debil, bo wierzyłem, że uratujemy wszystko, tylko muszę się postarać, bo mówiła, że nie może być dłużej tak zaniedbywana przeze mnie (nie uważam, abym ją zaniedbywał, bo dbałem o nią, starałem się, moją pasją jest gotowanie i robiłem obiadki, czasami kanapki do pracy, pomagałem we wszystkim).
Tak się nie zachowuje człowiek od razu po skończeniu 6 letniego związku, który miał być "na zawsze". To brak szacunku do mnie i bycie nie fair. Mam ogromny żal do niej ale wiem, że karma wraca, a za to co mi zrobiła przez ostatni okres czasu, jestem pewny, że wróci i do niej.

Panowie, może to śmieszne ale temat wrócił.

Zerwałem z byłą kontakt na pewien okres czasu, zająłem się sobą.
Wziąłem się za mordę, zacząłem robić swoje, zrobiłem certyfikaty do pracy, wziąłem się konkretnie za języki, wziąłem się za zdrowie, rzuciłem jaranie lontów i papierosów, zmieniłem garderobę, wsiąkłem w książki i sport.
Od niedawna zaczęła mnie zaczepiać SMS'ami - na początku to zlewałem ale w końcu napisałem, że nie chcę wiadomości i jak chce wiedzieć co u mnie to może się spotkać.
Spotkaliśmy się dotąd dwa razy:
Spotkanie nr 1:
Umówiliśmy się na wieczór, podjechałem samochodem pod Jej prace, bo i tak wracałem tymi okolicami. Spotkaliśmy się, porozmawialiśmy 25 minut i powiedziałem, że niestety mam ograniczony czas, bo muszę jeszcze zrobić prezentację przed wylotem z pracy do Amsterdamu. Zero emocji z mojej strony - totalnie koleżeński stosunek bez niczego więcej. Po spotkaniu SMS'y typu, że szkoda, że nie wiedziała wcześniej, że będę tak zajęty i umówilismy się na inny termin.
Spotkanie nr 2:
Spotkaliśmy się. Z góry powiedziałem, że mam ograniczony limit czasu dla niej, bo mam za 1.5 godziny mecz. Zero czułości ode mnie. Poszliśmy do knajpy - jak się okazało wybór tej knajpy to strzał w dziesiątkę, bo strasznie się ucieszyła. Fajna, luźna rozmowa, świeżość i ta iskra w oku. Nie dałem nic po sobie poznać - jeszcze byłem nadwyraz miły dla kelnerki, która nas obsługiwała Po wyjściu mówiła, że jej zimno i żebym wszedł do niej pod parasol - odpowiedź ode mnie - "Z cukru nie jestem, poradzę sobie". Dodatkowo zaczepki "zobacz jakie mam zimne ręce" itp. itd. Pojechałem ją odwieźć, musiałem się jeszcze przebrać na mecz. Skorzystałem z propozycji, żebym sie przebrał u niej i poszedłem w tym celu do łazienki i zaraz słyszę - "Czemu przebierasz się w łazience, przecież możesz w moim pokoju". Olałem, przebrałem się, powiedziałem, że muszę lecieć i wyszedłem. Potem znów smsy, że dziekuje za miłe spotkanie itp.

Obecnie jesteśmy umówieni na trzecie spotkanie, ja przy niej nic nie pokazuje, prócz tego, że stanąłem na nogi i sobie świetnie radzę bez niej, rozwijam się i w ogóle zmieniłem wiele w życiu po tym rozstaniu. Pytanie: co robić dalej i jak podchodzić do tego?

Zapomniałbym dodać najważniejszego - podczas drugiego spotkania i wizyty w restauracji, powiedziałem, że ja zapłacę za jedzenie, ale ona niech da tej kelnerce ładny napiwek. Wyciągnęła portfel - jakoś go ukrywając. Udało mi się potem dostrzec kątem oka - na głównym miejscu ma moje zdjęcie. Mózg mi się rozjebał, ale oczywiście na to też nie zareagowałem, ani nie skomentowałem żadnym słowem.

Panowie, czytałem Wasze rady na forum kilkadziesiąt razy i dokładnie wiem, że zachowywałem się jak totalna pizda i płaszczący się piesek. Jak zagra tak zatańczę. Ni chuja, takiej sytuacji już nie będzie. Nadal czuje to samo, ale jeśli coś ma być to na moich zasadach. Na łeb sobie wejść nie dam po raz drugi. Zbyt wiele się wydarzyło.

To nie jest tak, że nie mogę się przy niej wyluzować, bo akurat z tym problemu nie mam. Zawsze była najbliższą mi osobą i jak ją widzę, nie mam żadnych problemów, żeby porozmawiać o czymkolwiek (byle nie o związku/uczuciach/wspomnień dawnych czasów). Luźna gadka, pewne spojrzenie, dużo uśmiechu, żarty itp. Wszystko jest w jak najlepszym ładzie jeśli o to chodzi. Jedyne co, to mam duży dystans, zero bliskości, zero czułości, zero komplementów.
Odkąd rzuciłem jaranie lontów (4 lata dzień dnia paliłem) to mózg mi się "odlasował". Dziewczyna jest w szoku, jak słyszy o jakiś kursach, książkach, awansach, dbaniu o ciało i zdrowie, tablicy celów itp. Minęły 4 miesiące a ja zrobiłem dla siebie więcej niż przez ostatnie 6 lat i ona to widzi, bo wcześniej całą energię i siłę skupiałem na niej - byłem współuzależniony od niej. Wczoraj jeszcze dostałem wiadomość "Tyle masz w sobie motywacji i ambicji, gdy żyjesz własnym życiem... Szkoda, że dopiero teraz, ale strasznie się cieszę, bo taki był mój ukryty cel i nie mówię tego złośliwie... Dobranoc...".
Czuję jak coraz bardziej zaczyna się interesować, jednak ja nie planuję robić ani jednego kroku w kierunku związku. Wszystko musi wyjść od niej, z jej inicjatywy ALE na moich zasadach. Gotowanie, prezenty i ciepłe kluchy poszły w pizdu. Jak to pisaliście - nie można zagłaskać kota na śmierć