Ty lepiej rodziców zapytaj jak już naprawdę nie wiesz co robić. Oni Cie znają i na pewno Ci dobrze doradzą. Bo wiesz co? Wszystko może dobrze zaowocować w przyszłości, tylko do wszystkiego jest potrzebna ciężka praca. Pozdrawiam

Sam stoję teraz przed wyborem studiów, gdyż zostałem w domu i podbijałem punkty na medycynę.
Niby mój wymarzony kierunek, ale po napisaniu zajebiście matury spadły mi klapki z oczu i zacząłem dostrzegać nowe możliwości dla siebie.
Widzę dwie świetne opcje, które dostrzegał wcześniej, pewnie nie zdecydowałbym się na poprawianie matury.
1. Informatyka - programowanie. Jest to cholernie przyszłościowa rzecz, gdyż rozwój techniki idzie w parze z powstawaniem nowych miejsc pracy, a ilość ludzi chcących być programistami jest mniejsza niż ilość powstających miejsc pracy. Gdybym myślał tak rok temu, to zdecydowałbym się na kurs (tzw. bootcamp - np. CodersLab - wygoogluj sobie) w czasie wakacji, a potem poszedł na studia informatyczne, dokształcał się samemu, a w wakacje odbywał masę staży. 3-5 lat to na prawdę w cholerę dużo czasu i jakbyś go poświęcił na intensywną naukę, to świat już potem stoi otworem. Do tego dokładasz naukę języków (np. niemiecki i angielski) i pracujesz dla zagranicznych korpo zarabiając zagraniczny szmalec
2. Ekonomia + studia MBA (Master of Business Administration) + 2-3 języki perfect. 5 lat ekonomii, 2 lata MBA, w tym czasie uczysz się języków, odbywasz staże, dodatkowe kursy, czyli łapiesz doświadczenie w sprzedaży, a doświadczenie jest cholernie ważne w tej branży. Przykładasz się do tego mocno i jesteś gość.
Co ja bym zrobił?
Połączył te dwie rzeczy i zbudował firmę informatyczną. I kto wie. Może tak się stanie.
Mam nadzieję, że dałem do myślenia
Pozdrawiam

jeśli czujesz się w programowaniu to jak najbardziej to, a jak nie to coś z elektroniką. ogólnie coś technicznego lub mundur np. WAT

Gdzieś miałem listę zawodów przyszłościowych oraz takich, które niedługo umrą. Pamiętaj, że jak skończysz studia, to mogą być już nowe zawody.

Mówię tu o wysokich branżach.

Ważniejsze od tego, na jaki kierunek pójdziesz będzie to, czy się w niego zaangazujesz i czy podstawa programowa będzie dla Ciebie za mała. Bo będziesz tak chłonął temat.

Najchętniej teraz bym poszedł na coś związane z biznesem i strategią biznesową. Aktualnie pracuję w firmie, w której szefem jest gość, który potrafi obracać pieniędzmi i kierować ludźmi. Uczę się os niego.

Jak bym miał pójść na studia, to na takie, które by mi się przydały globalnie, a nie lokalnie.

Przede wszystkim idź na to co czujesz, a nie że to fajnie wygląda. Studia do przede wszystkim papier, ale nie tylko. Kończę obecnie inżyniera na Politechnice.
Na maturze zdawałem rozszerzony Polski, chociaż zadanka z Matmy też mnie zawsze jakoś bardziej jarały. Fizykii nie ogarniałem kompletnie. To był okres kiedy wiara w samego siebie była na poziomie minus (-100). Ale coś we mnie pękło. Powiedziałem sobie dam radę. Przemyślałem, że zawsze od dziecka interesował mnie transport. Progi były raczej małe. Przyjeli dużo osób. Ale 1 semestr zweryfikował. Na 1 semestrze Matematyka miała tak dużo punktów ECTS, że nie można było wziąć warunku. Samemu musiałem dociągnąć matme rozszerzoną. Byłem na tyle uparty, że w 2 semestrze byłem zwolniony z egzaminu. Fizyka - poziom rozszerzony hard. Zadania były przejebane na maksa. Z własnych kieszonkowych dawałem na korepetycje i zdałem... jako pierwszy. Mechanika, wytrzymałość itd. to też były przewalone przedmioty. Może trochę nie w temacie, ale podałem Ci przykład, że jak coś bardzo chcesz to możesz dosłownie wszystko.
Studia też uczą cię myślenia. Rozwiązywania problemów. Tam nikt Ci nie wyłoży tu i teraz co masz zrobić. Musisz sam myśleć, sam się doszukiwać czemu to tak, a nie tak. Czasem niestety jest to denerwujące.
Na jakiekolwiek studia pójdziesz studia, które wg Ciebie są interesujące to i tak będziesz miał od zajebania tematów i rzeczy, które pewnie nie będą Cie interesowały.
Koledzy wyżej Ci nakreślili, co i jak, co możesz zrobić żeby potem gdzieś pracować. A ja chciałem Ci pokazać jak wygląda od środka to co musisz przejść. Bo łatwo się mówi, ciężej czasem to zrobić.

Ja osobiście wybrałbym trochę inny kierunek studiów, ale i tak się cieszę z tego gdzie jestem, co osiągnąłem. Uważam, że każda uczelnia (oprócz prywatnych) i każdy kierunek jest dobry jeśli Cię to interesuje w jakikolwiek sposób. Jak nie masz pasji, ogarniasz trochę matmę i fizykę i masz trochę samozaparcia do nauki to polecam politechnikę. Ew. jakieś finanowe, ekonomie jeśli w świecie techniki się średnio odnajdujesz.

Nauczyl sie niemieckiego i studiowal w Niemczech... Wszystko Ci dofinansuja. Tam syndrom studenta bez kasy nie wystepuje.

Może ekonomią się zainteresuj i handlem na GPW, 5-10 tysięcy wystarczy, żeby zacząć i zarabiać przyzwoite pieniądze

Prosty przepis na lipę w swoim życiu? idź na studia które są "przyszłościowe" nieważne czy cię to interesuje czy nie - ale liczysz na dobry hajs. Poszczęści ci się - to będziesz zapierdalał w korpo na stanowisku które niekoniecznie cię kręci, no ale w oczach swoich i innych będziesz "kimś" bo masz tyrkę za te 4 koła miesięcznie i nową Octavię na kredyt. A jak się nie poszczęści - tak jak tym co szli 10 lat temu na zarządzanie i marketing jako przyszłościowy kierunek i marzyli o byciu szefem tylko z racji posiadanego wykształcenia, to będziesz robił gdzieś za 1500. Możesz też zacząć robić to co cię kręci i się doskonalić w tym, nieważne czy to wymaga studiów czy nie. Jak wymaga - już wiesz na co pójdziesz, a jak nie - nic się nie stanie jak nie będziesz inżynierem, za to codziennie będziesz szedł do pracy czy też prowadził swoją firmę z przyjemnością.