Ostatnio pisałem że zainteresowała mnie jedna dziewczyna.


Postanowiłem że dam jej pewien dystans, ponieważ jej jest dojrzała ale niestety nieśmiała i nie może się zdecydować, będę grać lekko niedostępnego (ale raczej z niej zrezygnuje bo mam lepszy target).



Powiem krótko, spotkałem się z pewną HB 8, przyjmijmy że nazywa się T. Zabawna historia... to moja pierwsza dziecięca miłość z podstawówki. No ale mniejsza z tym .

Poszliśmy na spacer wzdłuż torów. Zrobiłem mały test czy leci na mnie (pokazując jednocześnie że mam silny charakter).

Pierwszy raz wczoraj podszedłem do dziewczyny w taki sposób jak "powinno się". No może nie do końca, ale było dobrze. No więc ide sobie wczoraj przez park mijam zajebistą laske HB9 na ławce samą. Spojrzałem na nią, a ona na mnie w stylu weź spierdalaj. Poszedłem dalej tak, że mnie nie widziała, ale ja ją tak. 

Odstałem jakieś 15 minut wymyślając wymówki i je odrzucając i w końcu podszedłem tak, że kierowałem się prosto na nią z uśmiechem i zapytałem -mogę ci przerwać to samotne siedzenie. Ona nic nie odpowiedziała, ale lekko uśmiechneła się ze zdziwieniem.

Do napisania wpisu związanego z  NLP skłaniałem się już od dłuższego czasu, ale dziś dowiedziałem się trochę więcej na ten temat.

Na początku lutego poznałem koleżanki mojej siostry Asię i Marlenę, miały odpowiednio 19 i 21 lat... nie chciałem od nich kompletnie nic, koleżanki mojej siostry są dla mnie nietykalne... po co później wysłuchiwać lamenty od rodziny. Były bardzo piękne, zwłaszcza Marlena, lecz mnie coś bardziej ciągnęło ku Asi. Chodziliśmy wszyscy razem na imprezy, niestety doszło do tego że obydwie się we mnie zabujały. Choć nie robiłem kompletnie nic... jak to się mówi mężczyźni którzy są niedostępni, są dla kobiet bardzo łakomym kąskiem.

O zazdrości. Skąd się bierze, czym jest, jak się objawia, do czego prowadzi, jak z nią walczyć.

Oczywiście nie będę pisał o tym, że zazdrościmy komuś samochodu, komórki itp. Piszę tu na temat zazdrości (chorobliwej lub będącej na jej pograniczu) stricte o nasza partnerkę lub osobę która nam się podoba.

Do dodania tego wpisu natchnęło mnie kilka postów, które przeczytałem na forum i w komentarzach pod blogami.

Skąd się bierze zazdrość?

A to było tak...
    W moim życiu nie miałem zbyt wielu kobiet. początki sięgają podstawówki. heh no tak pierwsza miłość nie rdzewieje niby to była 6 klasa, a jednak to dziewczyna chciała się pierwsza całować. skończyło się to szybko z powodu jej koleżanki, która była zazdrosna ;p.
      co było dalej? nic nie było... na szczęście jeździłem na kolonie, a tam dziewczyn do wyboru do koloru, ale i tak zawsze się to kończyło tak samo. myślałem, "myślałem", że jak się będzie miłym dla nich coś z tego będzie... no comment. i bez żadnej dziewczyny mija gimnazjum, liceum w sumie też, ale tu już było pare perypetii (w końcu będą jakieś konkrety).

Do niedawna nie zdawalem sobie sprawy w czym tkwi potega pewnosci siebie, tej wewnetrznej sily. W tym momencie dalej jest mi to trudno sprecyzowac, ale wiem, ze cos takiego istnieje i daje niesamowite poklady pozytywnej energii i niemal nieograniczone mozliwosci(no oczywiscie w granicach rozsadku). Taka jest prawda. Jakis czas temu postanowilem nabrac pewnosci siebie. Robilem wszystko zeby moja wewnetrzna sila byla mocniejsza. Od akceptacji samego siebie po nowe wyzwania i pokonywania barier kiedys nie do przejscia.