Cześć wszystkim, czymś się z Wami podzielę!

Nadchodzą wakacje. Frustracja i niezadowolenie sięga zenitu. Zwłaszcza, że już kiedyś moje życie wyglądało tak, jak chciałem. A później pozwoliłem aby zaczęło zmierzać w dół. Temat ten chciałbym aby stał się miejscem na moje raporty z postępami. W towarzystwie, w którym przebywam na codzień nie jestem lubiany. Bliskich kumpli też już nie mam. Sporadycznie wyjdę z kimś na piwo. Sporadycznie. Kobiety? Kiedyś było kilka, byłem wśród nich nawet popularny. Nie żebym był jakimś casanową. Ale odnosiłem na tym polu pewne sukcesy. Grupa ze studiów? Kilku kumpli darzy mnie jakimś tam szacunkiem. Reszta mnie nie lubi.

Myślę, że wakacje to dobry moment na naprawienie swojego życia. Nie będę przebywać w otoczeniu, które mnie dołuje. Będę mógł poświęcić myśli tylko na swoje osobiste i rodzinne sprawy. Tu rodzi się kilka pytań. Gdzie zacząć? Gdzie szukać rzeczy, które robię źle, tak abym mógł je naprawić. Wiem, że wszelkie zmiany najlepiej zacząć od siebie, swojego charakteru. Zapału u mnie brak, ambicji również. Ale wiem, że bez jakiegokolwiek działania, będę nadal stał w miejscu i dalej czuł się jak gówno. Dlatego mimo że kompletnie mi się nie chce, to i tak się za siebie zabiorę. Bo konsekwencja w działaniu, jest dużo ważniejsza od chwilowej motywacji.

Plan na teraz?
Zwalczyć swoją niekonsekwencję i prokrastynację. Mam wrażenie, że marnuję swój ogromny potencjał, tylko przez to, że odkładam wszystko na później i nie trzymam się swoich własnych z góry ustalonych planów. A w konsekwencji te wszystkie moje piękne wizje umierają, zanim w jakimkolwiek stopniu je urzeczywistnię.

Zacznę od ćwiczeń fizycznych, codziennie rano. Zawsze byłem dość wysportowany i żaden wysiłek mi niestraszny. A może wykształcę w sobie spowrotem nawyk samodyscypliny.

A równolegle : skupię się na pracy zawodowej. Jako że w wakacje nie muszę nic robić na uczelnię, to mogę skupić się na zarabianiu pieniędzy, a trochę się ich w tym sezonie zapowiada.

P.S
Sam nie wiem czy to, że tutaj to piszę da jakikolwiek efekt, czy ma to jakikolwiek sens. Może skoro już się z kimś podzieliłem swoimi wypocinami i planami, to będę czuł się zobowiązany ich trzymać. Bo skoro nie przed sobą, to przed kimś.

A może ktoś sam mi coś poradzi. Albo skrytykuje. Albo nazwie ciotą. Wyjebane. Może się przez to utwardzę i przestanę być miękką pizdą.

Do potem