Masakrejszyn.

Kolego, prawdopodobnie nie ma na to jednoznacznie skutecznej metody. Każdy chyba przerabiał ten temat w swoim życiu i u każdego różnie to było.

Napiszę Ci tyle - jak chcesz być szczęśliwy, to nigdy, ale to nigdy nie patrz na to z czego płynie kasa.

Pierwsze co musisz zrobić to zastanowić się: Jeżeli by nie było kwestii pieniędzy, po prostu gdyby nie istniały i nie miały znaczenia - co chciałbyś w życiu robić. A potem zacznij to robić. To jest wg mnie klucz do szczęścia. Tyle tytułem teorii, a w praktyce zapytasz pewnie jak to u mnie wygląda? Ano wygląda to tak, że kocham muzykę, kiedyś sporo grałem, robiłem bity, grałem koncerty, byłem szczęśliwy w tym co robię. Nie muszę pisać, że nie będąc wśród top 10 w kraju, musiałem dopłacać do grania. No i poddałem się, założyłem firmę, zacząłem dobrze zarabiać, ale część mojej duszy umarła, spaliła się pomiędzy walką z dostawcami podzespołów, a klientami żądającymi, grymaszącymi i oczekującymi. Dzisiaj zajmuję się czymś zdecydowanie bliżej moich marzeń, ale mimo wszystko żałuję tamtej decyzji, że zamiast pociągnąć temat dalej, odpuściłem i poszedłem łatwiejszą drogą.

Co do motywacji - największą miałem wtedy, gdy obrałem jeden cel, nie rozpraszałem się, miałem plan, codziennie biegałem, medytowałem, modliłem się i wstawałem o 5 rano. W ciągu miesiąca zrobiłem tyle, co wcześniej przez prawie pół roku.

Po pierwsze proces pracy nad sobą to chyba najbardziej wyczerpujący proces, ponieważ samodoskonalenie trwa całe życie .

Jeżeli Cie to pocieszy ja obudziłem się jakieś 4 lata temu w 20ste urodziny .
Zdałem sobie sprawę że dziewczyna którą kocham nie chce mnie, ma innego. Zorientowałem się ze minęła 1/5 wieku a ja nic nie osiągnąłem.
Od tego czasu wziąłem się za siebie, i nauczyłem się jednego. Życie to sinusoida .

Generalnie składa sie to z lepszych i gorszych okresów, a jeżeli czujesz że Ci ciężko to logiczne bo idziesz pod górkę, skoro się na góre pchasz prawda?
Ja sam zdaje sobie sprawę że nie zawsze usłysze "TAK", przynajmniej kiedyś.
Teraz? Teraz osiągnąłem to na co inni patrzą z podziwem i zazdrością. Jestem szczęśliwy
a moja metoda jest prosta:
Podstawą jest nie dostrzegać porażek, a promować w sobie zwycięstwa, każde nawet najmniejsze.

Czytanie książek to wiesz może być przyjemna rzecz która jest dodatkiem. To wyjście do ludzi i chęci tak naprawdę budują wszystko. To czy przeczytasz 30-50 tytułów, jesteś wstanie wymienić mi typy osobowości i wiesz jak działa mowa ciała. Nie da Ci wiele jak nie potrafisz tego przełożyć na żadną przydatną na co dzień rzecz.
Byłem na masie szkoleń, i z pracy i sam z siebie i myślę że wiem co mówie .

Co do ćwiczeń, proponuje jednak chodzić na siłownie, łapiesz kontakt z ludzmi i jest po prostu fajniej, bo możesz poznać ciekawych i tych mniej ludzi jak i gdy coś źle robisz ktoś Cię chętnie poprawi .

Jak generalnie tak spojrzysz na życie to stabilizacja to to za czym człowiek non stop goni. Ale gdy ją osiąga to chce czegoś więcej i idzie dalej po czym znowu chce stabilizacji. Naucz się czerpać radość z prostych rzeczy a będziesz szczęśliwy .
Nie mówie tu o cieszeniu się z "wody w kranie" ale czasem fajnie jak docenisz to świeci słońce, i śliczna dziewczyna w tramwaju sie do Ciebie uśmiechnie .

Powodzenia, jak coś wal na priv .

A może to to, że masz za duże parcie na szczęście? Ostatnio to zauważyłem, że wszyscy chcą być najlepsi, najszczęśliwsi, najbardziej zmotywowani itd (w tym i ja)... A może to tak, że to mityczne szczęście nie istnieje, że jak van der Meersch napisał "szczęście to łza, którą się otarło i uśmiech, który się wywołało", że to ten spacer w słońcu i patrzenie na drzewa?

BTW - nie spędzasz za dużo czasu w sieci? Ja u siebie zauważyłem, że rzeczą, która mi zabiera sporo czasu i szczęścia jest internet. Mam plan wyeliminowania go z chaty całkowicie - tylko w pracy.

Praca nad sobą, systematyczność, nakierowanie uwagi i czerpanie radości z procesu a nie rezultatu, czas, dużo czasu. Utrzymaj tempo i zobacz co się stanie, ale za kilka lat. Po prostu rób swoje, nie masz nic innego do wyboru. To albo poddanie się i życie byle jak, wmawiajac sobie latami że jest ok, bo inni tez tak mają. Siebie nie oszukasz. Wiesz czego w głębi tak na prawdę pragniesz.