Jeśli zaczynam myśleć o dziewczynie zbyt często choć wiem, że tego nie powienienm robić, wolę odezwać się tutaj ;>

Witam, tak w ogóle. Chciałbym pokrótce przedstawić relację z dziewczyną, która jest jak na razie jedyną, z którą rozmowa daje mi większą satysfakcję niż seks z inną. Ale do rzeczy.

Jestem w trzymiesięcznym, całkiem ciekawym związku. Dziewczyna, nazwijmy L, jest naprawdę świetna, ale tej "przygodzie" (nie lubię tego słowa w dialekcie damsko-męskim, zawsze jest stawiane do roli "niedojrzałego, chcącego tylko seksu" itd.) dawałem czas właśnie do wakacji, powiem szczerze. Rok młodsza, strasznie na mnie zapatrzona. Wychowana - można wręcz powiedzieć, przeze mnie - na ideał dziewczyny. Nie kłóci, nie zazdrości, nie narzeka.

Tylko właśnie to mi się już w pełnym sensie przejadło. Nie, że to jest nudny związek czy coś, oczywiście że nie - tylko po prostu czuje że nie jestem w stanie teraz oddać się innej, a przynajmniej nie jej.

Tak czy inaczej - w międzyczasie zacząłem zgrywać się z pewną inną, akurat rówieśniczką, powiedzmy S. S jest typem ironicznej-zazdrośnicy - praktycznie jak w Grze o Tron, nigdy nie wiadomo co jest prawdą, a co kłamstwem, żartem a powagą. Wie o tym że mam dziewczynę... I najprawdopodobniej to jest segment scalający całą tą układankę. Spotykałem ją na imprezach często, ponieważ mamy wspólnych znajomych, ale nie działałem z nią z powodu L. Lecz ostatnio, praktycznie tydzień temu, byłem sam na imprezie i akurat ona pojawiła się w tej samej strażnicy. Myślę - pasuje coś zadziałać, popchnąć do przodu. Relatywnych "romantyków" przestrzegam - spokojnie, do niczego nie doszło, jakoś nie mam w zwyczaju zdradzać swoich kobiet. Tak czy inaczej - był ze mną pewien przyjaciel, nazwijmy K. K jest człowiekiem obeznanym w temacie - z niższą pewnością siebie, ale bardziej podobający się L - głównie dlatego, że chłopak jest sam. Tylko że ani jedno, ani drugie - niby się chcą, a nie chcą. I właśnie najpierw on próbował swoich sił z nią - cały czas mu powtarzam, że dopóki jest z L, niech działa. I szło mu całkiem sympatycznie, ale brakowało pazura, tej pewności siebie, rozumiecie. Musiał jechać koło 12 - czekała go kolejna impreza.

I właśnie tutaj zaczyna się najciekawsza rzecz związana z tematem. Z paczką szlugów, w całkiem nietrzeźwym stanie, usiadłem sobie na murku na polu. "Jakimś dziwnym zbiegem przypadku" przyszła do mnie owa S. Usiadła razem ze mną, by rozmawiać praktycznie z ponad godzine czasu. Strasznie mi się to podobało, gdy najpierw ja leżałem na jej ramieniu, później ona na mnie. Coś gadaliśmy o sprawach damsko-męskich, konspekt nie jest ważny - zrozumiała mniej więcej, jak traktuję kobiety itd. (zmieniła w pewnym sensie nastawienie). Po tej godzince poszliśmy potańczyć. Przetańczyliśmy z 30 minut z taką zajebistą łącznością, że tak powiem. Nie "taniec dla tańca", tylko właśnie to połączenie sprawiało, że było zajebiście. Później odszedłem od niej na chwilę, a za 10 minut okazało się, że dziewczyna musi już uciekać bo ma transport. Przyszła się pożegnać, a akurat miała na ręce moją opaskę - stary trik z "kotwiczeniem". Gdy chciałem, żeby ją oddała, od razu dała do zrozumienia że tego nie zrobi. Przytuliła mnie, po czym delikatnie wziąłem ją za podbródek i lekko pocałowałem w usta. Żadne lizanko, języki ani nic - bo właśnie chodziło mi o utrzymanie takiego klimatu.

Dzień później dziewczyna pisze do mnie, że bransoletka cały czas znajduje się na najważniejszym miejscu - jej nadgarstku, oraz że gdy na nią patrzy, przypominają się jej wczorajsze "rozmowy nocą". Dodałem tylko tyle, że będzie mi ją musiała oddać w jakichś innych ciekawszych okolicznościach - najprawdopodniej, gdy już nie będę z moją dziewczyną i raczej nie będzie ani mnie, ani jej niczego blokowało. Wiem że tą akcję zrobiłem wręcz idealnie... Ale dalej mam wrażenie że niby chce, a niby nie chce. Jak rozpoznaje już wszystkie mechanizmy rządzące relacjami, tak tego nie potrafię do końca rozgryźć. Może za dużo w tym mojego subiektywnego podejśćia, dlatego właśnie pytam was - chciałbym żebyście w obiektywny sposób ocenili sposób jej postępowania, co ona może myśleć, i czy może znaleźliście się kiedyś w podobnej sytuacji.

PS. Sorry za taką ilość tekstu, nawet się nie spodziewałem że tyle wyjdzie. Tymbardziej będę zadowolony, gdyby komuś, najlepiej doświadczonemu, chciało się coś przeczytać i skomentować.

Piona.