Witam!!!

Przejdę od razu do konkretów.
Jakiś rok temu będąc w klubie poderwałem a właściwie zostałem poderwany przez pewne dziewcze 2 lata młodsze ode mnie. Ja typowy samiec alfa twardo trzymajacy się zasad z tego forum,ona dziewczyna z charakterem,zadziorna ogólnie mój typ.Początek naszej znajomości wyśmienity jej zaangażowanie 80 gdy moje 20%.Spotkania odbywały głównie u mnie w pokoju na stancji było dużo kc z łatwością mogłem ją rozebrać jednak nigdy nie doszło do bzykanka,jak się później dowiedziałem robi to tylko gdy jest już z kimś w bliższej relacji-taka głupia zasada jednak ja dalej dązyłem żeby sprawe domknąc w łóżku.Po pewnzm czasie zaczęły się konflikty,kłótnie z racjitego że coraz więcej zaczęła sobie pozwalać(chamskie i dziecinne zagrywki) a ja jej nie chciałem ustąpić,ogólnie za całą tą sytuacje zostałem obwiniony ja.Kiedy zorientowałem się że nasza znajomość może się szybko skończyć powiedziałem że zależy mi na niej a w odpowiedzi dostałem że ona nie wyobraża życia sobie z kimś takim jak ja ale nie chce definitywnie kończyć tej znajomości.Ograniczyłem nasze rozmowy do minimum a następnie całkowity brak kontaktu z mojej strony przez kilka tyg. ten czas poświęciłem sobie chodząc na siłownie,poznając nowe kobiety i ogólnie dobrze się bawiąc.Po jakimś czasie dostaje od niej wiadomość,,dlaczego przestałęś mnie podrywać"i tak od słowa do słowa nasza znajomość odrodziła się jak fenix z popiółów z tą zmianą że to ja się zmieniłem zacząłem bardziej o nią zabiegać i to ja częściej proponowałem spotkania(dalej bez seksu),zaczeliśmy coraz dłużej i częście rozmawiać przez telefon(wiem mój błąd) ogólnie dziewczyna ostatnio wiele przeszła śmierć bliskiej osoby,pobyt w szpitalu rodziców to ją bardzo zmieniło stała się coraz bardziej zamknięta w sobie a ja nie umiem do niej dotrzeć co prawda wykazuje zainteresowanie ale nie takie jak na początku.Ostatnio
I tu pytanie do was co mam począć odpuścić sobie czy zagryść zęby i dalej robić swoje? Nadstawiam głowę i czekam na gromy panowie.