Nie wiedziałem do którego działu dodać ten wątek, ale wydaje mi się, że ten będzie najodpowiedniejszy.
Do rzeczy. Nie wiem jak właściwie nazwać mój niby problem. Sprawa ma się tak, że szybko zniechęcam się do nowych znajomości z dziewczynami. Jakaś wpadnie mi w oko. Podbijam do niej, rozmowa w miarę się układa, w wyniku której dostaje numer telefonu, a także pojawiają się plany co do pierwszego spotkania. No ale zanim do tego spotkania dojdzie, to dopada mnie zrezygnowanie do dalszego kontynuowania tej znajomości. A jak już zmuszę się to Pierwsze spotkanie, drugie a na kolejne nie mam już kompletnie ochoty. Wolne weekendy wolę wypełnić meczami i wyjazdami, ogólnie swoją pasją. Wszystko ok, tylko, że gdzieś w środku czuję, że chciałbym już coś w życiu zmienić i mieć pannę obok, przejść się gdzieś wieczorem itp. Tyle, że jak pojawia się szansa by takową mieć, to mi się odechciewa. I nie wiem do choinki co jest grane?

Ostatnio sytuacja się powtórzyła. Spodobała mi się jedna dziewczyna z biedronki. Chodziłem na zakupy prawie codziennie przez dwa tygodnie by ją spotkać. A jak już na nią trafiłem, to jakiś głos wewnętrzny się odezwał i mówi po chuj ci ona. Więc chwilkę zagadałem, uśmiechnąłem się i poszedłem nie biorąc numeru.. Ogólnie laska mi się podoba. Ale w tej chwili, nie mam motywacji by uderzyć do niej ponownie. Tak jakby czar pryskał po pierwszej rozmowie.

Miał lub ma ktoś z Was podobnie? Może problem w nieodpowiedniej dla mnie dziewczynie? Może to niedojrzałość i sam nie wiem czego tak naprawdę chce? Tylko co z tym zrobić. Sam sobie próbuje na to odpowiedzieć, ale nie znajduje tej odpowiedzi. Dodam do tego, że nie potrafię jakoś żyć przyszłościa, interesuje mnie to co tu i teraz..
Pełno sprzeczności we mnie, kurwa jakiś pierwiastek kobiecy we mnie siedzi?