Nie mogę rozkminić tej sytuacji. Sprawa wygląda tak, że rozstałem sie z dziewczyną. Nie z braku miłości, nie dlatego, ze znalazłem kogoś lepszego, tylko z rozsądku. Zaczęła studia gdzieś indziej i chciałem uniknąć tych wszystkich problemów związków na odległość, które z czasem mogą sprawić, że wszystko się rozpierdoli. Rozstaliśmy się przez telefon i wielkiej aferze, wiec po dwóch tygodniach całkowitej ciszy, zaproponowałem spotkanie, żeby rozstać się z klasą, a nie jak małe dzieci, tym bardziej, że byliśmy ze sobą dwa lata samego związku, a znaliśmy się i spędzaliśmy czas ze sobą już dużo wcześniej, więc mieliśmy spory staż. Spotkaliśmy się w knajpce na drinku. Zaznaczyłem od razu, że to nie jest spotkanie powrotne do siebie, ale takie, które ma na celu wyjaśnienie dlaczego się rozstajemy. Powiedziałem swoje, a ona wtedy do mnie, że kocha mnie, tęskni, ale nie chce wracać, bo musi sobie poukładać w życiu, bo zobaczyła, że beze mnie też jest życie i że się sobą przejedliśmy. Najlepsze było to jak WYZNACZYŁA termin za miesiąc, żeby się spotkać i zobaczyć, czy to uczucie które było między nami będzie czy się rozpadnie. Zagięła mnie tym w chuj, bo powiedziała to jakby była oderwana od rzeczywistości i nie słyszała wcześniej tego co mówiłem, że tu powrotów nie będzie. Powtórzyłem się, powiedziałem, że ja nie chce wracać i że na pewno nie uznaje czegoś takiego jak „chwila przerwy” i zamknąłem temat. Resztę wieczoru spędziliśmy bardzo miło, rozmawialiśmy i śmialiśmy się jak przyjaciele i byłem z tego zadowolony, bo nie chodzi o to, żeby rzucać się mięsem. Były z jej strony takie próby sprawdzenia czy to co mówię jest prawdą, bo będąc lekko wciętą chciała się przytulać i pocałować mnie tak jak kiedyś z tekstem „ten ostatni raz, wiem że tego chcesz”. Lekko ją odepchnąłem i trzymałem na dystans, widząc jak ją lekko wzięło wkurwienie, że jest nie po jej myśli. Na koniec dostałem od niej sms’a z podziękowaniem za fajny wieczór, że musimy go powtórzyć i z pytaniem czy trafiłem do domu bezpiecznie. Odpisałem neutralnie i życzyłem dobrej nocy. Następnej nocy, dostałem sms’a, że jestem dla niej tak samo ważny jak ona dla mnie. Odpisałem nad ranem znowu chłodno bez jakiejś zajawki i do następnego wieczora była cisza. Zagadała do mnie na fb, ja się uczyłem, wiec odpisywałem z jakimiś opóźnieniami i znowu całkiem normalnie, bez zajarania, co widocznie ja podkurwiło, bo zaczęła koncert. Powiedziała, że ma tego dość, że ona pisze do mnie, a ja ją zlewam, że jak widze, że jej zależy to mam ją w dupie itp. Ja jasno określiłem swoje stanowisko, ale wkurwiło mnie to, że nagle zaczęła swoje frustracje wylewac i pisac jak małe dziecko, ze mnie nie nawidzi, że załuje ze się we mnie zakochała i wyrzucać wszystkie brudy , więc powiedziałem jej, że to wszystko co mi powiedziała w knajpie, ze to że nie nie chce wracac i ten jej chory pomysł z miesiącem przerwy to zwykłe „ja się wyszaleje, poukładam sobie życie z kimś innym, a jak mi nie wyjdzie to wrócę do Ciebie”. To ją najbardziej podjebało, bo powiedziała, ze mam ją za zwykłą dziwkę i że nie spodziewała się ze po dwóch latach jej to wygarnę w taki sposób. Po tym odcięła się ode mnie totalnie, nawet wyrzuciła mnie ze znajomych na portalach i cisza drugi tydzień. Wszystko było by okej, ale cały czas do zostawienia tej sprawy w spokoju, brakuje mi takiego jednego szczerego oficjalnego „tęsknie za Tobą, nie radze sobie bez Ciebie” z jej strony. Nie mam pojęcia o co w tym chodzi. Niby wysyłała takie mini sygnały, niby to jej odcięcie się ode mnie można traktować tak, że chce zapomnieć o mnie jak najszybciej i że tęskni. Myślę o niej czasami, bo jednak jakieś uczucie jeszcze pozostało, staram się żyć swoim życiem, ale cały czas czekam na taki prosty jasny przekaz, bez żadnej gry z jej strony jak np. kiedy napisała mi smsa, że mam zadzwonić, a później wypierała się, że to miało być do mamy. Wiem, że możecie to potraktować jako chęć odegrania się na niej czy jakiej zemsty, bo kiedy to do mnie napisze to ja będę mógł się na nią w spokoju wyjebać. Nie. Nie oto mi chodzi. Po prostu to była by dla mnie taka nazwijmy to „nagroda” za cały ten trud włożony w ten związek, za całą cierpliwość, której miałem w tonach dla niej i dla tego związku. Nie szukam kontaktu z nią, ale jednak dręczy mnie to w jakiś sposób. Nie chce do niej wracać, dużo przeszliśmy razem, ale niszczył nas mój brak zaufania do niej i wiem, ze było by tak jak zwykle, bo ona jest strasznie uparta i nic do niej nie dociera.