Siema.

Jestem z dziewczyna jakies 4-5 miesiecy. No i nadszedl czas na pierwsza sprzeczke... Nie wiem czy przegialem czy tylko wariuje.

Dziewczyna dla mnie miod malina. Razem lubimy sobie pograc na kompie, podogryzac sobie, akceptuje moje problemy w lozku. Co prawda ma pare wad jak lenistwo i problem z mowieniem o swoich uczuciach otwarcie, ale powoli to w niej naprawiam.

Pojechalem teraz w jej rodzinne strony, poznac jej bliskich. Wszyscy mnie polubili. Wszystko pięknie, ona wtulona, az do dzisiaj. Nigdy nie chciala, zebym robil jej zdjec. Ja jej dogryzalem robiąc zdjęcia, ale tym razem poszedlem krok dalej i wyslalem do kumpla na fb. Ona to zobaczyla. No i caly dzien markotna, nie uśmiechnie sie do mnie, ani nic. Powiedzialem jej, ze zle się czuję z tym, ze tak sie zachowuje. To powiedziala, ze jak ona ma sie czuc i, ze jest na mnie zla. Powiedzialem jej, ze wiem, ze nie powinienem tego zrobić i, ze wiem juz gdzie jest granica. Co prawda dla mnie jest to dosyc glupi powod do focha, no ale widać, dla niej to cos powaznego.

Kiepska sprawa, bo dzisiaj tez od niej wyjechalem do domu odleglego 600 km... Serce mi peka jak widze, ze jest smutna z mojego powodu :/

Normalnie uwazam, ze nie powinienem mowic przepraszam, a jednak to zrobilem, bo nie uszanowalem jej prośby.

Nie bede jej teraz widział tydzien :/ Ostatni zwiazek rozpadl mi sie w podobny sposób. Wkurzylem panne ostatniego dnia i potem sie nie widzieliśmy półtora rygodnia i koniec.

Macie na to jakies lekarstwo?

Ps. Potrzebowalem sie tez wygadac. Pewnie wysmiejecie mnie, ze to tak przeżywam, no ale dziewczyna jest dla mnie naprawdę wazna.