Wiesz, no skoro są ze sobą od 7 miesięcy, to raczej sobie tego nie ubzdurał i sam tylko brak wyznania uczuć nie sprawia, że "formalnie" nie są w związku. Co to w ogóle znaczy być formalnie w związku? Ja przez to rozumiem zawarcie małżeństwa, bo dopiero wtedy możemy mówić i sformalizowaniu czegokolwiek. Tak więc, argument w swej istocie mało logiczny niestety. Sam sobie przeczysz, bo najpierw piszesz, że: "Jeżeli się całujecie, uprawiacie seks, to jest właśnie "to" wyznanie", a zaraz potem: "W zasadzie skoro nie wyznaliście sobie uczuć, ani nie rozmawialiście o związku, to formalnie w nim nie jesteście, czyli każdy z was może robić co ze chce". Poza tym, nie wiem czemu zakładasz, że w ciągu 7 miesięcy nie rozmawiali ani razu o swoim związku, skoro w nim są. Wyznanie uczuć to trochę inna para kaloszy.

Teraz do autora wątku: Jeżeli jesteście razem przez te 7 miesięcy i do tej pory wszystko układa się dobrze, to może nie warto nic na razie w tej materii zmieniać. Wyznanie swoich uczuć tylko jednej ze stron stawia w uprzywilejowanej pozycji tę drugą i, zakładając, że ona do tej pory nie pisnęła nawet słówkiem o tym, co czuje, a wymaga tego od Ciebie, można stwierdzić, że jest sprytną bestyjką i właściwie do przejęcia takiej właśnie uprzywilejowanej pozycji dąży. Podobno wygrywa ten, komu mniej zależy (lub odwrotnie: przegrywa ten, komu bardziej zależy), natomiast w żadnym razie nie zachęcam Cię do grania obojętności i znieczulicy, z tym, że wszystko można po prostu zrobić z rozsądkiem. Zakładam w ciemno, że i tak wyznanie miłości nie wchodzi tutaj w grę, bo po prostu tego w tym momencie nie czujesz, tak więc możesz to zrobić w ten sposób, żeby był i wilk syty i owca cała, czyli, jak napisał baudelaire, mówisz jej po prostu, że jest dla Ciebie ważna, jest Ci bliska etc. Jednocześnie możesz dodać czym dla Ciebie jest miłość, że jest to takie uczucie, do którego dojrzewa się niekiedy wręcz latami, Ty nie rzucasz słów na wiatr, bo jest to dla Ciebie bardzo istotne uczucie i wyznasz je dopiero, kiedy będziesz przekonany o tym, że to czujesz, a nastąpi to w bardzo wyjątkowych okolicznościach (zaręczyny, oświadczyny czy coś w tym stylu). Rzecz w tym, żeby wyczuć złoty środek: dajesz jej palec, ale nie całą rękę, dajesz ciastko, a nie całą cukiernię, a więc chodzi o to, żeby w jakiś sposób ukazać, że jest dla Ciebie ważna, nie jest Ci obojętna, natomiast nie odkrywasz wszystkich swoich kart i nie strzelasz sobie w kolano, aby nie stracić kontroli, dodatkowo, jeśli ona chce tylko wyciągnąć od Ciebie wyznanie, nie mówiąc jednocześnie o swoich uczuciach, to nie można stracić głowy w takiej sytuacji i wystrzelać cały magazynek amunicji na jeden cel.

Druga sprawa, to fakt, że podczas takiej rozmowy nie może dojść do tego, że tylko Ty się ze swoimi uczuciami uzewnętrzniasz, a ona pozostaje jak zamknięta książka. Poprowadź taką rozmowę w ten sposób, żeby to było na zasadzie odwzajemnienia, czyli oboje mówicie o swoich odczuciach względem waszej relacji, na zasadzie coś za coś. Ty mówisz kim jest dla Ciebie ona w waszej relacji, ale i odwrotnie, ona wyznaje swoje uczucia w tejże kwestii.

Staraj się natomiast głównie poprzez swoje konkretne gesty pokazywać swoje zaangażowanie w relację, aby nie było pustosłowia i gadania dla samego gadania, niepopartego działaniem.

Właśnie niektórzy mężczyźni czuliby się w takich chwilach przegrani. Myślą, że jak w takim momencie powiedzą komuś, że kochają, to będzie deklaracja na lata i kobieta potem w razie rozstania zasypie ich pretensjami w stylu: "A przecież mówiłeś, że kochasz!!! ;((((".