Cześć,
Chcę się z Wami podzielić historią swojego związku.

Wszystko zaczęło się w marcu zeszłego roku. Poznałem przez internet dziewczynę w wieku 18 lat, z którą dobrze mi się rozmawiało. Niestety kwestia odległości sprawiła, że spotkaliśmy się dopiero w czerwcu, oprowadziłem ją po Krakowie, zaprowadziłem do akademika, fajnie się rozmawiało również na żywo. Po tym spotkaniu zaczęliśmy ze sobą pisać coraz częściej, aż codziennie regularnie wymienialiśmy ze sobą ogrom smsów. Zwierzaliśmy sobie, opowiadaliśmy co nas spotkało danego dnia itd. Potem na wakacjach zeszłego roku, gdy miała kurs na prawo jazdy nie szło jej najlepiej, bardzo ją wtedy wspierałem, dzwoniłem przed egzaminami. Powiedziała wtedy, że nikt dla niej nie zrobił tyle ile ja zrobiłem. Zapytałem czy chciałaby ze mną być gdybyśmy mieszkali bliżej siebie i wtedy powiedziała, że tak, ale stwierdziliśmy że to jest niemożliwe ze względu na odległość i zachowaliśmy koleżeńskie relacje. We wrześniu zeszłego roku stwierdziła jednak, że chce studiować w Krakowie i że po roku będziemy razem. Zdecydowałem się na związek na odległość. Codziennie pisaliśmy ze sobą i zaczęlismy ze sobą rozmawiać przez telefon, naprawdę potrafilismy dużo czasu przegadać. Powiedziała, że najbardziej ceni we mnie to, że jestem pozytywnie do wszystkiego nastawiony i że dzięki mnie ona też tak zaczyna się stawać, miałem duża łatwość, żeby ją rozśmieszać, łapac za słówka itd. W listopadzie przejechałem dla niej pół Polski, spędziliśmy romantycznie weekend. W tym roku w marcu ona przyjechała do Krakowa, również spędziliśmy ze sobą cudowny weekend. Kolejny wspólny weekend był w czerwcu. Nie powiedziała jednak o mnie swoim rodzicom ze względu na to, że to znajomość przez internet. Aż w końcu nastąpił przełom i powiedziała im, że ma w Krakowie kolega, który bardzo jej pomógł przy wyborze kierunku studiów i poszukiwaniu mieszkania. W sierpniu spotkaliśmy się również gdy szukała mieszkania w Krakowie i poszliśmy na długi spacer, w trakcie którego zaprosiła mnie na wesele swojej siostry, we wrześniu. Ucieszyłem się, że spędzę z nią dużo czasu, poznam jej rodzinę. Wszystko zapowiadało się fantastycznie. W zeszły weekend pojechałem do niej właśnie na to wesele. Pokazała mi swoją okolicę, znów było romantycznie i wszystko wydawało się w porządku pomagałem w przygotowaniach na wesele. Jednak na weselu nagle zaczęła mnie unikać, nie chciała ze mną tańczyć, nawet rozmawiać. Wolała pogadać z rodziną niż za mną, zero rozmowy, zero zabawy. Czułem się całkowicie niepotrzebny. Myślałem, że ma po prostu gorszy dzień. Następnego dnia jednak to samo. Zapytałem jej co się stało jednak nie chciała mi powiedzieć. Aż w końcu zadzwoniła do mnie w drodze powrotnej i powiedziała, że nasze uczucie się wypaliło i że lepiej będzie jak zerwiemy ze sobą. Stwierdziła, że kochała mnie, ale przez ostatnie kilka tygodni było coraz gorzej i że myślała, ze jak przyjadę na to wesele to znów uczucie się rozpali między nami, ale nic takiego nie miało miejsca. Wiem, że nie ma sensu tego ciągnąć ale chciałbym wyciągnać z tego całego związku jakieś wnioski na przyszłość.

Naprawdę nie spodziewałem się takiego obrotu sprawy, bo jeszcze w piątek mówiła, że mnie kocha a w poniedziałek zerwała. Stwierdziła, że chciała jeszcze rozbudzić w sobie uczucie do mnie, że starała się z całych sił, ale nie wyszło, że jak mnie widziała to już nie czuła tego co wcześniej. Powiedziałem, że w każdym związku są kryzysy i że nie warto przekreślać tego co budowaliśmy przez rok przez gorsze kilka tygodni. Ona była jednak zdecydowana co do tego zerwania. Jeśli chodzi o mnie to naprawdę nie zauważyłem, żeby przez ostatnie tygodnie było coś inaczej. Zauważyłem to dopiero na weselu. Gdy byłem u jej rodziny, to przyznał że stresowałem się, bo chciałem zrobić jak najlepsze wrażenie i nie byłem tak śmiały jak byłem zawsze na spotkaniach z nią. Zapytałem czy o to chodzi, stwierdziła że nie. Powiedziała, że jestem świetnym mężczyzną i że zasługuje na kobietę lepszą od niej i że mnie bardzo przeprasza, że na to nie zasłużyłem i że czuje się jakby była potworem. Co najlepsze już od października skończyłby się związek na odległość i moglibyśmy normalnie być ze sobą a ona na 2 tygodnie przed końcem czekania zrywa. Kilka dni przed moim wyjazdem do niej na wesele mieliśmy taka rozmowę, że ona chciałaby żebym tak nie ingerował w jej życie, bo czuje że jak będzie w Krakowie to będę przy niej 24 godziny na dobę, stwierdziłem że ja tak samo potrzebuję niezależności i że na pewno tak nie będzie.

Szczerze mówiąc zgłupiałem, bo właściwie nie wiem czemu zerwała. Zdecydowanie byłem zbyt opiekuńczy, zawsze troszczyłem się o nią, pomagałem w znalezieniu odpowiedniego kierunku studiów, mieszkania w Krakowie w rozwiązywaniu problemów itd. Chciałbym wyciągnać wnioski z tego związku i poukładać sobie wszystko w głowie.