Cześć,

Nie jestem do końca pewny, w którym dziale powinienem umieścić ten post, ale wybrałem pytania początkujących ze względu na to, że przez ostatnie lata trochę zastygłem. 5-6 lat temu w szczytowej formie (77kg, 180cm, brak zakoli) nie miałem najmniejszego problemu z kobietami (zawsze 5-7 lat starsze, a wiadomo że do takich trzeba mieć podbicie) posiłkując się troszkę tego typu forami i czytając dużo na temat PuA. Później miałem kilka życiowych problemów co przyniosło kiepskie efekty, z którymi obecnie staram się walczyć. Tak jak napisałem- nieco zastygłem i trzeba trochę pomóc bodźcom żeby się wybudzić.

Mniej więcej pół roku temu zakończyłem dwuletni związek z pewnym milfem. Nie chcę się tutaj za bardzo rozpisywać na ten temat- powiem tylko, że jeżeli kobieta w takim wieku jest sama, to na 90% ma jakiś poważny defekt. Inaczej byłaby zajęta w dużo młodszym wieku i nie puszczona.

Wiadomo, że człowiek samotnikiem nie jest i chciałby sobie jednak tę drugą połówkę znaleźć. Na tapecie mam dwa tematy, w których proszę Was o komentarz/radę.

1. Koleżanka z pracy
Jakiś czas temu podjąłem pracę jako webdeveloper w pewnej małej małopolskiej firmie. Atmosfery w pracy generalnie nie ma, przez 8h każdy siedzi wpatrzony w monitor i się do siebie nie odzywa. Dopiero kiedy prezes z "kierownikiem" gdzieś wyjdą albo ich po prostu nie ma, to rozmawiam sobie z koleżanką, która nawiasem mówiąc mnie rekrutowała. Dziewczyna 7/10, gadka spoko, ja rozśmieszam ją, ona trochę mnie też choć wydaje mi się, że czasami ten śmiech udaję czego osobiście nie lubię. Możemy rozmawiać o przeróżnych rzeczach, ale w momencie kiedy wchodzi prezes/kierownik, to nastaje cisza. Niestety jedną z moich pasji jest stalking i bardzo szybko znalazłem profil w mediach społecznościowych nie wiedząc jeszcze jak się dokładnie nazywa i odkryłem, że jest w związku. Jak się później okazało trwa to już około dwóch lat.

Teraz pytanie do Was. Jest sens się pochylać nad tym tematem? Niby sama mnie zaprosiła na fejsie i od czasu do czasu też tam rozmawiamy i się śmiejemy, ale cały czas mam wrażenie, że oboje jesteśmy nieco zdystansowani faktem, że jest w związku. Jednak przez tę przerwę w podbojach moja pewność siebie jest mniej więcej na poziomie -1 i nie wiem czy mogę sobie pozwolić żeby zaatakować wprost. Dodam, że pod koniec czerwca planuje wyjazd za granicę i automatycznie z tej pracy rezygnuje. Z jednej strony odezwać się wtedy jest lepiej, bo przynajmniej nie będę sobie robił kwasu w pracy, ale co mi z dziewczyny, która jest na drugim końcu świata razem ze swoim chłopakiem? Chłopak z tego co zauważyłem to bananowe dziecko, więc też łatwo nie będzie.

btw. właśnie do mnie napisała na fejsie o 22:40...

2. Laska z neta
Jakiś czas temu szperając po dawno zapomnianej platformie (żadne seksy i erotyki, każdy z was z tego korzystał) postanowiłem zagadać do jakieś randomowej laski. Ot tak po prostu. Liczyłem się z tym, że prawdopodobnie po 5 minutach rozmowa będzie zakończona, bo niby o czym tu rozmawiać z obcą osobą, ale tak się nie stało. Rozmowa trwała 5h, następnego dnia znowu kilka godzin i tak w sumie codziennie. Po niedługim czasie przeszliśmy na fejsa. Trwało to niecały tydzień. Generalnie jest niesamowicie inteligentna i jak w poprzednim przypadku- ja rozśmieszam ją, a ona mnie z tą różnicą, że tym razem już nie muszę udawać, bo jest rozbrajająca. Problem w tym, że jest niesamowicie zdystansowana i dwa dni temu odmówiła wspólnego wyjścia do kina. Z tym, że to nie było tak, że nie i basta. Na początku było hmmm, a później zaczęła kręcić, że to by ją stresowało i w rzeczywistości nie jest taka wygadana jak na komunikatorze. Próbowałem przekonywać, proponować inne rzeczy, nawet drink przed kinem żeby trochę rozluźnić atmosferę- przecież oboje jesteśmy dorosłymi ludźmi... W pewnym momencie powiedziałem, że po co to odciągać skoro i tak wie, że prędzej czy później mi się uda. Nie minęło 5 minut i odmówiła na dobre. Do tej pory to ja się pierwszy odzywałem, ale w sumie teraz nie wiem jak zareagować. Obecnie z jednej strony średnio chce mi się z nią rozmawiać skoro spotkanie się w realnym świecie jest taką barierą nie do przejścia, a z drugiej strony szkoda mi ją sobie odpuszczać. Przez takie rozdarcie w pewnym momencie stałem się needy i tyle wyszło z mojego samcowania alfa...

Myślicie, że jest sens kontynuować ten drugi temat? Jeżeli tak, to proszę o wskazówki jak się do tego zabrać. W trakcie rozmowy wyszło na to, że mamy dużo wspólnych tematów i podobieństw. Lubimy takie same filmy, muzykę, miejsca, i takie tam pierdoły. Dlatego chciałbym jednak dać temu próbę i spotkać się chociaż kilka razy, no ale litości... Przecież nie będę się o takie spotkanie prosił. Pytanie tylko jak się w tym momencie zachować?