Witam wszystkich, to mój pierwszy post na forum. Szczerze mówiąc piszę tutaj bo nudzi mi się a szukam porady, pogoda jest jaka jest i w pracy zarządziliśmy półdniową przerwę, więc i tak siedzę bezczynnie. Najpierw kilka słów o mnie: nie jestem jakimś zawodowcem, pozwólcie, że nie będę posługiwał się Waszą nomenklaturą bo po prostu to nie mój świat. Jestem normalnym gościem, mam swoje zajęcia i pasje, moje podejście do kobiet zawsze było luźne, nigdy nie miałem z nimi problemów, jak chciałem to zagadywałem a co z tego wynikało to już zależało od chęci i losu. Nigdy nie byłem "pieskiem na posyłki", "miłym facetem", raczej człowiekiem z humorystycznym podejściem do tematu. Zwykle moje motto brzmiało "nie ta to następna, tego kwiatu jest pół światu". Nie przesadzam z jakąś pewnością siebie czy narcyzmem, po prostu znam swoją wartość i nie mam ochoty tracić czasu na dziewczyny "przelotne", "średnie", jak potrzebuje się zabawić to sami wiecie - dzisiaj nie ma z tym problemu, wystarczy się zakręcić i masz co robić Przejdę więc do tematu - pracuję w pewnej firmie która
montuje systemy komunikacyjne w całym kraju. Pod swoją opieką mam kilka obiektów na południu Polski. Jakieś 2 lata temu robiliśmy w jednej firmie niedaleko Krakowa - grubsza sprawa, zeszło się ze 3 tygodnie. W tym czasie zdążyłem poznać trochę ludzi z tej firmy, wśród nich była dziewczyna przez którą właśnie jestem na tym forum. Początkowo nie zwracałem na nią zbytnio uwagi, choć zauważyłem w niej kilka cech które mi zaimponowały. Być może nie zwróciłbym w ogóle na nią uwagi gdyby nie była stu procentowo w moim typie jeśli chodzi o wygląd. Jednak jakoś nie czułem potrzeby kontaktu z nią, była po prostu kolejną ładną dziewczyną którą widziałem. Przez 2 lata nasza znajomość (a raczej nieznajomość) polegała tylko na wymianie powitań, i żartobliwych uszczypliwościach. W zasadzie to nie całe 2 lata, tylko przez czas kiedy rzebywałem w tej firmie - może miesiąc rocznie. Gdyby mnie zapytano o jej imię gdy dawno nie odwiedzałem tej firmy to pewnie musiałbym się chwilę zastanowić. Z resztą nie wiem, w ogóle jej nie wspominałem bo była tylko kolejną dziewczyną które zwykłem widywać w różnych firmach nadzorowanych przeze mnie. W tym roku wyszło tak, że musiałem spędzić 2 tygodnie na modernizacji w tym miejscu. I tak się zaczęło - początkowo niewinnie, pierwszy tydzień po prostu zwyczajna wymiana "komplementów", jakieś przekomarzanie się na żarty. Jakoś zaczęła mi ona wchodzić do głowy, niekoniecznie z powodu wyglądu (choć tak jak powiedziałem uważam ją za bardzo ładną), po prostu zaimponował mi jej charakter. Dostrzegłem w niej wiele cech które naprawdę mi imponują i nieczęsto już można je znaleźć u kobiet. Robiłem swoją robotę, dzięki czemu miałem kilka okazji do bezkarnego obserwowania jej, naprawdę zaskakiwała mnie ta dziewczyna pozytywnie swoimi cechami, swoją kobiecością którą tak trudno teraz spotkać. W drugim tygodniu było trochę kontaktu fizycznego - jakieś przytulanie, przepychanie i ogólnie takie różne żarty, ta nasza znajomośc zaczęła się powoli zazębiać, bo zauważyłem, że również ja robię na niej wrażenie. Niestety nie wchodziło w grę aby w tym czasie się z nią umówić bo musiałem być dostępny w firmie cały czas - miałem pod sobą 10 ludzi i nie mogłem się bawić w jakieś schadzki. Ten tydzień to był chyba pierwszy w którym tak chętnie spędzałem czas w robocie, być może dla niej też, dawało się to zauważyć. W dniu w którym miałem wyjeżdżać została po pracy ze 2 godziny, niby czekała na faks, ale oboje wiedzieliśmy, że chodzi o coś innego. Jak skończyłem swoje to od razu mnie upolowała i poszliśmy się przejść kawałek, zamieniliśmy parę słów, i mówię do niej, że może się jeszcze zobaczymy, ona na to, że bardzo chętnie, właśnie miała to zaproponować. W ogóle wyglądała na mocno zestresowaną w tym momencie, tak jakby to było jej pierwsze spotkanie z chłopakiem, ale zdenerwowana pozytywnie - widać, że się cieszyła. Wymieniliśmy się numerami i ona musiała iść, bo akurat podjechał jej autobus - ostatni do domu tego dnia. Z racji, że następną robotę miałem 40 kilometrów od tamtej firmy napisałem do niej po 3 dniach z propozycją spotkania, ona chętnie na to przystała. Miałem ją tylko poinformować o godzinie, bo nie wiedziałem kiedy skończę. Kiedy dałem jej znać, ona napisała, że niestety spotkała się już z koleżanką. Mówię sobie trudno, kiedy indziej. Zadzwoniłem do niej za kilka dni aby ją zaprosić - znowu brak czasu, podała jakiś tam powód. Już trochę się zdenerwowałem, ale postanowiłem nie odpuszczać tak łatwo. Zadzwoniłem po tygodniu, i co? Ona znowu nie ma czasu, ale zarzeka się, że chce się spotkać. No cóż, byłem zły, ale kto nie próbuje ten nie wygrywa. Minęło kilka dni, zadzwoniłem jeszcze raz i podałem jej konkretny termin, godzinę, ona się zgodziła, coś tam pożartowałem jeszcze i się rozłączyłem. Cóż, nie byłem szczęśliwy, bo nie wiedziałem co będzie. No i przeczucie mnie nie myliło - na kilka godzin przed spotkaniem ona napisała mi, że nie da rady, podając jakiś tam powód. Nie wiem czemu, ale jakoś mnie to nie zdziwiło. Normalnie odpuściłbym ten temat dawno temu i zapomniał, z tym, że ta dziewczyna naprawdę mi zaimponowała, pomijając wygląd, zaimponowała mi swoimi cechami. Wiem, że "inne też mają" - ale takie jak ta trafiają się rzadko. Teraz już trochę ochłonąłem i patrząc obiektywnie, pomijając pryzmat zauroczenia, nadal myślę, że jest o co grać. Z tym, że ja nie jestem tak jak napisałem "pieskiem na posyłki", więcej nie wyjdę z inicjatywą, teraz to ona musi się postarać. Co będzie, zobaczymy. Nie wiem czy to test, czy gra, czy brak zainteresowania. W każdym razie ona odwzajemniała moje zainteresowanie i to było widać. Co Wy o tym sądzicie, co byście zrobili? Pozdrówki.

PS: Trochę się rozpisałem, ale przynajmniej deszcz już minął i można wracać do zadań