Tak właściwie to nie napisałeś konkretnie co udało Ci się, elegancko rzecz ujmując - spierdolić.

Wydajesz kase nie na alko i papierosy, tylko na kino, koncerty. To jest fajne, bo zawsze masz dodatkowy temat do rozmowy. Jeszcze może się trafi jakaś dziewczyna co była na tym samym koncercie co Ty i sobie poopowiadacie zabawne historie, wspomnienia.

Skoro laska wymieniła te cechy to coś w tym musi być. Każdy człowiek patrząc w lustro (zwłaszcza tacy co mają niską samoocenę) krytycznie patrzą na siebie. Często bywa tak, że jesteśmy zupełnie inaczej postrzegani przez innych ludzi niż przez siebie.

Napewno widziałeś te filmiki z rysownikami policyjnymi. Najpierw osoba sama podawała swój rysopis, a później jakaś obca osoba.

Jak się czujesz takie wzbudzasz emocje. Jeśli chodzisz taki przygarbiony fus, z zmarszczonym czołem i wzrokiem bazyliszka to wyglądasz gorzej niż jakbyś chodził wyprostowany, uśmiech na twarzy, bystry wzrok.

1. Seriale to nić łącząca ludzi, laski też je oglądają, więc to punkt wspólny dookoła którego można kluczyć. Wyrzucić jakiś gag czy cytat i już masz plusy u laski która, chociaż śliczna i ładnie umalowana w tym klubie, tak naprawdę w środku jest taką samą niedojdą jak kumple o których piszesz. Tak więc super laski na seriale nie poderwiesz, ale tych super w społeczeństwie jest 1%, a 99% pozostałych lubi sobie serial obejrzeć i tracisz tematy do rozmów z takimi.

2. Nie czujesz się tak fajni jak inni z wielkiego miasta, chociaż czujesz się już prawie szlachtą na swojej wiosce? To mi przypomniało coś, co słyszałem kiedyś od jednego z moich wykładowców na studiach: "Wiesz jaka jest największa zmora studentów na MIT? To że przestają być wyjątkowi, przyzwyczajeni do wyjątkowości od dziecka z uwagi na swój intelekt stają się anonimowi w sali pełnej takich jak oni"
Ale to jest właśnie rozwój. Rozwijasz się tylko wtedy, gdy jesteś otoczony lepszymi ludźmi, gdy otaczają Cię gorsi to co najwyżej zbierasz z nich owoce Twojej ciężkiej pracy wcześniej. Jeśli masz <30 lat, to pilnuj się z tym, by zawsze być uczącym się, a nie nauczycielem. Jesteś na dobrej drodze.

A co do podrywu jeszcze, to ważnym jest, abyś dokładnie wiedział kogo chcesz podrywać i kogo poderwać możesz. Będąc światowej sławy skrzypkiem łatwiej będzie Ci poderwać młodą wiolonczelistkę niż dziewczynę która ma w domu wszystkie płyty Rysia Peji. To żaden problem, to fakt.
Problem zaczyna się dopiero w momencie jak natrafisz na statystyki opisujące stosunek sprzedanych płyt Ryśka i sprzedanych płyt Rachmaninowa

Luksus, idziesz dobrą drogą. To co moim zdaniem robisz źle, to porównywanie się do innych i ocenianie wg Twoich miar - kto jest lepszy, a kto nie. Po pierwsze opierasz się na niepełnych danych, przez co możesz nie doceniać pewnych osób, po drugie przez to ocenianie, możesz ustawiać się w pozycji "jestem gorszy", "mam gorzej" ew. "zasługuję na więcej bo..". Pamiętam jak przyszedłem do centrali naszej firmy - najmłodszy, najgorzej ubrany (garnitur jeszcze pamiętający maturę), bałem się odezwać, uważałem, że mam fuksa, że się tam dostałem, że na pewno jestem najgłupszy i zaraz wylecę.. do gości w moim wieku mówiłem na "pan". Po 3 latach zastanawiam się jak mogłem tak patrzeć na tych chłopaków (w większości naprawdę bardzo fajnych i ciekawych gości).

Poza tym mam wrażenie, że oczekujesz, że walka jaką podjąłeś z życiem, wyrwanie się z Twojej wioski i to, że się rozwijasz gwarantuje, że dostaniesz w zamian to, czego oczekujesz. Jesteś nastawiony na efekt. Owszem, w świecie idealnym tak by było, podobnie jak w grach RPG, napierdalasz to masz 70level i jesteś gościem.

W życiu niestety bywa i tak, że niezależnie od włożonej pracy nie osiągasz efektu jaki zamierzyłeś (nie zwracając uwagi na to, że efektem zawsze jest Twój rozwój).

Ważne, żeby nie przejmować się, kiedy różne Ziutki będą Cię mijać na szczycie fali, na którą Ty czekałeś 3 lata, a oni akurat tamtędy przepływali. Tak jest i trzeba czekać(szukając) i pracować na swoją. Nieważne, czy fala to praca, dziewczyna etc.

W czym rzecz? Mam wrażenie że chciales pokazać jaki to jestes "zajebisty", tylko że tutaj raczej na nikim nie zrobi to wrażenia

Z takim porównywaniem, to zawsze tak będzie, że zależnie jaki punkt odniesienia przyjmiesz, to może być np. świetnie jeśli punktem są znajomi z wioski, albo przeciętnie jeśli są ludzie, z którymi się teraz zadajesz. Dlatego najlepiej brać pod uwagę swój punkt startowy i nie robić sobie wyrzutów, że jesteś w innym miejscu niż pozostali, kiedy po prostu nie miałeś szans na żeby było inaczej.

Ja jeśli już się z innymi porównuję, to staram się podchodzić do tego na takiej zasadzie, że zastanawiam się czy to co mają, jacy są, podoba mi się i sam chciałbym to osiągnąć. Natomiast unikam myślenia o tym, że jestem gorszy ze względu na mniejsze osiągnięcia, czy stan posiadania. Tak samo i lepiej nie porównywać się na plus do tych gorszych.

Co do braku kumpli w twoim życiu to trochę lipa. Wiem, że nieraz ciężko znaleźć grono, w którym jeden drugiego motywuje do działania, można się otworzyć, szczerze pogadać itd. Jednak męskie grono to zupełnie co innego - sam na studiach mam głównie kobity na roku i zdecydowanie wolałbym się wśród facetów obracać. Ja bym na twoim miejscu spróbował jednak jakichś łebskich kumpli sobie ogarnąć.

Luksus, no stary sam chciałbym mieć takie podejście jak Ty. Takie podejście mają ludzie, którzy osiągają sukces! Ja np. wiem, że mógłbym zamiast siedzieć i oglądać seriale - zrobić coś pożytecznego, rozwinąć się, ale zwyczajnie mi się nie chce, bo jestem leniem. Także nie ma się co załamywać, wiedz że z takim podejściem coś w życiu osiągniesz prędzej czy później, bez dwóch zdań.

Nie możesz popadać w obsesje nad samorozwojem. Rób to co sprawia Ci przyjemność, jest dla ciebie interesujące i to na co w tej chwili masz ochotę.

Dam ci przykład:
Zazwyczaj jak przed imprezą wyobrażam sobie jak to będzie zajebiście to jest kiepsko, w raz z upływającym czasem patrząc jaki jestem bezradny rodzi się w mojej głowie frustracja - nie tak to miało wyglądać! ale jestem chujowy! Później już mam gorszy humor i noc stracona.

A jak idę z założeniem (co będzie to będzie - wszystko się może zdarzyć) to sprawy idą zdecydowanie lepiej. Głowa jest spokojna bo przygotowana na każdą możliwość.

Polecam ci piosenkę jurasa
Pokój z widokiem na wojne - Tajemnica szczęścia

http://www.youtube.com/watch?v=t...

Na wszystko przyjdzie czas. Każdy by chciał wszystko i od razu. Jednak to tak nie działa. Też chcę skoczyć na bungee, polecieć ze spadochronem, pohasać na bananie po morzu czy jeziorze. Jednak teraz jest czas na co innego i cieszę się z tego co robię. Mniej dywersyfikacji, skup się na jednej/kilku rzeczach. Też to mam, że wszystko bardzo mnie ciekawi, lecz nie można wszystkiego naraz zrobić/przeczytać