Witam, Panowie, sytuacja wygląda następująco - przez 3 lata byłem w związku z dziewczyną. Od początku stosowałem się wskazówkom tej strony i było pięknie - panna za mną szalała. Zawsze ona pierwsza dzwoniła, pisała, inicjowała spotkania, zapewniała o miłości itd itp. Ostatnio jednak, gdy w czerwcu skończyła osiemnastkę to jakby wszystko się odmieniło. Zaczęła mnie olewać, coraz rzadziej się odzywać. Może dużo w tym mojej winy - zacząłem naprawdę być nudny (nie wychodziłem z nią praktycznie na żadne imprezy - po prostu nie lubię, nie znałem jej znajomych, miałem do niej pretensje). I tutaj chyba zaczęły się moje błędy - powiedziałem że chcę odejść - przerwa na tydzień, po tygodniu zadzwoniłem umówiliśmy się no i spontanicznie "się zeszliśmy". Znowu jednak to samo, gdy rozmawiamy to ona cały czas mówi że to przeze mnie, że przez te 3 lata ją źle traktowałem, że ona tak nie chce itd itp. no i fakt że przyznawałem się do tego że źle ją traktowałem, powiedziałem jej że jak chce odejść to niech odchodzi, droga wolna, że nie mam żalu, pretensji no i się rozeszliśmy. Jednak wczoraj popełniłem kolejną gafę. Można powiedzieć, że jestem abstynentem i nie piję alkoholu, jednak postanowiłem wczoraj, że się napiję. Miałem zasadę, że zero kontaktu z byłą, ale pod wpływem alko zacząłem do niej wydzwaniać, nie odbierała więc wykonałem kilka połączeń. Gdy oddzwoniła myśląc że coś się stało to ja zacząłem jej wygarniać, że przez nią się napiłem, że miałem zasady że nie piję, a wypiłem, odpowiedziała "nie zrzucaj całej winy na mnie" po czym się rozłączyła. Na szczęście potem brat mnie ogarnął, zabrał telefon i poszedłem spać Panowie podstawowe pytanie, co dalej robić, skontaktować się z nią? Kulturalnie przeprosić za to, że wydzwaniałem pijany? Ogólnie wyczuwam taką sytuację, że ona chce rozejść się z poczuciem mojej, a nie swojej winy. Nie wiem, czy chciałbym nadal z nią być, ale chcę przynajmniej zachować wartość w jej oczach którą zbudowałem przez te 3 lata dzięki tej stronie...