Panowie bardzo ciekawy temat. W zasadzie bardzo chętnie przeczytałbym o tym bloga i podejrzewam że nie jestem sam. Jakby ktoś coś na ten temat napisał byłbym wdzięczny (fajnie by było spojrzeć na doświadczenia bardziej dojrzałych użytkowników tej strony).

A ja wam przedstawie drugą stronę medalu. O ile moje kobiety z którymi byłem w związku, były rówieśniczkami lub były młodsze ( tylko jedna z nich była dużo starsza) to dużo moich relacji i ff to były relacje ze starszymi i dużo starszymi kobietami. Rzeczywiście macie dużo racji w kwestii zgorzknienia, księżniczkowania itd.
Ja jednak miałem przyjemność być z kobietami którym w życiu nie wyszło,ale z innych powodów. Dwie z nich to do dziś fantastyczne koleżanki. Obie mają córki, są pięknymi kobietami za którymi do dziś faceci się oglądają. Powiem Wam że ja chyba trafiłem dobrze, bo kiedy się z nimi spotykałem to zachowywaliśmy się jak nastolatki. To właśnie te młodsze kobiety gdy mnie spotykały truły mi dupe o rodzinie, o tym że jestem niepoważny, że imprezuje, że nie mam odpowiedniego statusu materialnego itd. Z Em było tak że wszystko było na początku zabawą, która przeorodziła się w przyjaźń. Ustaliliśmy reguły gry i w zasadzie znamy się od 4 lat. Kobieta na poziomie, wymagająca, jednak dała się przekonać do siebie takiemu chłopakowi jak ja. Jednak kiedy zbliżałem się do trzydziestki zauważyłem że nie chciałbym mieć starszej partnerki. W moim wieku dostrzegam równowagę. Wydaje mi się że szybko dojrzałem jak na swój wiek i łatwo nawiązywało mi się kontakt ze starszymi, a z młodszymi było mi ciężej. Mogło też być odwrotnie, może to te starsze miały wszystko w dupie i zdesperowane szukały młodego ciacha;) W każdym bądź razie podobało mi się w tym wszystkim to że nie było z ich strony ST, relacje były spokojne jak święta bożego narodzenia, zero kurwa stresu itd i krzywych akcji...miałem błogi spokój i nigdy się nie angażowałem. Ciekawe rozmowy, dużo praktycznej wiedzy, dystans do siebie, pewność siebie i luzzzz - to były główne owoce tych relacji.
Jeśli chodzi o wiek to jestem dziś po 30stce i czuje że zaczyna się najpiękniejszy okres w życiu:) Wcześniej zainteresowanie kobiet było spore, ale zwykle coś tam musiałem robić albo byłem mniej świadomy tych relacji i możliwości. Dziś wygląda to tak że w ostatni Piątek się bawię i 3 kobiety są mną zainteresowane, a ja nie muszę robić praktycznie nic. Dodatkowo kręci się koło mnie dużo kobiet ze starych relacji. Ostatnio nawet 21 latki mi spokoju nie dają.....

Przeraża mnie jednak wizja tego że o ile tamte kobiety były wychowywane, że tak to ujmę w "normalniejszych czasach", to te młode siksy wychowane w dobie fb itp mogą w jeszcze większym stopniu utopić się we frustracji zgorzknieniu i niepowodzeniach ( tak mają nasrane do głowy)...

septo, tak zupełnie serio - jak sobie radzisz ze świeżo zagadywanymi laskami, które uparcie mówią do Ciebie per Pan? Aż mnie często mocno dziwi, że takie odważne niektóre wygadane laski, a boją się, mają blokady, żeby przejść na Ty z gościem koło 30-tki...

Często jest tak, że ja od razu mówię laskom na Ty, dając jasno do zrozumienia, żebyśmy mówili sobie na Ty, a one pan i pan.. Wtedy zwykle przedstawiam się mówiąc tylko swoje imię albo jak któraś mniej kumata to dodaję z uśmiechem "Nie panujmy sobie" albo po prostu "Mów mi na Ty!", ew. powtarzam do znudzenia "Przemek jestem" a one często dalej uparcie - "Proszę. Niech już pan sobie pójdzie"