Jako, że ostatnio było narzekane, że tematy umierają śmiercią naturalną, to ja napiszę jak zakończyła się moja historia. Oto oryginał:

http://www.podrywaj.org/forum/sp...

Na drugie spotkanie umówiliśmy się dzisiaj. Nie było problemu, żeby się umówić. Poszedłem po rozum do głowy (a raczej zajrzałem do odpowiedzi pod moim wpisem) i zorganizowałem proste, aczkolwiek wcale nie zwyczajne spotkanie. Kilka dni temu obadałem miejsce. Murek, na którym można siąść i coś zjeść. Super miejsce, bo dało się blisko zaparkować. Myślę sobie, teraz już z górki. Nic się zepsuć nie może. Tutaj przyjdziemy, kupię jakąś drobną przekąskę i szybko zjemy. Do samochodu wziąłem kocyk, żeby wilka nie złapała na zimnym murku. Później pojedziemy na górkę spotterską jak się ściemni. Pojechałem do cukierni i wziąłem dwa eklerki, pani ładnie zapakowała jak się dowiedziała o co biega. Poszedłem co Kerfura, kupiłem 2 tymbarki - żeby popiła, to nie będzie bekać - i Kinder Niespodziankę. Zajechałem na miejsce, zaparkowałem 4 mery od murku. No niestety, robi się tam jakiś melanż. Kilku legionistów sobie tam metę urządziło. Widzę, już Smirnoffa otwierają, to chyba prędko się nie zmyją. Podchodzę więc i pytam panów, jak długo planują tutaj najebkę sobie robić. Wyjaśniłem jaki jest temat i za 10 minut przyjdę tutaj z panną. Zapewnili mnie, że już ich tam nie będzie. Umówiłem się z nią pod taką fajną kafejką, żeby nie zwąchała podstępu. Idę po nią, witam buziakiem, choć niechętnie z jej strony, ale nadstawiła polik. Mówi mi, że miejsc nie ma, ale kilka metrów dalej jest inna kafejka i już się tam kieruje. To ja jej mówię "chyba nie spodziewałaś się, że pójdziemy do knajpki i to w tak szczególnym dniu". No i biorę ją w stronę murka. Ona od początku nadaje, że ona nie lubi niespodzianek, że mam jej natychmiast powiedzieć co i jak. No ale idziemy. Dochodzimy do murka, legionistów nie ma. Mówię "w tym lokalu dziś się bawimy, poczekaj". Ona nawet w pobliże murku nie podchodzi. Dziwnie się kręci. Poleciałem do samochodu. Wziąłem ładnie zapakowane ciastka i wcześniej kupioną Kinder Niespodziankę. Co prawda z jajka się ucieszyła, ale "co chowasz z tyłu". No to mówię, że tutaj w tym miejscu zjemy małe ciastko. A ona, że nie będzie nic jadła, bo jadła obiad przed chwilą, a właściwie to tu na pewno beje załatwiają potrzeby fizjologiczne i tu nie zostanę. To chodź na przeciwko na inny murek - mówię. A ona idzie, sugerując żebyśmy szli na spacer. Schowałem ciastka i idziemy. Idziemy i gadamy, ale zrobiliśmy okrążenie i mówię do niej, że jeśli to nie kłopot to pojedziemy na górkę spotterską (dziewczyny różnie reagują na wsiadanie do obcego samochodu). Zbliża się wieczór, samoloty zaraz będą często startować, super widok. A ona oczywiście, że nie, że ona nie lubi i tak dalej "że jeszcze pospacerujmy a później jak tak bardzo chcesz to zobaczymy czy pojechać". No to ja jej mówię, że nie wiem czy bardzo chce, ale jakoś tam zaplanowałem spędzenie miło czasu, żeby nie spacerować tylko i siedzieć na kawie. To ona znowu, że wolałaby nie jechać, ale jeśli bardzo chce to pomyślimy. To jej mówię, a jeśli Ty bardzo nie chcesz to możesz iść do domu, nie ma problemu. No i zmieniłem temat. Doszliśmy do skrzyżowania w stronę mojego samochodu, a ona "to bardzo chcesz na tą górkę? ". Ja mówię "właśnie mi się odechciało. Cześć.". I tak się rozstaliśmy. Nie wiem czy dobrze zrobiłem, bo w końcu pojechałaby skoro "bardzo chciałem", ale jeśli ona nie chciała "równie bardzo" to chyba to bez sensu. Widać było brak jakichkolwiek ruchów fizycznych w moją stronę. Jedynie ten buziak na powitanie. A tak to z daleka. Pierwszy raz drugie spotkanie było dla mnie tak męczące. Wy też uważacie, że ten (sugerowany wcześniej) pomysł z murkiem to bardziej siara? Mówiłem jej, że to murek a nie kibel. Nie wiem sam