Hej! Minęło sporo czasu od kiedy byłem tutaj ostatni raz - wiadomo znalazłem kobietę, no ale się dosyć pokręciło i potrzebuję fachowej porady...Czas na hisotryjkę o związku..

Otóż jestem w związku od 1,5 roku. Przez pierwsze około 7 miesięcy było super, ja wkładałem w ten związek +- 40%,czyli generalnie tak jak powinno być. Zawsze ją wspierałem kiedy było trzeba. Jednak zimą pojawiła się pierwsza poważna sprzeczka. Panna stwierdziła, że jej nigdzie nie zabieram, co też prawdą do końca nie było ponieważ jestem muzykiem i zabierałem ją w różne kąty naszej ojczyzny. Jednak ona potem mi się wyżaliła ze ona to robi tylko dla mnie i ona chce do klubów tańczyć. Tak w bonusie spamowała mi że nie mam dodatkowej pracy zarobkowej (student , była do tego dla mnie oschła bez uczuciowa, czepiała się dosłownie o wszystko, wymyślała nawet pierdoły w stylu, że ja powinienem wiedzieć kiedy mam zejść po jej torby i że powinienem się w ten sposób wykazać. Dosłownie nic do niej nie docierało. Dodatkowo wymyśliła sobie że ja całą winę zrzucam na nią. A działało to na takiej zasadzie że jak ja mówiłem coś, że panna robi źle i tak rzeczywiście było, to ona się od razu wściekała i mówiła ze ja wszystko zrzucam na nią i czego to ona źle nie robi.Całe tego typu zajścia kończyły się w ten sposób, że ona po prostu musiała się "sparzyć" na czymś, dopiero odpuszczała. Fakt, panna miała sporo stresów w tym czasie, co na pewno miało na nią wpływ - poza upartością bardzo lubi sobie znajdować problemy. Koniec końców się pogodziliśmy i wszystko wróciło do sielankowego związku. Nawet mnie potem przeprosiła za swoje zachowanie, co uznałem za pewnego rodzaju osiągnięcie, ze względu na jej upartość.

Sielanka mijała, ja niestety byłem bardzo zawalony na studiach, czego panna nie bardzo potrafiła pojąć chociaż zimą sama witała i żegnała dzień z księgą w reku. Wieczorami odwiedzałem ją jak miałem wolną chwilę, czasem na jakąś domówkę się wybraliśmy. Jakoś oboje przeżyliśmy sesję i rozpoczęły się wakacje. Było świetnie. Cieszyliśmy się, ponieważ poza rokiem akademickim mamy do siebie daleko bo aż 160km. Dostała praktykę w miejscowości oddalonej o 50km od mojego miejsca zamieszkania. Byłem u niej pierwszy raz. Było genialnie, seks całe po południe i ogólnie sobie wypoczywaliśmy. Cały czas aż do tego momentu, często powtarzała mi że jest jej ze mną dobrze i takie tam. Jednak od tego czasu było coraz gorzej. Panna poprosiła mnie żebym pojechał z nią na rodzinną imprezę. Była to dla mnie komplikacja, jednak jakoś udało mi się do niej dotrzeć, pomimo problemów z autem ()..O to tez miała pretensje, no ale co tam... no i pojechałem do niej, ona już jakaś taka bardziej zdystansowana, mniej uczuciowa, po całej imprezie powiedziała że mnie kocha i tym podobne. Jednak jak wróciłem było jeszcze gorzej. Była dla mnie oschła, zarówno w rozmowie jak i w piśmie. No i potem nadszedł krytyczny cios. Otóż napisałem jej wiadomość na urodziny - A ona miała pretensję że nie zadzwoniłem.(wiem błąd, ale nie aż tak poważny żeby związek na krawędź prowadzić) No i od tego się zaczęło. Pojechałem do niej, chciałem ją zabrać gdzieś dać kwiaty prezent, jednak ona dostała jakiejś chorej fazy że ona nie wie co ma zrobić, generalnie płacz i nic nie słuchała. Wyrzuciła mi znowu to że nie wychodzimy - trochę w tym prawdy jest, ale jak mówiłem wcześniej, zabierałem ją na koncerty, no i fakt że są wakacje, to ja też nie siedzę na zadzie - mam obowiązki. Miałem zostać na noc, to mnie wyprosiła i powiedziała, że "tak będzie lepiej" No i tak się próbowałem z nią godzić. Potem pojechałem do niej już do tej dalszej miejscowości. Znowu złapała histerię, jednak jakoś ją ugłaskałem, zabrałem do kina, było lepiej - wcześniej nie dała się tknąć. Na drugi dzień, znowu zima jak na syberii, co mnie strasznie zabolało, bo generalnie miała gdzieś to wszystko co podziałałem. Posiedziałem i zawinąłem się do domu mówiąc że się nie zachowała najlepiej.

Potem nadeszły moje urodziny gdzie właściwie ona już była na takim etapie że nawet "cześć" było prowokacją. Napisała mi życzenia smsem i nie zadzwoniła. Na co ja napisałem, że niech nie robi mi tego co jej nie miłe. Wymyślała głupoty w stylu - "piszesz z inną wściekła jestem" Dorabiała sobie ładną ideologię, swoja wersję zdarzeń rodzicom okazała, który już nie tak chętnie się ze mną witali. Generalnie problem leży też w przekonaniach panny. Ona uważa, że to facet powinien za kobietą chodzić. Ja na to odpowiadałem, że to nie do końca prawda, bo w związku są dwie osoby, a jak panna też namiesza to i ona powinna się ruszyć z miejsca. Zaprosiłem ją na nasz koncert. Ona odpowiadała, ze nie wie czy ma po co przyjechać. Potem się dowiedziałem od kumpla że ona nie ma zamiaru wpadać. To stwierdziłem - " Dobra, gdzieś coś zwaliłem, nie odbuduję, odpuszczam kontakt i gram zajebisty koncert' - zaiste taki był :>. No i ku mojemu zdumieniu panna się zjawiła. Wszyscy ją ładnie przywitali mało się nie popłakała z tego faktu. Zabrała mnie na stronę i...atak! że jak to ja się ostatnio zachowuję, że jestem gnojem i w ogóle, że ona przyjechała i w ogóle ( mówiła to tonem łaski, i tak generalne to wynikało z wypowiedzi). Jakoś tam jej przetłumaczyłem, że to już nagromadzenie emocji doprowadziło do tego że nie chce z nią pisać. Przemówiłem jej, przedstawiłem warunki, że nie liczę na czułość i normalność i parę słów bez ciągnięcia za język. Ona, że chce wychodzić, i chce żebym dzwonił. OK. Jakoś tak nawet pokojowo już było. Całusy na pożegnanie. Wczoraj napisałem jej że ją kocham, a ona na to że chce usłyszeć. No i na koniec powiedziała że to teraz tylko odemnie zależy. CO olałem. Dzisiaj dzwonię, zapytałem się czy może mnie kocha, wiecie tak flirtem chciałem zagadać. A ona na mnie że jak to nie, że ona pojechała do mnie na koncert i że jeszcze się pytam (?!!). Do tego że ją atakuję, co było nie prawdą. Potem padł test z jej strony klasyczny " uważaj bo się zezłoszczę" Ja się wnerwiłem, powiedziałem że co ona sobie myśli itd. Potem padło jeszcze parę haseł z jej strony, że jak to tak to ma wyglądać, too.. ( wiecie o co chodzi.

Poza tym, fajna ciepła i miła - przynajmniej w takiej sie zakochałem. Jednak jej drugie oblicze to
uparta i nieustępliwa i złośliwa. Kiedyś nawet powiedziała "No przecież wiadomo że ja mam więcej racji niż ty" Taa.. no właśnie

Przepraszam za długość i mieszanie faktów, pisarz ze mnie żaden,jedynie muzykant.

A teraz czas na moje pytanie,
Panowie, czy ja mogę coś jeszcze zdziałać, doprowadzić to do ładu ?