Cześć

Pisze do Was, bo potrzebuje żeby ktoś chłodnym okiem spojrzał na moją sytuacje z jedną koleżanką. Z góry dziękuje za zapoznanie się z treścią wpisu oraz ewentualne odpowiedzi.

Na początek kilka słów o mnie: mam 24 lata kończę dość trudne studia, mam prace związaną z wykształceniem oraz tym co chce robić w przyszłości. Jeśli chodzi o pewność siebie i takie tam sprawy to nie mam z tym większych problemów, jestem inteligentny, dość przystojny, zaradny.

Wydaje mi się, że wszystkie aspekty mojego życia mam dość poukładane oprócz jednego. Mianowicie od października zeszłego roku kręce z pewną koleżanką. Znam ją od 3 lat ale wcześniej była to relacja czysto koleżeńska. Na początku dość dużo rozmawialiśmy, potem mieliśmy praktycznie półtora roczną przerwe w kontaktach w zasadzie nie pamietam czym spowodowaną. Tak jakoś wyszło, że ograniczylismy sie tylko i wyłącznie do cześć - cześć.

Od pazdiernika 2015 roku sie zmienilo. Spotykalismy sie w zasadzie co tydzien, 2 razy w tygodniu. Często szlismy gdzies na kawe o 16 czy o 15, a konczylismy spotkania o 5 rano, kluby, kino, te sprawy. KC wiele razy.

W grudniu w święta ona zaczela jakies rozmowy typu że nie powinnismy tak robic. Generalnie rzecz biorąc jakiś lament.

Pewnie zastanawiacie sie gdzie jest problem. Problm jest taki, że dziewczyna ma chłopaka, z którym mieszka. Osobiście go nie znam. Zdaje sobie sprawe, że to co robie jest chujowe w stosunku do niego. Pewnie wielu z Was powie, że słusznie cierpie teraz przez to, że sam wpakowałem się w takie gówno, no ale cóż stało się...

Nie wiem czy to co robimy można nazwać zdradą. Pewnie tak... Dziewczyna ma już podobne zachowania na koncie, to znaczy dla tego obecnego chłopaka zerwała kiedyś z narzeczonym i to też tak było na zasadzie przeszkoczenia z kwiatka na kwiatek.

Jakis czas temu ( chyba z miesiąc) miałem z nia rozmowe, w której powiedzialem, że jej na mnie zależy ale ta sytuacja mnie wkurwia i niech sie zdecyduje. Wiem, że to był błąd wyznawanie jej czegokolwiek ale po prostu już mnie znużyła ta sytuacja.

Gdzieś w miedzy czasie były jej pytania o to kim ona dla mnie jest czy nie jakimś zapychaczem.

Pewnie dostałbym od razu kosza po tych wyznianiach gdyby nie fakt, że ja na prawde jestem wartościowym człowiekiem, mam swoje pasje, które staram się rozwijać etc.

Ona powiedziala coś w stylu, że nie chce skakać z kwiatka na kwiatek, że to nie jest najlepszy czas. Ogólnie rzecz biorąc jakieś farmazony typu, że nie jest w stanie udzielić jakiejkolwiek konkretnej odpowiedzi, że jest zagubiona etc.

Nie rozmawialiśmy ze sobą jakoś ze 2 tygodnie, teraz znowu kontaktujemy się jak dawniej, spotykamy.

Pewnie wielu Wam się teraz wyda głupie to co napisze, ale nie straciłem do reszty dla niej głowy. Wiadomo zależy mi, bo gdyby tak nie było to nie byłoby tego postu, ale mam poczucie swojej wartości i nie dam sie szmacić nikomu, bez względu na to kim by był. Spotykam się z innymi dziewczynami, chodze na randki.

Moje pytanie do Was: Jak w tej sytuacji powinienem się zachować? Zlać tą dziewczyne i dać jej czas do namysłu? Nie kontaktować się dopóki nie zerwie z chłopakiem?

Prosze nie oceniajcie jej. Może to co robimy nie jest moralne ale mimo wszystko wierze, że jest wartościową kobietą.