Hej.

Nie, nie mam 17 lat a 25 - do 22 roku życia miałem nerwicę natręctw i nie umiałem odzywać się wogóle do ludzi - teraz kompletna zmiana podchodzę podrywam, jestem bardziej pewny siebie w relacjach, spotykam się z kobietami. Jednak jestem strasznie wybredny i tutaj jest problem bo nadal jestem prawiczkiem. Ok przechodzę do sedna - ostatnio spotykam się z kobietą, z którą powoli wchodzę i chcę wejść w związek i prawdopodobnie dojdzie niedługo do seksu - jeżeli miałbym ostatnio prezerwatywy to pewnie by już doszło ale to było strasznie spontaniczne;) Moje pytanie - mówić jej czy nie? Narazie dla niej jestem strasznym kobieciarzem i jest własnie takiego zdania jak powiedziałem jej, że w tych sprawach łóżkowych może się trochę zdziwić jeżeli chodzi o mnie to mi nie uwierzyła i powiedziała, że ją wkręcam (nie powiedziałem jej, że jestem prawiczkiem a jedynie ona mówiła, że miała tylko jedngo faceta więc nie ma jakiegoś dużego doświadczenia a ja na pewno mam taaaa....). Dziewczyna jest na pewno bardziej doświadczona - była w związku z 33 letnim gościem niby przez rok - więc wątpię, że tego nie zrobili:D chociaż kto tam wie i nie takich niogarniętych facetów świat uchował. Wydaje mi się, że jak jej nawet nie powiem to wyczuje to. To jedno pytanie - teraz kolejne - co zrobić żeby było dobrze za pierwszym razem - jezeli to wogóle możliwe? Mam też już za sobą kilka zajebstych akcji z serii "spania razem" - nie chcę tego powtarzać - gdzie po tym jak powiedziałem, że jestem prawiczkiem lub ona to wyczula traci ochotę na seks - jednak to były krótkie znajomości. Ta laska z teraz jest bardzo szczera - zastanawiam się czy też być... Więc podsumowując - czy powiedzieć? jak dobrze wypaść? Może jakieś podpowiedzi?