Witam,
Po pierwsze sam nie do końca wierzę, że piszę w Internecie o moim problemie, no ale może są tutaj ludzie, którzy mi pomogą.

Otóż jakiś czas temu poznałem pewną kobietę, nasza znajomość wzięła się od naszej wspólnej pasji, zatem początkowo byliśmy przyjaciółmi. Tak się złożyło, że wtedy "opłakiwałem" inną kobietę, a ta "nowa" pomagała, doradzała, nie kazała mi się poddawać itd. itd. Bardzo dużo rozmawialiśmy i to zaczęło przeradzać się w coś innego niż przyjaźń, jednak wczoraj tamta, która "opłakiwałem" siedziała w mojej głowie. Nowa dziewczyna, cały czas chciała abym jej o tamtej opowiadał, ale tak naprawdę już przez cały styczeń zachowywaliśmy się jak para... Wiedziałem, że ona do mnie coś czuje, bo nie dało się tego ukryć, mówiła mi wielokrotnie, że mnie uwielbia, że nie jestem jej obojętny, że będzie na mnie czekać, ile tylko trzeba a jednak chciała, jeśli byłbym szczęśliwym, abym był z tamtą... Mi było coraz bliżej jednak tej "nowej" jednak, to z początkiem lutego zamilkła... Zaczęła się wycofywać, męczyło ją, że wciąż ta druga gdzieś istnieje... Ja to doskonale rozumiem, i wiem, jakim debilem jestem.

Przestaliśmy prawie w ogóle ze sobą rozmawiać, nie odpisywała mi, nie odbierała telefonów, unikała rozmów w rzeczywistości... Aż w końcu do mojego durnego łba dotarło, że pragnę już tylko jej... Ale nie miałem jak jej nawet tego powiedzieć... Aż w końcu napisałem jej wszystko, co czuje, itd itd... Nie kupiła tego... W to też jej się nie dziwie, w końcu całą nasza znajomość opierała się na tym, że tamta pierwsza dziewczyna, wciąż gdzieś istniała... Próbowałem z nią rozmawiać, nie chciała, wysłałem kwiaty... Próbowałem rozmawiać z jej kumplem (w sumie naszym wspólnym przyjacielem), on tez mi nie wierzył... W końcu on z nią rozmawiał, ale po tej rozmowie napisała mi smsa, ze zachowuję się jak dzieciak, że jestem nie fair i że nie chce już kontaktu... Powiedziałem, że szanuję to i przez 3 tygodnie nie rozmawialiśmy. Spotkałem ją na żywo, miałem wrażenie, że chciała, abym z nią porozmawiał, podszedłem zapytałem, czy ma chwilę, zgodziła się. Pogadaliśmy, zaproponowałem, żebyśmy chociaż spróbowali ze sobą rozmawiać, zgodziła się z dodatkiem "już wczoraj chciałam do Ciebie napisać", powiedziałem, że jeśli chce niech po prostu napisze i się rozeszliśmy ... Nie odezwała się, wysłałem życzenia na Wielkanoc, też nie odpisała... Znów ją spotkałem pewnego dnia i rozmawialiśmy dość długo(często stała sama, nie uciekała ode mnie), o tym, co u niej, co u mnie, ale kiedy proponowałem, abyśmy znów rozmawiali, mówiła, że możemy rozmawiać, "ale nie tak jak wcześniej", ona nie chce nic robić na siłę, ale czuje, że to byłoby na siłę... Zatem ja do niej napisałem, przywitałem się, ona się przywitała, ja zadałem pytanie i cisza... następnego dnia również wysłałem wiadomość, ona nic...

Zawsze byłem bardzo spokojny w rozmowach z nią. Nie piszę do niej nic oczywiście. Nie będę robił z siebie idioty...

Naszą wspólną pasją jest siatkówka, w piątek gramy na jednym turnieju (ja męskie + miksty, ona damskie). Tak się przypadkowo złożyło, że w mikstach będę grał z jej partnerką od damskich (niesamowicie ładna dziewczyna)...

Planuję ostatnie podejście, poproszę ją na bok i wytknę jej to, że nie odpisuje mi, że nie spodziewałem się tego po niej itd. nie będę oczywiście krzyczał, ale będę bardzo stanowczy. Na sam koniec poproszę, aby mi powiedziała prosto w oczy, że nic do mnie nie czuje i niezależnie od tego, co mi odpowie pocałuje najmocniej, jak potrafię. Dostanę w ryj, to dostanę, jestem ciekaw, jak zareaguje.

Dodatkowe info
-tak wiem, że jestem idiotą