Cześć wszystkim

Jestem 20 latkiem nie mającym nigdy kobiety. Moje podboje z kobietami zawsze kończyły się fiaskiem. Ostatnia poważniejsza relacja z kobietą była 3 lata temu, lecz oboje wtedy nie wiedzieliśmy czego od siebie chcemy. Ona mnie oszukiwala, kręcąc z innymi na boku, a ja nie potrafiłem zachować się jak facet i podjąć konkretną decyzję co dalej. W końcu po miesiącu niejasnych relacji wszystko się urwalo. Ja jak to młody gówniarz po czasie zacząłem sobie nakrecac, że coś do niej czuje, jednocześnie stojąc w miejscu i uzalajac się czemu tak się stało. Zacząłem jarac zielsko i oddalać się od kobie. Moi Moim towarzystwem była grupka znajomych, którzy potrafili zachowywać się jak mężczyźni i zdobywać upragnione kobiety, a ja się temu biernie przyglądałem. Po czasie zacząłem chłonąć wiedzę z tutejszej strony i w połączeniu z wiecznym hajem i niechęcią do kobiet wryłem sobie głowę, że okazywanie zainteresowania równa się z pieskowaniem i byciem na przegranej pozycji. Ogólnie nie mam pproblemu żeby porozmawiać z kobietami. Ale na samym starcie odpuszczam inicjatywę poznania kobiety, czy flirtu z nią, bojąc się odrzucenia, a najbardziej jak juz wspomniałem pokazania siebie jako osoby która pierwsza inwestuje w poznanie się, kontakt. To samo tyczy się znajomych kobiet, do których nie dzwonię, nie piszę, bo w mojej głowie siedzi blokada typu : jeżeli napisze i zaproponuje spotkanie wyjdzie na to, że mi zależy i jestem potrzebujący, gdy ostatnio próbowałem umówić się na spotkanie dwukrotnie kobieta mi odmówiła, a ja uniosła unioslem się honorem i zerwałem kontakt. Co najlepsze jest w całej tej historii to, to, że kilkkilkatnie kobiety flirtowaly że mną, jedna robiła to tak, że nawet Debil by to dostrzegł, a ja ją olalem, bo "uznałem, że czegoś jej brakuje" ogólnie taka hb6-7 wiec porażka na całej linii.

Wiem, że te moje problemy mogą wydać się blachę, ale od dłuższego czasu nie mogę ich zwalczyć. Bardzo proszę o rady, opinie spostrzeżenia, ogólnie o pomoc w zwalczaniu problemów. Pozdrawiam