Właśnie znów mnie olśniło jakim byłem frajerem i parówą przez ostatni czas. Jedna iskra i boom przypomniałem sobie wszystkie sytuacje w których zabierałem się za pannę nieprawidłowo. Ale też zdarzyło mi się ostatnio porządnie dogodzić dziewczynie i teraz mam kontrast jak to powinno mniej więcej być. Zaczęło do mnie docierać czego one chcą czego oczekują, potrzebują ode mnie. Uświadomiłem sobie po raz kolejny dlaczego one nie chciały się spotykać, dlaczego wybierały innych a mnie olewały. Uświadamiam to sobie nie po raz pierwszy, łatwo się zadurzam tracę siły, inicjatywę nie jestem w stanie działać. Mój słaby charakter je odpycha praca nad tym jest ciężka, nie raz zachowałem się po prostu słabo jak ciota. Zawsze fantazjowałem o dominujących dziewczynach ale ostatnio w tępieniu uległej natury pojawił się przełom, bycie aktywnym, dominującym zaczęło mnie w reszcie podniecać, zauważyłem że one to lubią (tym bardziej ja). Nie jestem doskonały większość dziewczyn też nie jest, mam 28lat moje związki nigdy nie trwały dłużej niż tydzień. Może ta cała praca nad sobą jest syzyfowa a myśl o poprawie sytuacji jest tylko iluzją czasami odnoszę takie wrażenie gdy po jakimś czasie tak jak bym znów wracał do punktu wyjścia. Jakoś dziwnie skojarzyło mi się zakończenie filmu ,,Shutter island''.