Witam wszystkich, krótki zarys na początku: spotykamy się trochę ponad 3 miesiące, pierwsze 2 miesiące były bardzo dobre, problem zaczął się ostatnio, kiedy dziewczyna dorwała pracę i brakuje jej czasu na wszystko - wraca późnym wieczorem, jest zmęczona, nic jej się nie chce. Nie było żadnej rozmowy o związku z mojej strony, zwykle to ona zaczynała ten temat, ale odpowiadałem jej coś w stylu "nie potrzebuję żadnej deklaracji, spotykajmy się dalej, zobaczymy co z tego wyjdzie", bo sama twierdziła, że jest niezdecydowana i nie wie czego chce. Było w miarę w porządku, aż do wczoraj, kiedy dostałem ładne przedstawienie.

Pojechałem do niej na noc, początek normalny, jednak później się rozkręciła. Dodam, że miała okres, a jest wtedy cholernie rozstrojona, co widziałem już wcześniej. Nie widzieliśmy się tydzień, a zwykle spotykaliśmy się tak po 2 razy w tygodniu. Na samym początku wypomnienia, czemu do niej nie dzwonie ani nie pisze zbyt często. Dzwoniłem w poniedziałek, żeby się umówić, 2 dni jej nie pasowały, więc nic nie dogadaliśmy. W czwartek to ona odezwała się, żeby się spotkać i według niej gdyby nie to, to nawet bym się z nią nie skontaktował. Powiedziałem jej, że ma mój numer i może w każdej chwili zadzwonić, kiedy ma ochotę porozmawiać.

Później zaczęło się, jak zwykle od "nie wiem czego chce". Doszedł szereg innych, często sprzecznych zdań "chyba nie chce się już spotykać" "boje się, że za bardzo się wkręciłam, nie chcę się wiązać, ale też nie chcę cię stracić" "chyba nie zależy mi już tak jak na początku" "wiem, że jak powiem ci, że nie chcę się już spotykać to będzie to koniec, zaczniesz się spotykać z inną, a ja po tygodniu pewnie będę żałowała i będę dzwoniła", "nie chcę, żebyś spotykał się z kimś innym" i moje ulubione "muszę to wszystko przemyśleć, daj mi czas" - z mojej strony nie wchodziło coś takiego w grę, powiedziałem jej, że nie będę grzecznie czekał, aż księżniczka się namyśli. Później jeszcze dodała, że wie, że będę dzwonił, żeby się umówić, ale ona chce być wtedy pewna, czy chce się spotkać. Miałem już na końcu języka, żeby to zakończyć, ale nie chciałem podejmować zbyt pochopnie decyzji, bo podobną rozmowę miałem już wcześniej. Wyczuła to i ze łzami w oczach, że nie wie czego chce, ale coś chce, boi się, że nie będzie już taka "wolna", jak kiedyś.

Następnie noc. Na początku sama zachęcała, jednak za chwile robiła się chłodna. Stwierdziłem, że nie ma to sensu i po prostu poszedłem spać. Zwykle zasypiała wtulona we mnie, więc była lekko zdziwiona. Rano inna dziewczyna, sama szukała czułości, całowała. Co lepsze wieczorem chciała kończyć znajomość a rano "musisz zostawić jakieś ubrania, jak będziesz tu spał".

I teraz panowie główne pytanie, bo powiem szczerze, że lekko się pogubiłem, zachowywać się jak gdyby nigdy nic, czy nie odzywać się i czekać na jej krok? Odkąd zaczęła pracować stała się bardziej markotna i pasywna - mówiłem jej o tym z tydzień temu, przepraszała mnie i obiecała, że się ogarnie, bo sama to widzi, ale jak widać tylko obiecała.