Otóż, piszę do Was, ponieważ sytuacja, w której jestem daję mi do myślenia. Otóż, pół roku temu zerwałem z dziewczyną (byłem z nią 2,5 roku). Powód ? Prozaiczny, płytki zarazem. Czemu zapytacie ? Już odpowiadam - trwałem w szczęśliwym związku ( szczęśliwym na tyle, że ogarniałem humorki swojej byłej, byłem Panem sytuacji, to ja kierowałem tym co się działo w naszym związku), ale ... poznałem w pracy dziewczynę. Dałbym jej HB 7. Pracowita, trenowała przez 9 lat dosyć specyficzny sport, jak dla mnie oryginalna, pociągająca. Umówiłem się z nią na piwo, zainteresowała mnie. Była dosyć otwarta, ciekawa. Na trzecim spotkaniu zaprosiłem ją do się do siebie (w tym czasie była zgrywała humorki, które totalnie olałem - a dodatkowo miałem co raz to bardziej wyjebane) - i wyszło tyle, bez zbędnego opisywania, że przespałem się ową koleżanką. Zacząłem się z nią spotykać częściej - tyle, że miałem w krwi troszkę skurwiela. Seks, herbatka i do domu. I tak się to budowało. W międzyczasie (dosyć krótkim, bo kilkudniowym po tym jak się przespałem z koleżanką, rozstałem się ze swoją dziewczynę) - nie powiedziałem jej, że w grę wchodzi inna dziewczyna - po prostu - nie układa się. Papa i każdy idzie w swoją stronę. Była na kolanach, prosiła mnie bym został, wysyłała smsy, że mnie kocha etc. Ale odmówiłem - chciałem spróbować czegoś nowego. Wszedłem więc w nowy etap - nowej, który z początku okazał się dosyć obiecujący. Dziewczyna, która od 3 miesięcy była sama ( dodam, że była w 5 letnim związku z facetem, który jadł jej z ręki). Na początku fajnie pięknie, seks, spotkania etc. Ale kiedy doszło do rozmów o związku - strefiła. Hm, okazało się, że były nie daje jej spokoju - piszę do niej, przyjeżdża po nią do pracy, przyjeżdża do niej ze względu, że jej mama go uwielbia). Wkurwiło mnie to i powiedziałem, że albo on albo ja. Sytuacja się uspokoiła. Okey, fajnie, ale po pewnym czasie dziewczyna zaczyna unikać spotkać (rozumiem, że pracuję w dwóch miejscach i studiuję, ale bez przesady). Co ja do niej napiszę/ zadzwonię to nie ma czasu. Zaczęło mnie to wkurwiać - rozmawiałem z nią parę razy. Jak się okazało - bez skutku. W międzyczasie była się odezwała, dając do zrozumienia, że chce wrócić (ja biorę pod uwagę jeszcze fakt, że chce mnie w jakimś stopniu upokorzyć - sprowadzić do siebie i powiedzieć nara). Ale nie powiem, spotkałem się z nią dwa razy - pogadałem, pomiziałem (bez seksu) i się rozeszło. dalej rozmawiamy. Jak Wy bracia widzicie to z boku ?

Oczekuję twardych odpowiedzi, bez zbędnych sentymentów.

Pozdro !