Siema!

Jestem w 3 letnim związku. Ma on plusy i minusy, jak każdy. Tylko nie jestem pewien czy to jest zdrowy związek... Dzisiaj wybuchła kolejna kłótnia, mamy je przynajmniej co miesiąc.

W czwartek umówiliśmy się na siłowni na badanie składu ciała, a ja przy okazji na konsultacje z trenerem. Dodatkowo na tej siłowni trzeba kupić kłódkę do szafki, więc kupiliśmy na kod.

Dzisiaj zgadałem się z moim trenerem, w trakcie mierzenia składu, dziewczyna do mnie, że coś jej źle ustawiłem kod w kłódce i nie działa. Rzeczywiście, musiało coś nie tak zaskoczyć i zapisało inny kod. Powiedziałem, że zaraz to ogarnę i dalej z trenerem gadałem, ale mało co do mnie dochodziło, bo myślałem o tej kłódce. Wymyśliłem, że wezmę jej rzeczy i wrzucę do swojej szafki. No problem! Poszedłem dalej na trening z gościem i było wszystko okej. Dziewczyna czasem podchodziła, uśmiechała się, było spoko. Po treningu idę do niej, a ona się pyta, co z nią, że ona też się przecież zapisywała. Mi to wyleciało z głowy, że też się zapisała no i jej powiedziałem, że chyba się nie zapisywała, że nie pamiętam. No i wtedy usłyszałem, że mam ją w dupie i to dzisiaj dwa razy mam ją w dupie. Raz, że nie pamiętam, że się zapisała na badanie składu ciała, a dwa, że jej źle kłódkę ustawiłem. Co ja mam pamietać o wszystkich jej sprawach? Sekretarka jestem? Czasem się zapomina, jestem człowiekiem nie maszyną. No i się obraziła i poszła sobie z siłowni. Ja zostałem i dalej sobie ćwiczyłem, wróciłem do mojego domu gdzie miała swoje rzeczy. Zaraz po nie przyjechała i zaczęła je bez słowa pakować. Ja w tym czasie sobie obiad ogarnąłem, wchodzę do pokoju, a ona siedzi na łóżku. Ja się pytam "co jest?", a ona "odwieź mnie do domu". To ja się z tego zaśmiałem i powiedziałem, że skoro jest na mnie obrażona, to czemu ja mam cokolwiek robić... Uważam, że dobrze postąpiłem, bo nie chce, żeby myślała, że ona się obrazi, a ja dalej będę wokół latał jak piesek. Mi też zepsuła humor.

Po tym napisała mi na fejsie "mam nadzieje, że będziesz szczęśliwszy, żegnaj" mhmm... no więc grozi jeszcze zerwaniem. Nie wiem co o tym myśleć?

Zacząłem się zastanawiać nad tymi 3 latami. Niby fajnie, bo razem lubimy sobie siąść do kompa i pograć, razem chodzimy na siłkę, humor... no po części podobny. Może słabe jest to, że siedzimy ze sobą codziennie u mnie w domu? Ale to wynika z tego, że ona jest z miasta 400km ode mnie, a studiuje tutaj i z paru innych czynników. Co mnie boli to, że jak ja jechałem sobie na obóz sportowy, gdzie też sporo piłem z osobami z tego obozu, to była wielka obraza, że ja sobie gdzieś jadę. I, że ona sobie też sama gdzieś na obóz pojedzie i będzie sobie imprezować. Eee... nie zakazałem jej jechać ze mną na obóz sportowy, ale jak się nie umie jeździć na desce/ nartach to tak ciężko? Zresztą sama nie chciała... Czuję się czasem przez nią ograniczany. Dodatkowo praktycznie każda kłótnia kończy się tym, że to moja wina. Nigdy nie było, że to po części jej i po części moja, albo tylko jej. Zawsze moja... I ja byłem zawsze tą osobą idącą na ugodę... Nie dziś...