Cześć. Krótka piłka, bez wielkich wprowadzeń.

2 miesiące temu poznałem dziewczynę. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że jako jedna z wielu przewijających się w moim życiu - potrafiła mnie zainspirować. Dziewczyna bardzo ładna, dość sympatyczna i gwóźdź programu - szalenie inteligentna. Ostatni czynnik determinuje w zasadzie to, dlaczego piszę. Po prostu poczułem w sobie wyzwanie. Do sedna.

Złapaliśmy świetny kontakt, przeszedłem spore ilości shit-testów, mnóstwo IOI z jej strony, przerodziło się to w jej codzienne zainteresowanie moją osobą. Jestem świadomy swojej inteligencji i zauważyłem, że strasznie podniecają ją moje "zdolności umysłowe", tak to ujmę. Sytuacja wygląda tak, że panna kompletnie nie nadaje się na moją partnerkę (jest pesymistką, wiecznie imprezuje, maruda choć w rozmowie sympatyczna), ktoś zupełnie nie dla mnie, dlatego też nie cisnąłem w tym kierunku. Chciałem pociągnąć temat, typowo dla treningu, ewentualnie korzyści fizycznych.

Kontakt utrzymywał się na satysfakcjonującym dla mnie poziomie, spotkaliśmy się kolejny raz. Spotkanie było bardzo udane, zostałem na noc, oczywiście w jednym łóżku, było bardzo ok, była ciepła wobec mnie. Taki stan rzeczy utrzymywał się jeszcze z 2 tygodnie, nie sądzę więc by coś wtedy poszło nie tak. Kolejno nastąpił czas jej urodzin, gdzie wpadła w imprezowy cug. Od tego momentu coś zaczęło zanikać, kontakt przez nią wcześniej wywoływany zmalał, ja również delikatnie odpuściłem ponieważ ta znajomość przestała przynosić mi korzyści, przestała mnie rozwijać.

Od samego początku postawiłem sobie za cel - szczerość. Również dla treningu, chciałem wiedzieć jak sprawdzi się w praktyce. Oczywiście o podstawach typu pewność siebie, spójność, opanowanie nie wspomnę - to oczywistość. Być może za ostro pojechałem, ale powiedziałem iż poprzez jej ostatnie zachowania (wieczne walenie wódy, dużo mniejszy kontakt i ogólny chłód z jej strony) po prostu zepsuła się w moich oczach. Oczywiście wielkie zdziwienie co ja gadam. Stwierdziła, że ostatnio nie ogarnia swojego życia, że jest słaba i sama nie wie czego chce. Poradziłem zastanowienie się nad sobą gdyż przez większość naszej znajomości była o wiele fajniejszą osobą i cyt. na chwilę obecną jest beznadziejna. Chyba przeholowałem z tą szczerością ;D

Zamilkła, pierwszy raz od początku znajomości nie odzywa się od kilku dni. W zasadzie zlewam na to czy się odezwie (mamy weekend, zakładam że ostro imprezuje a myślenie włączy się w poniedziałek) czy nie. Ja na tej sytuacji czuję się wygrany - wypróbowałem sporo ważnych technik w sztuce uwodzenia, wziąłem co chciałem, jestem zadowolony.

W zasadzie moje pytanie wygląda tak. Czy wygaszenie kontaktu z jej strony mogło wyniknąć z jakiegoś mojego błędu? Czy to dalsza gra z jej strony, czeka na mój ruch? W zasadzie to pytam, by być mądrzejszym na przyszłość.